Vrijdag 18/10/2019

Review

Triggerfinger - 'Colossus': motherfucker op een dollemansrit

Triggerfinger met frontman Ruben Block (l) en Mario Goossens tijdens Lowlands. Beeld EPA

Een nieuwe plaat, een nieuw geluid? Dat is misschien wat overtrokken. Maar Colossus luidt wel degelijk een nieuw élan in voor Triggerfinger. Belgium’s sharpest klinkt avontuurlijker, geestiger en jachtiger dan ooit. 

'Wacht… wacht… wacht', probeert een onderkoelde, mechanische stem nog aan het begin van 'Colossus'. Vanzelfsprekend valt die oproep in dovemansoren bij Triggerfinger. De titelsong van het nieuwe album schiet meteen aan een onbesuisde vaart uit de startblokken. Wat in éénzelfde adem opvalt: de gitaar van Ruben Block stelt het met een verwaarloosbaar bijrolletje. In plaats daarvan krijgt een span van twéé withete bassen de sporen, die de plaat gelijk naar een eerste hoogtepunt stuwen. Eén song ver, en het lijkt al alsof een pletwals papier-maché van ons kippenborstje heeft gemaakt.

"There's no escape, you let the motherfucker squeal", klinkt het vervolgens onverschrokken in de vooruitgestuurde single 'Flesh Tight'. Geen idee hoe het met u zit, maar bovengetekende motherfucker slaakte alleszins meer dan één beduusd gilletje tijdens deze nieuwe dollemansrit van Triggerfinger.

Fisher-Price en een kwelduivel uit het hiernamaals

Volgend jaar bestaat de groep twintig jaar, maar van routine wil het donderende drietal niet weten. En in herhaling vallen ze al helemààl niet. In de verbijsterende mindfuck 'Wollensak Walk' legt Ennio Morricone het plots aan met country. Maar net zo goed houdt de industrial-sound aan het begin van 'That’ll be the Day' je oren in een ijzerklem. In 'Steady Me' hoor je dan weer hoe ze met de belletjes van oud Fisher-Price-speelgoed aan de slag gingen. Géén grap, wel goed. Het resultaat: een song die beurtelings doet denken aan The White Album van The Beatles, een op hol geslagen circusattractie en een horror-soundtrack. Is dat Block die we aan het eind zo ijzingwekkend horen fluiten? Een naargeestige theremin? Een kwelduivel uit het hiernamaals? Wìllen we het eigenlijk wel weten?

De lyrics van Colossus toont het beest met de twee ruggen in zijn meest amorfe gedaante, net zoals de hoes doet vermoeden. Beeld © Victor Robyn

Gewapend beton om al uw vingers af te likken

Elders sluipt ook de saxofoon van Steve "Los Lobos" Berlin binnen, één van Triggerfingers muzikale helden. In 'Bring me Back a Live Wild One' waart op die manier even de geest van David Bowie en T-Rex rond, terwijl de brutale oplawaai 'Upstairs Box' een rauwe grootstadsvibe meekrijgt. Producer Mitchell Froom smokkelde op zijn beurt af en toe een kèk keyboardlijntje binnen in de gewapende betonsound van de drie powerbluesrockers, wat hun archetypische geluid merkelijk openbreekt. Le nouveau Triggerfinger: om alle vingers af te likken.

In 'Candy Killer' of 'Bring me Back a Live Wild One' lijkt Block opnieuw zijn favoriete stokpaardjes van stal te halen - seks en mooie vrouwen, of wat dàcht u? - maar heel zeker zijn we niet: de lyrics van Colossus toont het beest met de twee ruggen in zijn meest amorfe gedaante, net zoals de hoes doet vermoeden. De teksten van Block ogen cryptischer dan ooit, als een rorschachtest die vooral uw éigen perversies een spiegel wil voorhouden.

Hommage aan Harrison

Een enkele keer maakte de groep het zichzelf minder moeilijk om te imponeren. 'Afterglow' blijkt gewoon een eerste take, een veredelde demo. De met zachte strijkers opgesmukte song vormt een eenzaam rustpunt op de plaat, met Block zoals we hem nooit vaak genoeg kunnen horen: als een romantische, gedeukte ziel. Even mooi klinkt de overstuurde gitaar, die zich behoedzaam een weg naar binnen wringt in deze schijnbare hommage aan George Harrison.

"We willen niet luider, harder of ruiger klinken dan andere bands", legde drummer Mario Goossens ons een paar weken geleden nog uit. "Wél intenser." Best wel opmerkelijk: op Colossus heeft Triggerfinger het ook op die andere drie vlakken onder de markt. 

De titel zelf hield natuurlijk een spoiler alert in, maar voor de allerslechtste verstaander: Colossus is gròòts.

Colossus is verschenen bij Mascot / V2

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234