Donderdag 21/10/2021

InterviewTin Fingers

Tin Fingers debuteert op Rock Werchter: ‘Veel vrienden hebben ook een fucked-up dad’

Tin Fingers. Beeld RV
Tin Fingers.Beeld RV

Dit weekend stelt Tin Fingers zijn debuut Groovebox Memories officieel voor op Rock Werchter. In het voorprogramma van Arsenal beleeft de groep van Felix Machtelinckx er haar vuurdoop.

Zo’n vijftien jaar geleden bestond Tin Fingers uit een stelletje schoolvrienden dat folkmuziek speelde, met bijbelse teksten zoals in ‘Wovenhand’. Na een handvol interne vervellingen groeide de groep – middels een zijstapje naar garagerock – uit tot een psychedelisch rockensemble à la The War on Drugs. Bij hun officiële debuut hoor je alle voorgaande invloeden. Het resultaat? Een donkere, dromerige hybride die doet denken aan alt-J of Unknown Mortal Orchestra.

De toon wordt gezet met de ouverture ‘Song for Sons with a Fucked-up Dad’. Een epische song, gevolgd door het al even sarcastisch-sinistere ‘Happy Family’. Deze laatste song lijkt geschreven vanuit het standpunt van de zoon die over zelfdoding contempleert: ‘Scared of what you’ve become / you walk into the water / scared of being insane / you know it’s in your blood.’ Machtelinckx reageert verrast. Hij had nog niet eerder de link tussen beide songs gelegd. Maar ze bestaat, merkt hij ineens.

Felix Machtelinckx. Beeld rv
Felix Machtelinckx.Beeld rv

“De trigger voor ‘Song for Sons’ was mijn vader, die echt fucked-up was. Het viel me een tijd terug op dat erg weinig vrienden geen vreemde relatie hebben met hun vader, velen hebben ook een fucked-up dad. Het is dus meer een ode aan alle zonen die iets soortgelijks hebben meegemaakt. Soms kan zo’n vader schattig fucked-up zijn. (lacht) Maar in mijn geval niet. Mijn vader pleegde zelfmoord toen ik nog een kind was. Ik begrijp dat het geen makkelijke beslissing kan zijn om uit het leven te stappen. Maar ik ben vandaag zelf vader. Of ik daarom met meer empathie naar hem kijk vandaag? Integendeel. Misschien sta ik juist veel minder tolerant tegenover zijn fucked-up zijn dan vroeger. Toen Zola geboren werd – mijn zoontje is nu een jaar – hield ik mezelf voor om een boom te willen zijn voor hem. Een die met sterke wortels in de grond verankerd is. Ik wil onwrikbaar aanwezig zijn in zijn leven. Dat gevoel had ik nooit eerder voor iemand. Voor ik vader werd, leek het leven me zo vluchtig. Nu zou ik het me niet kunnen voorstellen dat ik bewust uit het leven stap.”

“Ik voel meer colère dan vroeger tegenover mijn vader. Al is dat niet eerlijk. De man was manisch-depressief. ‘Happy Family’ gaat over de angst dat die verschrikkelijke aandoening in mijn bloed of DNA zou zitten. Mijn vader was ook bang om ziek te worden, omdat zijn vader het al had. Ik heb tenminste mijn muziek. Zo’n verdomd cliché, ik weet het. Maar muziek houdt mijn geest in balans. In deze wereld kan ik zonder angst springen, ik kan mezelf erin verliezen. Deze wereld relativeert de dagelijkse realiteit.”

Mysterie

‘Privacy’ lijkt af te rekenen met de dagelijkse realiteit. Sneert Machtelinckx naar de camera’s die je op elke straathoek achtervolgen? “Niet echt. Het is meer een metafoor voor de wereld vandaag. Er lijkt geen plaats meer voor mysterie, omwille van het leven dat we leiden op internet. Sociale media geven iedereen vrije inkijk in andermans leven, waarbij iedereen strafpunten kan geven op je gedrag. Dat idee is toch akelig? Sociale media impliceren non-vrijheid. Ook omdat sociale media onderhouden zo’n verschrikkelijke sleur is. Wat ik het mafst vind, is dat wanneer je weigert mee te draaien in die carrousel, je niet bestaat. Op dat vlak ben ik een mietje: ik zou liefst alle sociale media willen wissen, maar ik durf niet. Uit angst ineens niet meer van tel te lijken voor de buitenwereld.”

Meer liefde toont Tin Fingers voor traditionele visuele media. Een song als ‘July’ klinkt alsof hij geschreven werd voor een sleutelscène in een donker drama. “Dat is zowat het mooiste compliment dat je kunt geven”, glundert Machtelinckx. “Dat is een van mijn grootste dromen: mijn muziek als soundtrack onder een geweldige filmscène. Sowieso zie ik voortdurend beelden wanneer ik muziek maak en ook wanneer ik op het podium sta. Op zo’n ogenblik zou ik alleen mogen denken aan mijn prestatie. Maar de enige authentieke manier waarop ik gestalte kan geven aan de songs, is wanneer ik de juiste beelden op mijn netvlies laat defileren. Zelfs bij ogenschijnlijk triviale tableaus kom ik meteen in de juiste sfeer. Bij ‘I Love the Countryside’ zie ik het appartement aan zee van mijn grootmoeder. Bij ‘Song for Sons’ zie ik een loser van een vader voor mij, die zijn blik geen ogenblik kan afwenden van zijn gsm. Ik zie voor me hoe hij ’s nachts stilletjes op het toilet zit, terwijl hij een onnozel blikkenspelletje speelt en het schamele licht van zijn gsm danst op zijn gezicht.”

Dat Tin Fingers straks debuteert op Rock Werchter, danken ze aan een geweldige plaat. Maar net zo goed aan de steun van Arsenal. Frontman Hendrik Willemyns vroeg Machtelinckx mee te helpen aan zijn recente plaat, en deze festivalzomer staat hij mee op het podium. “Felix gaf de plaat een fris geluid mee”, vertelde Willemyns. “Popmuziek is a young man’s game. Ik kan nog moeilijk geloven in de dromerigheid van muziek. Ik ben te rationeel geworden. Hoe dat komt? Ouderdom. Ik bivakkeer vandaag eerder in mijn hoofd, dan dat ik op buikgevoel inzet. Die jeugdige overmoed is wég.”

Van zoveel overmoed getuigt Tin Fingers evenmin. “Hendrik (Willemyns, GVA) en ik zitten op eenzelfde lijn wat beeld en muziek betreft”, gelooft Machtelinckx. “We hebben een andere smaak, maar dat deerde niet. We hebben een soortgelijke drang naar perfectie. Daarom had onze plaat Groovebox Memories misschien zoveel voeten in de aarde. Je kan maar één keer debuteren. Die eerste keer moest kunnen tellen.”

Groovebox Memories is zopas verschenen.

Zaterdag speelt Tin Fingers twee uitverkochte shows met Arsenal op Werchter Parklife.

Wie met vragen zit over zelfdoding, kan terecht op Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 of op www.zelfmoord1813.be.

‘Groovebox Memories’, het debuut van Tin Fingers. Beeld rv
‘Groovebox Memories’, het debuut van Tin Fingers.Beeld rv
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234