Vrijdag 18/10/2019

30 jaar TLP

TLP, al dertig jaar magiër met een mengpaneel

TLP aka Troubleman Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe

Op zijn veertiende begon TLP geld te verdienen met zijn passie voor muziek, in dertig jaar tijd heeft de dj er een hele carrière op gebouwd. Dat wordt gevierd – onder andere met de uitstekende verzamelaar RecordBox #01. Dit is het verslag van een nacht in de voetsporen van TLP aka Troubleman. Zelfs als hij mankt van de ouderdom, huppelt hij van jeugdig enthousiasme.

De deur zwaait open van een anoniem rijhuis in de Muide, de volkswijk die wordt omsloten door de Gentse haven. Ik struikel haast over de kinderfiets die in de gang ligt. In de woonkamer toont de televisie BBC News, maar het geluid staat uit. Een veertiger met gemillimeterd haar zit op zijn MacBook Pro te prutsen.

Hoewel hier duizenden vinylplaten verzameld staan, ligt er op de pick-up geen schijf te draaien. TLP aka Troubleman moet zich concentreren, hij bereidt zijn radioshow op Studio Brussel voor. Straks moet hij die gaan opnemen op de VRT en daarna moet hij terug naar Gent voor een set in de Charlatan.

De klok zegt 19 uur, TLP is nog maar anderhalf uur wakker. Hij heeft de hele nacht gedraaid in de Decadance, de club in de Overpoortstraat waar hij al vijftien jaar iedere dinsdag ten dans speelt. Vanmorgen is hij met zijn laptop op schoot in slaap gevallen in de zetel. Hij schrok wakker toen zijn MacBook Pro op de grond stuikte. De laptop werkt nog, maar zijn eigen heup doet pijn. “Ik was beter in mijn bed gaan liggen”, foetert hij.

TLP aka Troubleman Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe

De Gentse partypaus is er ondertussen 44, de jaren beginnen stilaan te wegen voor Belgium's most notorious urban DJ. Ooit kwam er geen einde aan het feest, zeker als hij moest draaien in de Gentse studentenbuurt, waar het eerste café weer opengaat wanneer het laatste sluit. “Eén keer ben ik wakker geworden op een bankje op het Sint-Pietersplein, overal zag ik studenten naar de les fietsen”, vertelt hij. Hij schudt het hoofd. “I’ve gotten away with a lot of crazy shit.”

Ook nu nog valt hij pas om 9 of 10 uur in slaap. “Wat ik doe, is nachtwerk. Dat is soms ambetant, maar dat moet je erbij nemen. Iemand die in de Volvo in ploegen werkt, moet om de twee weken van ritme veranderen”, zegt hij.

TLP is beroemd voor zijn urenlange sets, van elf uur ’s avonds tot zeven uur ’s ochtends, maar die worden zeldzamer. “Ik kan het niet altijd meer. Die dinsdagen in de Decadance doe ik ook niet meer elke week, anders wordt het te zwaar. Drie jaar geleden ben ik moeten stoppen met drinken, ik had anders geen rust meer in de week.”

Voor zijn platenkast staan een krijtbord en twee kinderstoeltjes. Er is een kookfornuisje en op een luidspreker ligt een K3-puzzel. Deze nachtpaus heeft twee kinderen, Mel (9) en Zahné (5). “Het is al gebeurd dat ik thuis kwam van het werk en mijn dochter naar school mocht brengen. Dat nachtleven is geen cadeau, maar mijn kinderen zijn fier dat hun vader TLP is. ‘Mijn papa gaat plaatjes draaien’, zeggen ze. Mijn dochter heeft al mee op het podium gestaan op Rock Werchter. Ze is erin geslaagd om daar iedereen te laten zwaaien”, straalt hij.

TLP aka Troubleman Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe

TLP begint plots te tellen, in het Engels, terwijl hij met zijn vinger op het computerscherm tikt: 31, 48, 52, 55 en knikt tevreden. “Ik moet 58 minuten muziek hebben voor een show”, verklaart hij. “Soms lukt het in een uur, soms ben ik er drie uur mee bezig.”

Hij klapt zijn laptop dicht en verklaart: “Alright, this is good. This is what I need right now!”

Half negen ’s avonds, tijd voor zijn ochtendlijke douche.

