Maandag 23/11/2020

FilmrecensieUndine

‘Undine’ verdrinkt een beetje in gemakzucht ★★☆☆☆

Paula Beer in Christian Petzolds 'Undine'.Beeld rv

De Duitse regisseur Christian Petzold maakte naam met intense drama’s als Barbara en Phoenix. In het sprookjesachtige Undine zoekt hij een lichtere toon, maar die is niet eenvoudig te vinden.

“Als je me hier nu achterlaat, vermoord ik je.” Undine is nog maar pas begonnen, of het wordt al duidelijk dat het titelpersonage (Paula Beer) een hoogst ongewone vrouw is. Undine, die beroepshalve toeristen inwijdt in de architecturale geschiedenis van Berlijn, wordt gedumpt door haar lief (Jacob Matschenz) en lijkt de wanhoop nabij. Tot ze, even later, bij wonder Christoph (Franz Rogowski) ontmoet: een duiker die de Berlijnse sluizen en bruggenhoofden herstelt, en als een blok voor haar valt.

Undine deelt haar naam met mythologische waternimfen, die stervelingen huwen om een ziel te verkrijgen, maar hen doden als ze ontrouw blijken. Met eenzelfde levensfilosofie injecteert regisseur Christian Petzold zijn hoofdpersonage. Opvallend, want de Duitser maakte naam met behoorlijk harde, historische drama’s als Barbara en Phoenix, of het migratiedrama Transit. In Undine toont Petzold dat hij ook een fantasierijke kant heeft: er hangt een sprookjesachtige sfeer doorheen de film, en zelfs in de meest tragische scènes behoudt Undine een zekere lichtheid.

Het talent van de twee hoofdrolspelers staat buiten kijf. Vooral Rogowski is indrukwekkend als de ietwat naïeve, maar toegewijde Christoph: met een sterke prestatie weet hij een eerder vlak personage toch uit te diepen. Ook Petzold zelf kan nog steeds mooie scènes regisseren: de bizarre ontmoeting tussen Undine en haar nieuwe geliefde is een verrassend en bevreemdend stukje cinema, dat meteen de toon zet voor de rest van de film.

Alleen lijkt Petzold het zich dan iets te gemakkelijk te maken. Hij gebruikt motieven, zoals het belang van water en een beeldje van een diepzeeduiker, op een te opzichtige manier, zonder er zijn verhaal verder mee te onderbouwen. Dat zijn hoofdpersonage ‘Undine’ heet en dat hij een mythe ensceneert in het hedendaagse Berlijn, blijkt niet voldoende om anderhalf uur lang te boeien.

Zo lijkt Undine een beetje te verdrinken in gemakzucht. Zeker in het laatste bedrijf bekruipt je het gevoel dat Petzold zelf niet goed weet waar hij naartoe wil, en de film dan maar laat meedrijven door bizarre en weinig interessante plotwendingen. Undine weet nu en dan te prikkelen, maar weet maar zelden te overtuigen.

Vanaf 28 oktober in de bioscoop.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234