Maandag 20/05/2019

Serie

Uma Thurman: De 'godin' vecht weer

Uma Thurman. Beeld Jason Kim/ Courtesy of Netflix

Met Tarantino heeft ze het bijgelegd, maar tussen haar en Weinstein komt het nooit meer goed. Uma Thurman over haar beste rollen en de rol van de vrouw in Hollywood.

Dansen en vechten. Met die ­afgemeten woorden beantwoordt Uma Thurman de vraag: hoe zal ze herinnerd worden? Daarna kijkt ze me ijzig maar lachend aan, met die priemende licht-blauwgroene ogen die altijd een zweem van gevaar uitstralen. Een standbeeld is ze. Een danser of een krijger inderdaad, gehouwen uit marmer.

We zitten in een hotelkamer in het 7de arrondissement van ­Parijs en ik heb vijftien minuten tête-à-tête – op haar agent na, die stilletjes om het hoekje mee staat te luisteren – om met Thurman (48) haar mooiste rollen door te nemen. En het liefst ook de positie van vrouwen in Hollywood te bespreken, met het oog op haar explosieve uitlatingen over Harvey Weinstein en Quentin Tarantino, vorig jaar.

Een hachelijke ­onderneming, niet alleen vanwege het korte tijdsbestek, maar ook gezien het laatste mailtje van de pr-afdeling een paar dagen van tevoren: er mogen alleen vragen gesteld worden over Chambers, de nieuwe Netflix-serie waar Thurman een rol in heeft. Een bovennatuurlijke serie over een harttransplantatie, deels horror, deels tienerdrama. Het verhaal is nogal, zoals ze in Hollywood zeggen, ‘high concept’; samen te vatten in een pitch die de aandacht trekt.

Uma Thurman. Beeld Jason Kim/ Netflix

Het meisje dat het hart heeft ontvangen, de 17-jarige Indiaans-Amerikaanse Sasha, gaat na verloop van tijd dingen voelen van de donor, de ook 17-jarige Becky, dochter van steenrijke ouders uit de newagekringen van Arizona. Sasha krijgt herinneringen van Becky te zien en begint zich af te vragen of Becky wel dood is gegaan zoals men zegt, door elektrocutie onder de douche.

Thurman speelt Nancy, de moeder die hevig rouwt om haar overleden tienerdochter. Om toch in zekere zin nog dicht bij hun dochter te kunnen zijn, leggen Nancy en haar man contact met Sasha en geven ze haar een ­studiebeurs en een auto. Zo ­ontstaat een eigenaardige band.

Voor Thurman, toch een fonkelende filmster van immense proporties, is het een opmerkelijke zet, meedoen aan een tv-serie van vrijwel onbekende makers. Ze kreeg het script van de eerste aflevering via via opgestuurd, vertelt ze. “Ik vond het verhaal heel mysterieus en mooi.”

Beeld van Uma Thurman in ‘Chambers’. Beeld Netflix

Daarna ontmoette ze Leah ­Rachel, de 33-jarige scenarist en bedenker van Chambers. “Ik was geraakt door Leah, ze is zo’n ­enthousiaste en gepassioneerde jonge vrouw. Ze wilde koste wat het kost een serie maken over jonge vrouwen en de verschillende bijzondere kanten van de vrouwelijke ziel.”

Het voelde als het juiste moment, zegt Thurman, voor een serie waarin vrouwen en meisjes zo duidelijk op de voorgrond staan. Bovendien: “Het is ook de eerste serie waarin een jonge vrouw van Indiaans-Amerikaanse afkomst de hoofdrol heeft (Sivan Alyra Rose, half ­Puerto Ricaans, half Apache, VK). Die overwegingen gaven de doorslag. Het was een gok waard.”

In vrijwel elke scène zet Thurman Nancy neer als een volstrekt gebroken vrouw. “Ja, ze is absoluut verwoest door verdriet. En ze twijfelt of ze gek aan het worden is.” Dat moet intens acteren zijn geweest op de set, opper ik. Ze stoot een lachje uit waar een leven lang ervaring uit spreekt. “Nou ja, ik heb wel intensere rollen gespeeld.”