Veertien jaar oud was Paul Lannoy uit Tielt toen hij verdween in een mist van headspins, windmills en andere powermoves. Sindsdien is nooit meer iets van hem vernomen. Het figuur dat na de breakdance-act in zijn schoenen stond, was geen kind meer, maar een jongeman die net 3.000 frank (75 euro) rijker was geworden. Vanaf dan zou hij geld verdienen met zijn passie. Nu, dertig jaar later, staat de jongeman nog altijd bekend als TLP. “Iedereen zegt ’T’, zelfs mijn zoon. Paul? Fuck off!” De naam is TLP aka Troubleman. Dertig jaar in de business. Dat verdient een feestje.

Dertig jaar in de business, dat verdient eveneens een biografie. Niet in woorden en volzinnen, maar in songs: RecordBox #01, een plaat die hij zelf samenstelde. Keuzes maken kan geen makkie geweest zijn, want ruw geschat heeft TLP 10.000 lp’s en 5.000 singles staan. “Mijn collectie groeit nog altijd, maar niet meer zoals vroeger. Toen kocht ik vijftig tot honderd platen per week”, glimlacht hij.

TLP aka Troubleman Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe

De songs vertellen zijn leven, met de selectie laat hij in zijn ziel kijken. Ik vraag hem om wat platen uit zijn kast te graaien die zijn leven hebben bepaald, hij begint in de stapels vinyl te graven. “Kijk, Miles Davis op 7 inch. Who the hell can say that?”

Het is niet Miles Davis die hij zocht, maar ‘Ain’t Nobody’ van Rufus en Chaka Khan. “Iets zien en het dan niet meer terugvinden, daar kan ik zot van worden!”, blaast TLP. “Dat is het ding met vinyl.”

Hij roefelt en zucht, roefelt en zucht nog meer. De hele tijd mompelt hij tegen zichzelf in het Engels. “Rufus and Chaka Khan should be here, but they’re not.” En dan, eindelijk: “Ah, here! I knew it!”

Soms trekken jonge gasten grote ogen als ze TLP in de weer zien met bakken vol vinyl. Ze weten vaak niet eens wat een platendraaier is. Dat vinyl een revival kent, lucht hem op. “In Gent is die cultuur wel altijd heel sterk aanwezig geweest”, zegt hij. Hij herinnert zich nog de eerste keer dat hij de MusicMania aan de Bagattenstraat binnenstapte. Daar zag hij de platen van Def Jam, het label van producer Rick Rubin. “Sindsdien ben ik een vinyljunkie”, zegt hij. “Ik werd de beste klant. Als er nieuwe releases waren, mocht ik in de kelder gaan kijken. Dat was echt zoeken, crate digging.”

Tien jaar geleden maakte TLP de overstap naar digitaal. De omstandigheden dwongen hem ertoe, want als je een set moet draaien in Tokio, kun je moeilijk tientallen kilo’s vinyl meesleuren – al kwam hij wel terug met valiezen vol platen.

Van RecordBox #01 zijn er al vierhonderd kopieën besteld vanuit Japan. Het vervult hem met trots. “Ik denk dat het komt door de selectie én de hoes”, zegt hij. De foto is van Stephan Vanfleteren, hij verscheen negen jaar geleden bij een reportage in De Morgen. We zien TLP onderuitgezakt zitten bij zijn platencollectie. Naast hem ligt een matras op de grond. “Voor een R&B-dude ben ik fucking rock-’n-roll”, stelt hij.

Hij wijst erop dat hij als knaap met één been in het breakdancen stond en met het andere in punkrock. Ook in zijn dj-sets durft hij nog altijd heel breed te gaan. “Dat is typisch Gents. Dat betekent niet dat je alles door elkaar smijt, er moet een verhaal achter zitten”, doceert hij. “Geef ik een performance? Ja! I am hear to show you something.” Hij stelt zich recht en roept, met opgeheven vinger, naar een ingebeeld publiek: “Here I am, If you don’t like it, fuck off! But if it works out, it makes me feel good!”

Hij zet zich weer naar en glimlacht: “Soms zitten er aan de toog van de Charlatan oude rockers te kijken naar mijn set. Op het einde tonen ze je dan hun appreciatie.”

