Woensdag 20/11/2019

DM Zapt

Uren door Netflix dwalen: anno 2019 de equivalent van zappen

Naomi Watts en Adam Driver in de film ‘While We’re Young’. Beeld Photo News

Ewoud Ceulemans zet deze week de blik op oneindig. Vandaag schrijft hij over oud worden op Netflix.

Er is geen bal op de tv. Zelfs geen film met Doris Day.

Het is u waarschijnlijk reeds opgevallen dat we in de zomermaanden zijn beland. De tijd waarin zenders oude formats recycleren of, nog eenvoudiger, gewoon weer FC De Kampioenen programmeren. Ik zal wel niet grondig genoeg door de tv-gids hebben gebladerd (blijkbaar bestaan die dingen nog, zelfs in deze krant) of niet helemaal mee zijn met wat tegenwoordig de moeite is, maar op sommige momenten krijg ik de indruk dat het interessanter is om de hele avond uit je raam te staren.

Ik heb het even geprobeerd. Voor wie van slow television houdt, kan het wel een aanrader zijn, denk ik.

Mijn lief voelde meer voor een avondje film kijken dan voor een avondje uit-het-raam-turen. Film kijken begint altijd op dezelfde manier: samen door de dvd-kast ploeteren om elkaars voorstellen te vetoën, en dan je laptop openen, op het Netflix-icoontje klikken en door al die verschillende categorieën dwalen. Soms wordt dát de avondactiviteit, in plaats van effectief een film te kijken.

Dat is, anno 2019, het moderne equivalent van zappen. Ik herinner me nog avonden in mijn ouderlijk huis, met mijn broer en zussen, bekvechtend over wie zich de afstandsbediening mag toe-eigenen. De een wil voetbal kijken, de ander wil Heterdaad volgen. Wanneer die twee siblings elkaar in de haren vliegen, krijgt een neutraal, derde familielid de afstandsbediening. Waarop dat familielid dan inspiratieloos langs alle kanalen klikt.

Vandaag klik je op een Netflix-icoontje, bekijk je twintig weinigzeggende seconden, en zoek je dan je heil bij een ander icoontje. Zappen is niet meer wat het geweest is.

Bij gebrek aan een film met Doris Day besluiten we om While We’re Young te bekijken. Een betrekkelijk fijne film die inmiddels vijf jaar oud is, maar wel mooi de tijdsgeest weet te vatten: een koppel ooit hippe veertigers (Ben Stiller en Naomi Watts) wordt gespiegeld aan een koppel hippe twintigers (Adam Driver en Amanda Seyfried). Terwijl de eersten naar cd’s en Spotify luisteren, kiezen de laatsten voor ouderwets vinyl: dat soort tegenstellingen.

Op een bepaald moment ligt Stiller voor de tv door het Netflix aanbod te zappen, terwijl zijn twintig jaar jongere tegenhanger een VHS-kopie van de cultklassieker The Howling in de videospeler schuift.

Tijdens de aftiteling vraag ik me af in wie van de twee ik me het meest herken. Volgens mijn identiteitskaart zijn het de twintigers, volgens een collega die mijn leeftijd onlangs met een kleine vijftien jaar overschatte, zijn het de veertigers. Ik heb geen tv-toestel en wel Netflix, ik denk dat ik ‘mee’ ben. Tegelijk heb ik warme herinneringen aan die keer dat mijn zus en ik elkaar de ogen uitkrabden omdat zij Heterdaad verkoos boven de Champions League.

Ik kijk While We’re Young en denk: fuck, ik ben oud geworden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234