Zondag 25/07/2021

RecensieOpera

Tosca in De Munt: de geur van de soutane

'Tosca' in De Munt raakt actuele fenomenen aan, maar helemaal geslaagd is de opvoering niet. Beeld Karl Foster
'Tosca' in De Munt raakt actuele fenomenen aan, maar helemaal geslaagd is de opvoering niet.Beeld Karl Foster

De meeste opvoeringen van Tosca kun je in drie categorieën onderbrengen: toerisme, sadisme of een combinatie van beide. Wat daarbuiten valt, kan interessant zijn. In haar eerste postcoronaproductie met publiek probeert De Munt het, met slechts gedeeltelijk succes.

Rome is volgens de jonge Spaanse regisseur Rafael R. Villalobos een hoofdpersonage vanTosca. Toerisme? Toch niet, wat hem interesseert is het onderdrukkende, katholieke Rome, dat het fascisme nooit heeft afgeschud, de stad die de filmregisseur Pier Paolo Pasolini heeft vermoord omdat hij rebels en homo was. Het decor van Emanuele Sinisi is een ronde versie van het mausoleum dat Mussolini voor Garibaldi liet bouwen. De naar kinderprooi snuffelende geur van de soutane waart door het eerste bedrijf. Het tweede bedrijf verwijst in vele details naar Pasolini’s afrekening met het fascisme Salò o le 120 giornate di Sodoma. Sadisme? Ruimschoots maar beschaafd. Maar Pasolini als centraal personage? Villalobos, kill your darlings.

Homohaat, kindermisbruik in de katholieke kerk, de explosieve mengeling van sadisme en fascisme: het zijn prangende, actuele fenomenen. Maar verhelderen ze ook waar het in Tosca echt over gaat? Althans in deze opvoering leiden ze af van de essentie: de manier waarop autoritaire politieke figuren misbruik maken van vrouwen om hun perverse doeleinden te bereiken en de heroïek van vrouwen die hun onderdrukking overwinnen en het heft in eigen handen nemen.

En ja, dan is er nog corona: tweehonderd toeschouwers in de zaal, het koor dat live vanuit een andere zaal zingt en een klein orkest in de orkestbak. De Munt liet een gereduceerde orkestpartituur schrijven. Dat resulteert in een transparant maar ook iets minder kleurrijk palet dat door dirigent Alain Altinoglu maximaal wordt uitgebuit. Het maakt het ook mogelijk de hoofdrollen slanker te bezetten. Laurent Naouri als Scarpia bijvoorbeeld: veel beschaafder heb je de vileine politiemisdadiger nog niet gehoord. Ook Myrtò Papatanasiu als Tosca kan meer nuance aan haar personage geven, al wordt het contrast met de grote uithalen die Puccini soms verlangt dan wat te groot. En in het lyrische detail blijft Pavel Černoch als Cavaradossi mooi en passend maar waar er kracht wordt verlangd, klinkt de stem soms genepen.

Conclusie: wat minder concept en wat meer vrouwelijkheid hadden deze voorstelling deugd gedaan.

Voorstellingen in De Munt tot 2 juli. Streaming op www.demunt.be. Op Klara op 4 september.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234