Appreciatie kreeg hij ook al van enkele van zijn grote voorbeelden. Drie jaar geleden was TLP te gast in New York, op de wekelijkse Toca Tuesday van dj Tony Touch in de Sutra Lounge. “Ik was fier, maar ook meganerveus”, zegt hij. “Het liet daar vol beren van black guys, de incrowd van de Bronx. In Gent vindt iedereen dat ik een arrogante zak ben, maar ik had nooit verwacht dat ik daar zou mogen draaien. En zij kwamen míj danken omdat ik hun muziek draai in Europa. Van een klein stadje in West-Vlaanderen all the way to New York geraken: ik vind dat de max.”

Een oudere man kwam hem een vuist geven. Pas daarna kreeg hij te horen dat het Kool Herc was, de godfather van de hiphop. TLP was sprakeloos. “Vijftien minuten lang kon ik niet meer spreken, terwijl ik anders zo’n spraakwaterval ben.”

Die appreciatie krijgt TLP niet omdat hij zo goed weet hoe hij een mengpaneel moet bedienen, maar omdat hij een neus heeft voor goeie muziek. Hij noemt zich zonder blozen een connoisseur. “Het is daarom dat Studio Brussel mij komen vragen is om een show te maken. Ik ben nog mee met de muziek van nu omdat ik ook altijd naar het verleden heb gekeken. Ik heb blues, funk en soul in mijn collectie zitten, ik wéét vanwaar hiphop komt. Ik heb er boeken over gelezen.

Soms ziet hij dat mensen de dansvloer verlaten omdat ze een nummer horen dat ze niet kennen. “Dan denk ik: bende losers! Jullie zijn toch naar Gent gekomen om te studeren, dan wil je toch dingen leren?! You’re in my classroom now, here you’re gonna learn what dj-culture and nightlife are about!”

In de Decadance kwam er de voorbije nacht een jongen een plaatje aanvragen. “Prima,” zei TLP, “maar dat kan ik nu nog niet spelen.”

“Waarom niet?”, vroeg de jongen.

“Omdat de BPM niet overeenkomt met wat ik nu speel.”

“Wat is een biepiejem?”

Tiejelpie rolt met zijn ogen. “BPM is gewoon wiskunde. Als je dat al niet begrijpt, waarom zou je dan gaan luisteren naar een dj die mixt? Ik ben zelf altijd leergierig geweest, ik wilde alles ontdekken over muziek.”

TLP was aanvankelijk rapper – samen met dj Grazzhoppa vormde hij Rhyme Cut Core. Onvermijdelijk leerde hij zelf platen door elkaar mixen. “Ik kán goed mixen, maar ik ben in de eerste plaats een selector. Ik weet welke stukken van nummers vrouwen willen horen. Dat is the female touch”, knipoogt hij. “I can make the women dance and I can make the men dance! Ik durf zonder arrogantie te zeggen dat ik een dansvloer nooit leeg achterlaat. Zelfs op momenten dat ik iedereen naar huis wíl draaien, beginnen ze toch weer te dansen.”

Een set samenstellen is zijn grote passie, maar o wee als hij een fout maakt. “Soms stap ik van het podium en denk ik: dat was de slechtste set ooit. Ik kan er soms drie dagen slecht van lopen als het niet goed was – zelfs als collega's zeggen dat mensen er niets van gemerkt hebben. Je kunt niet afgaan. Eén slechte set kan je carrière kelderen.”

“Ik ben bezig met de psychologie van de mensen, zodat ik met hun gevoelens kan spelen”, onthult hij. “Je moet je set opbouwen, zodat je het juiste nummer op het juiste moment kunt spelen. Ik sleur mensen mee in een groove. Je begint met een sweet, erotic voorspel, vervolgens is er de climax en dan is er afterpartyseks. Daar heb je tijd voor nodig. Muziek ís seksueel en ik draai veel muziek die sexy is. Hoeveel mensen hebben elkaar niet leren kennen toen ik stond te draaien? Er zijn baby’s geboren door mijn sets!”

Zodra TLP begint te spreken over muziek, is er geen houden aan en vliegt de tijd voorbij. Wanneer hij het uur checkt, schrikt hij een beetje. “It's gonna be tight”, fronst hij, om dan te grinniken: “ That’s TLP: always late, always good.”

TLP springt in zijn camionette – handig om kratten vol platen mee te sleuren of om in te slapen na een lange, vermoeiende set ver van Gent. Hij schiet zich op de R4 en knalt op de E40 richting Brussel.