Uma Thurman in ‘Kill Bill: Vol. 2’. Beeld RV

Terug naar het dansen en het vechten, inderdaad. Haar meest memorabele scènes zijn vermoedelijk het dansje in Pulp Fiction, als ze met John Travolta de twist doet in een diner, en ­levend begraven worden in Kill Bill 2. Beide films zijn van regisseur Quentin Tarantino, die ooit over Thurman zei: “Ze is geen mens. Ze behoort samen met Greta Garbo en Marlene Dietrich tot de godinnen.”

Hoewel ze halsbrekende stunts heeft moeten uitvoeren (soms letterlijk, waarover later meer), is ze voor geen enkele scène zo bang geweest als voor het dansje in Pulp Fiction. “Ik was er erg onzeker over. Ik was lang en ongemakkelijk en nog tamelijk jong toen.” Travolta had in Grease en Saturday Night Fever al laten zien een begenadigd danser te zijn, dus daar stond ze dan naast, met haar lange ledematen. “Maar toen ik eenmaal begon, wilde ik niet meer stoppen.”

Ook voor haar rol in Kill Bill, waarvan ze het idee ooit samen met Tarantino bedacht tijdens een avond uitgaan, werd ze ­geconfronteerd met haar eigen, van nature wat houterige fysiek. Als ex-huurmoordenaar die wraak wil nemen op haar oude baas, Bill dus, moest ze allerlei Oosterse vechtsporten leren. “Mijn lichaam is het tegenovergestelde van de mensen die die sporten hebben bedacht.”

In de twee Kill Bill-films wordt Thurman door haar hoofd ­geschoten, verkracht, in elkaar geslagen en met een samoeraizwaard opengesneden.

Maar de pijnlijkste en frustrerendste ervaring haalde de film niet. Een jaar geleden vertelde Thurman in The New York Times over haar ruzie met Tarantino en haar ervaringen met Harvey Weinstein, de producent van Pulp Fiction en Kill Bill.

Een paar maanden eerder had ze op een rode loper aangekondigd ‘te boos’ te zijn om te reageren op de aantijgingen tegen Weinstein. Vlak daarna zette ze een screenshot uit Kill Bill op ­Instagram met een tekst gericht aan Weinstein: “Ik ben blij dat het langzaam gaat”, schreef ze over zijn publieke ondergang. “Je verdient niet eens een kogel.” Meermaals had Weinstein zich aan haar opgedrongen en haar aangerand, vertelde Thurman vervolgens in The New York Times.

Ook vertelde Thurman over een misgelopen stunt die tot een slepende ruzie met Tarantino leidde. Voor de beroemde scène waarin ze in een blauwe cabrio onderweg is om Bill te killen, moest ze zelf de auto op een kronkelende zandweg besturen. Vooraf had ze geprotesteerd bij Tarantino en gezegd dat ze zich er niet goed bij voelde, maar hij drong erop aan dat ze zelf reed. Uiteindelijk verloor ze de controle over het stuur en reed tegen een boom.

Het heeft haar vijftien jaar gekost om de beelden waarop het ongeluk is vastgelegd in handen te krijgen. Nog altijd heeft ze een beschadigde nek en knieën. Gevraagd naar het ongeluk zegt ze nu: “Ik heb het achter me gelaten.” Het is de enige keer in het gesprek dat haar agent ingrijpt: “Daar praten we niet meer over.”

Met Tarantino, 1994. Beeld REUTERS

Met Tarantino, wiens nieuwe film Once Upon a Time in Hollywood deze zomer uitkomt, heeft ze het inmiddels bijgelegd. “Ik zou graag weer eens met hem werken. Hij heeft me geholpen om dit hoofdstuk af te sluiten.”

Ze is nog altijd strijdbaar, zegt ze even later, vooral als het gaat om jonge vrouwen en meisjes. Zo was Thurman voor hoofdrolspeler Sivan Alyra Rose een mentor op de set van Chambers. “Ik weet hoe het is om als meisje zonder ervaring op zo’n grote set te staan. Ik probeerde haar zoveel mogelijk te steunen. En ze heeft het geweldig gedaan.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.