Maandag 09/12/2019

Albumrecensie

'Twin Fantasy' van Car Seat Headrest: Ontsnapt uit de glazen kooi

Car Seat Headrest - Twin Fantasy Beeld rv

Mag Car Seat Headrest met Twin Fantasy eindelijk het pantheon van jonge, gesettelde indiegoden betreden? Of blijft de band van Will Toledo een snoepje voor fijnproevers? Wij likken alvast duimen en vingers af.

Voor het fenomenale, meer dan dertien minuten durende indierockmonster ‘Beach Life-In-Dead’ is Twin Fantasy al de aanschaf waard. Will Toledo, het brein achter Car Seat Headrest, schakelt er van furieuze rammelpunk over introspectieve slackerrock tot bij de robuuste gitaarerupties van de apocalyptische finale waar de Sonic Youth van Daydream Nation om het hoekje komt kijken. Het drieluik belicht flarden uit een relatie die teloor gaat, met een hartverscheurende terugblik op de coming out van de protagonist (“I pretended I was drunk when I came out to my friends/I never came out to my friends/We were all on Skype/And I laughed and changed the subject”).

Beetje creepy

Verderop ontketent Toledo een volbloed-identiteitscrisis (“I am almost completely soulless / I am incapable of being human / I am incapable of being inhuman / (…) Because it’s not the sadness that hurts you / It’s the brain’s reaction against it”) die strandt in liefdesverdriet, spijt, wanhoop en mild sarcasme (“Last night I dreamed he was trying to kill you / I woke up and I was trying to kill you / Your ears perked up, I perked up when your ears perked up / You were all looking around and I hoped it was for me”). Da’s schattig én tragisch, ja. Okee, en een beetje creepy. 

‘Famous Prophets’ (Maar liefst zestien minuten lang!) is ook zo’n meerkoppig beest: een bijna-groteske indie-opera die catchy meezingrefreinen, gloeiende rockriffs, jankende teringherrie, rustpauzes vol repetitieve piano en wankele synths herbergt. In de laatste minuten zwalpt het nummer niet onelegant de berm in waar het uitgeteld uitdooft. We kennen weinig bandjes die zo’n overambitieus, van overmoed getuigend concept tot een goed einde weten te brengen. Maar kijk, Toledo komt weg met zijn geflipte ‘Bohemian Rhapsody’-tic, omdat zijn geknutsel niet geforceerd aandoet en, yep, omdat hij verschillende brokjes goeie songs op een geloofwaardige wijze aan elkaar lijmt tot één gewéldige song.

Car Seat Headrest. Beeld rv

Aangedampt glas

Hardleerse Car Seat Headrest-fans kennen Twin Fantasy uiteraard al lang. Sinds 2011, namelijk, toen de overijverige Toledo een eerste, rudimentaire versie van het album op zijn Bandcamppagina flikkerde. De man maakte nooit een geheim van zijn drang om zijn oeuvre nu en dan op te poetsen of te herwerken. Het verbaast dus geenszins dat Twin Fantasy een full makeover krijgt. Interessant trouwens om beide versies naast elkaar te leggen: de oorspronkelijke opname doet aan als een vage schim achter het aangedampte glas van een veranda. Twin Fantasy lijkt in zijn tweede versie ontsnapt uit zijn glazen kooi, is in de douche gesprongen en heeft een half jaartje in de fitness vertoefd.

De songs mogen meer dan ooit hun troeven tentoonstellen, krijgen hier en daar broodnodige zuurstof toegediend en voelen warmer aan dan op de blikkerige, demo-achtige eerste versie van de plaat. Het biedt Toledo de gelegenheid om in de melodieuze, intimistische partijen zijn liefde voor onderschatte indielievelingen als Neutral Milk Hotel bloot te leggen of om, sporadisch, zijn obsessie voor Leonard Cohen door de opengebarsten spleetjes van de liedjes te laten sijpelen. Beck-fans die heimwee hebben naar diens werk uit de vroege jaren negentig moeten zeker eens ‘Bodys’ en ‘High To Death’ tot zich nemen. Toledo vreest er geenszins de loser in zichzelf.

't Is maar een liedje

En laten we elkaar geen Helga noemen: deze soms withete koleherrie blazen wij wát graag aan hoog volume uit onze autospeakers, zeker nu Toledo de sound van zijn ritmesectie naar behoren heeft opgepoetst en nu de morsige gitaren de mix haast aan flarden rijten. Het moet niet altijd Royal Blood zijn.

“Off into the distance / Those two brothers / Those two lovers / and their smooth cocked adventures”, zingt Toledo in het afsluitende ‘Twin Fantasy (Those Boys)’ en hij schildert een filmische finale die het boeltje relativeert. De zanger rukt zich los aan het narratief, haalt meewarig de schouders op, zegt dat het maar een liedje was, een fantasie, een versie, waarin de namen werden veranderd, waarin vanalles had kunnen gebeuren, waarin iedereen een personage was . “They just want to be one / Walk off into the sun / They’re not kissing / They’re not fucking / They’re just having fun”. Zou hij 't menen?

'Twin Fantasy' is uit bij Matador.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234