Hij houdt van Brussel, heeft er veel vrienden, maar nooit heeft hij overwogen zijn Gent te verlaten. “Ik ben er trots op dat ik in Gent woon. Ik ben West-Vlaming, maar overal vertegenwoordig ik Gent. Al sinds mijn vijftiende zit ik hier op school, ik kan bijna perfect Platgents spreken, maar in de Muide durf ik dat nog niet te doen”, schatert hij.

Op de parking van Groot-Bijgaarden tankt TLP en springt de shop binnen. Hij komt terug met chips, snoepjes, een fles Spa rood en ontbijtkoeken. Ontbijtkoeken? Om tien uur ’s avonds? Hij knikt. “Meestal krijg ik mijn echte honger pas om 4 uur ’s nachts. Ik heb een tijd twee warme maaltijden per dag gegeten, toen werd ik echt vet.”

Al vijftien jaar maakt TLP radio voor Studio Brussel. “Ik ben ondertussen al oud genoeg voor Nostalgie!”, beseft hij. “Radio heeft mij altijd gefascineerd. Als dj verlangen mensen van je dat je hits en classics speelt, terwijl je op de radio mag tonen hoeveel je van muziek kent.” Vroeger was zijn show live en dat mist hij, maar toch overheerst fierheid. “Het is dankzij dit soort dingen dat ik in de Boilerroom sta op Pukkelpop. Echt, liever daar dan op de mainstage van Tomorrowland.”

TLP aka Troubleman Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe

Om twintig voor elf parkeert TLP zijn camionette op de parking van de VRT. Hij sleurt zijn tas uit de koffer, haast zich naar binnen, neemt de lift en arriveert bij de studio’s van StuBru. Junior Goodfellaz, een Brusselse dj van 24, zit hem al op te wachten. In een mengelmoes van Frans, Engels en Nederlands overlopen de twee de selectie van vanavond. TLP vloekt, de harde schijf van zijn laptop staat vol. “Shit, it’s gonna block.”

Hij controleert het uur. “Het wordt een close call om op tijd terug in Gent te geraken. Ik moet de jingles nog inspreken ook”, blaast hij.

TLP aka Troubleman Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe

Om elf uur mankt TLP naar zijn studio, terwijl Junior in de geluidsregiekamer plaatsneemt aan de draaitafels. De jonge hond zal de songs aan elkaar mixen, de ouwe rot presenteert. Ondanks de pijn aan zijn heup wandelt hij voortdurend over en weer tussen Juniors draaitafels en zijn eigen microfoon, die telkens een hele woordenstroom te verwerken krijgt, allemaal in het Engels.

“I hope you're all getting ready to dress up!”, zegt TLP aka Troubleman op een woensdagavond om twintig voor twaalf tegen een zaterdags publiek.

Nu pas valt me zijn T-shirt op. Die toont sprinter Tommie Smith die de Black Panther-groet brengt op de Olympische Spelen van 1968. Onze blanke, West-Vlaamse Gentenaar vóélt zich heel zwart en het is geen pose.

“Mijn eerste vriendin was Ya Kid K, die ‘Pump Up The Jam’ van Technotronic heeft ingezongen. Wij spraken Engels met elkaar en doordat ik ieder weekend bij haar was, ben ik half opgegroeid in een Afrikaanse familie. De eerste hiphopkids die ik leerde kennen, waren zwarte gasten uit Brussel”, vertelt hij. “Als twaalfjarige sprak ik al vlot Engels en Frans. Het is dankzij mijn taalvaardigheid dat ik zo ver geraakt ben. In Amerika vinden ze mijn Engels de max, alleen in Vlaanderen en Nederland krijg ik daar kritiek op. Eigenlijk word ik meer gedist door blanken dan door zwarten.”

Ook de twee doelstellingen die nog op zijn verlanglijstje staan, kleuren zwart: draaien in Jamaica en in Afrika. “Het liefst in Nigeria of Gambia”, zegt TLP.

TLP aka Troubleman Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe

Om kwart na twaalf zit de opname erop, hij spreekt nog snel de jingles in en om half één is hij klaar. Over een halfuur moet TLP aka Troubleman in de Charlatan aan zijn set beginnen, dat wordt inderdaad krap. Hij steekt Junior Goodfellaz 15 euro toe voor een taxi en stuift de autostrade op.

