Zaterdag 20/07/2019

Filmrecensie

'Tully': magisch-realistische coming-of-age voor ervaringsdeskundigen

Charlize Theron in 'Tully'. Beeld rv

Noem Jason Reitmans Tully gerust een volwassenmensenversie van Juno – postnatale depressie en slecht functionerende borstpomp incluis. De rol van vrolijk relativerende elf is dit keer weggelegd voor een kinderjuf à la Mary Poppins, gespeeld door een grandioze Mackenzie Davis. Maar net het mooiste personage werd de grootste zwakte in het scenario. 

Regisseur Jason Reitman en scenarioschrijfster Diablo Cody waren tien jaar geleden een weergaloos duo: hij kwam met het debuut Thank You for Smoking op de proppen als achtentwintigjarige knaap en zij, een ex-stripteaseuse en journalist, verzorgde vervolgens voor hem het script voor het onvergetelijke Juno. Wat er daarna werd van de twee? Het verdienstelijke Up in the Air van Reitman, bijvoorbeeld. Of Young Adult, alweer van het duo, waarin een tegen de midlifecrisis aanschurkende Charlize Theron haar thuisdorp bezoekt. Geen slecht onthaalde film, behalve dan door het publiek. En dan was er nog het net iets minder verdienstelijke Jennifer's Body van Cody, maar daar moeten we het geheid niet over hebben. 

Misschien was het daarom dat de twee opnieuw kozen om hun onvolprezen succespremisse in te zetten: vrouw raakt ongewenst zwanger. Deze keer is het prijs bij een veertigjarige, niet onsuccesvolle moeder van twee, gespeeld door Charlize Theron. Zij wordt bijgestaan door een veelal afwezige vaderfiguur Drew aka Ron Livingston. Tully is zò duidelijk een film over vrouwen, dat de vader als bijrol vooral buiten het beeldkader moest blijven. Maar Tully werd dus wél geregisseerd door een man. Men moet maar durven, dachten we. 

Croptops en hippiewijsheid

Op de acteerprestaties valt in eerste instantie absoluut niets aan te merken, en dat mag ook wel met zo'n prima cast: Charlize Theron speelt een zeer druilerige moederfiguur die langzaamaan beseft wat ze willens nillens opgeeft voor een derde kind – niet alleen een gemakkelijke levensstijl dus, maar vooral alle restanten van een levendige jeugd. Livingston is, hoe afwezig ook, de verdwaasdheid zelve, niet goed begrijpend wat er net aan de hand is in het leven van zijn vrouw en volledig machteloos. 

Charlize Theron en Ron Livingston in 'Tully'. Beeld rv

Mackenzie Davis had niet beter gecast kunnen worden voor de magisch-realistische rol van kinderjuf Tully – een hyperaantrekkelijke vijfentwintigjarige elf met croptops en hippiewijsheid die Marlo door haar moederschap loodst. Hoe ze met grote, blauwe ogen kijkt naar een wereld die nog lang niet de hare is, en hoe ze op bijna arrogante wijze haar wijsheid deelt met Marlo, die er niet lang over doet om ervoor te zwichten: daarvoor zouden we de film best opnieuw willen bekijken. Verdienen ook een bijzondere vermelding: de jonge acteurs Lia Frankland en Asher Miles Fallica, voor het losweken van oprechte vertedering en opperste irritatie als de kinderen van Marlo.

Lees ook het interview met de makers: "Mijn boodschap? Ga alsjeblieft snel condooms kopen"

Volgens Reitman en Cody is hun Tully een verhaal over de offers van het opgroeien, en kozen ze voor het moederschap als kader waarbinnen daarover kon gepraat worden. Maar wil Tully een sprookje zijn over een kinderjuf, of een coming-of-age over een vrouw die worstelt met haar seksualiteit, haar lichaam, haar moederschap en een autistische peuter erbovenop? 

Mackenzie Davis als de magisch-realistische Tully. Beeld rv

Wij hadden het gevoel dat de Mary Poppins-rol van Davis een serieuze prent over ongewenste zwangerschap en zelfs ouderschap op latere leeftijd in de weg staat. Nochtans is net haar personage het enige dat volgens ons een serieuze vermelding verdient in de cinematografische geschiedenisboeken.

Juno
was een sublieme gooi naar de eeuwigheid door een taboe-onderwerp zo vederlicht en raak te verbeelden. Ontegensprekelijk is ook Tully een grappig en herkenbaar verhaal voor en door diegenen die het ouderschap al achter de kiezen hebben. Maar voor ons was de magie van Tully net niet betoverend genoeg om de bovenhand te nemen. 

Vanaf 11/7 in de zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden