Zondag 16/01/2022

Review

Tove Lo: Drugs en hartzeer

Tove Lo. Beeld Harry Heuts
Tove Lo.Beeld Harry Heuts

Grote schoudertattoo, tikkeltje vettig haar, plateauschoenen die na twee nummers uit gingen en een hintje sideboob in dat koddige jeansjurkje: Tove Lo, popprinses uit het noorden, je bént me d'r eentje.

Vincent Van Peer

'Queen of the Clouds', haar eerste plaat, werd hier onder de mat geveegd: België is het land van classic rock en potige Nederlandse meezingers, niet van frêle popdivas's. Nochtans: er stond niks op dat moet onderdoen voor het betere werk van Charli XCX of Icona Pop, met wie ze bevriend is. Een troef die haar doet uittorenen boven mindere godinnen: haar vlijmscherpe eerlijkheid.

'Moments' vat alles samen: ze is een gewoon meisje uit een gelukkig gezin ("I grew up with a lot of green / Nice things round me / I was safe, I was fine") en ze twijfelt. Over wat? Over alles. En dus begint ze te woelen zoals alleen jonge meisjes kunnen woelen: "I'm not the prettiest you've ever seen / But I have my moments." Ze kijkt in de spiegel en daar ziet ze dingen die haar nu eens bevallen en dan weer niet: "I can get a little drunk / I get into all the don'ts / But on good days I'm charming as fuck." Op de koop toe fluistert ze ons de droevigste belofte uit de recente popmuziek toe: "I can't be the perfect one / But I'll make you come." Arme Tove.

undefined

Vreemd dus dat ze er in Werchter voor koos om haar lyrics - haar visitekaartje - weg te moffelen onder laag na laag aan percussie: ze had twee drummers mee én een beatbricoleur die nog met z'n kop bij de dubstep is blijven hangen, terwijl 'Queen of the Clouds' toch bestaat uit ruwweg nul procent dubstep. 'Moments' werd erdoor begraven zodat niemand haar nog hoorde wijfelen, hoorde zuchten, hoorde rechtkrabbelen. Goed materiaal als 'Not on Drugs', 'The Way That I Am' en 'Run on Love' werd erdoor bedolven. Drie keer stond de drilboor op de juiste plek - op 'This Time Around', 'Thousand Miles' en vooral 'Habits (Stay High)' - maar het móést niet altijd botsen-botsen en dat deed het wél, waardoor onze lever nu ergens zit waar-ie vooral niet hoort te zitten. Dat hij waarschijnlijk toch aan vakantie toe was, doet niet ter zake.

Tove Lo - née Ebba Tove Elsa Nilsson - zelf dan. Ze begon met een klein stemmetje aan haar set, terwijl openingsnummer 'My Gun' een klok behoeft: aanzwellen deed ze wel, maar ontploffen - of een integraal nummer toonvast blijven - lukte niet. En dan mocht ze nog zo heerlijk met haar Scandinavische accent op de s in refrein "take it easy" kauwen, of haar nummers aan elkaar praten met klatergouden bindteksten: "Ik ben sweaty as fuck, altijd een goed teken." Nog eentje: "Dit is een song over het moment waarop je iemand ziet en denkt: 'Zou ik?' Waarop je beslist: 'Fuck it, ik zóú.'" To the point met een snuifje poëzie: zo hebben we ze graag.

"Al mijn nummers gaan over drugs en hartzeer": die eerlijkheid, ze werkt élke keer opnieuw. Blijft de vraag: waarom je dan een hele set achter de beats verschuilen, lieve Tove?

Tove Lo. Beeld Harry Heuts
Tove Lo.Beeld Harry Heuts
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234