Op zijn smartphone zoekt TLP het nummer van Gerald Claes, de baas van de Charlatan, het Gentse oord van verderf. Het is vijf voor één wanneer hij belt. “Ik ben onderweg van Brussel naar Gent!”, deelt de dj mee.

"Waar zijt ge nu?”, vraagt de cafébaas.

"Euh, ter hoogte van Affligem."

Gerald zucht. ”Oké, ik fix wel iets."

Net wanneer het academisch kwartiertje voorbij is, crashlandt TLP zijn camionette nabij de Vlasmarkt. De portiers begroeten hem met hun breedste glimlach. “TLP is in the house!”, schreeuwt een vrouw wanneer de dj het café binnentreedt.

Twee interim-dj’s hebben al enkele studenten aan het dansen gekregen, TLP plugt zo snel mogelijk zijn kabels in. “Fuck, ik moet nog terug naar de auto: koptelefoon vergeten”, sakkert hij.

TLP aka Troubleman Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe

Wanneer hij eindelijk aan zijn set begint, verandert er iets in de zaal. Plots ontstaat er een Feest. De partypaus strooit zijn urbi et orbi uit over de gelovigen en dat doet hij met een gulle grijns. Nooit eerder heb ik een dj gezien die zo staat te genieten van de muziek die hij draait.

Op de dansvloer glijden de meisjes mee met de flow. Zij snappen wat TLP doet, dat zie je aan hun getuite lippen, de gekrulde mondhoeken. De jongens in de zaal proberen het ritme te volgen, met een frons op hun gelaat alsof ze een wiskundig probleem moeten oplossen.

"Welcome to my city Ghent!”, brult hij naar de studenten. “Welcome to my house, the Charlatan. This used to be my bedroom.” Dat klopt, want na lange nachten vond de kuisvrouw TLP soms ronkend in het dj-kot. Dan legde ze een dekentje over hem.

TLP aka Troubleman Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe

In de dj-booth springt TLP van zijn laptop naar het mengpaneel, van het mengpaneel naar weet ik veel welke andere bak vol knoppen en lichtjes. Telkens als zijn vingers een knop aanraken, gebeurt er iets. Hij bedient geen geluidsinstallatie, maar bestuurt de hele dansvloer. Hier is een meester-manipulator aan het werk. Hij grijpt de microfoon en beveelt: “Shake those hips!” Dat doen de meisjes al. Her en der gaan lijven tegen elkaar aanschurken.

De dj laat twee nummers nogal bruut in elkaar overgaan. “Soms mix ik grof, zodat ze weten dat er effectief nog gemixt wordt", roept hij in mijn oor.

“Dat TLP geen supermixer is, is bullshit”, stelt Gerald. “Hij maakt één grote remix. Het ritme gaat voort en je hebt niet eens door dat je ondertussen al drie nummers hebt gehoord. Hij kijkt niet naar zijn scherm, maar naar de dansvloer. Hij behoort tot de beste dj's die er zijn. Door TLP heb ik genres leren appreciëren waar onze generatie eigenlijk al te oud voor is. Hij mixt nieuwe dingen met oudere classics, zodat je begrijpt vanwaar die muziek komt.”

TLP aka Troubleman Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe

Zonder gêne plakt TLP ’We Will Rock You’ van Queen achter ‘Bonzai Channel One’ van Thunderball. “Dit is prutsen met muziek", lacht hij, terwijl hij Wonderwall van Oasis in een dansbaar kleedje steekt en het korset strak aantrekt. Hij monstert de dansende zaal: “Dankbaar publiek.”

Gerald denkt dat TLP’s geheim is dat hij zo’n emotionele dj is. “Op de dansvloer wilt ge ontroerd worden, meestappen in een muzikale trip en in een extase belanden.”

De volgende dj staat al klaar en houdt zijn horloge in de gaten. “Zo weet je dat een dj geen goeie is. Je moet niet naar de tijd kijken, maar naar de vibe”, bromt TLP.

Om tien na drie zit zijn set erop. TLP aka Troubleman neemt afscheid van Gerald, wisselt een paar liefkozende beledigingen uit met de portiers en gooit zijn tas in zijn camionette. “Halfvier. The night is young”, besluit hij.

TLP aka Troubleman Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234