Maandag 14/10/2019

Rock

Tim Showalter van Strand of Oaks: “Ik heb het gevoel dat ik een alien ben op deze planeet”

Tim Showalter. Beeld ALYSSE GAFKJEN

I don’t feel it anymore”, verzucht Tim Showalter in de nieuwe single ‘Weird Ways’, waarmee Eraserland van Strand of Oaks begint. Geen overdrijving: na het matig ontvangen Hard Love (2017) en Harder Love (2018) ging het licht uit bij de frontman.

“Ik had het gevoel dat niemand die platen had begrepen, of er net te veel achter zocht”, vertelt Tim Showalter. “Eerlijk waar: alleen België leek me te snappen. Bij jullie leefde ik ook op tijdens concerten. Maar de laatste twee jaar was ik meestal doodongelukkig. Ik liep compleet verloren in mijn eigen tollende hoofd.”

“Ik stond op het punt er gewoon mee te kappen. Geen muziek meer. Point final. Ik was mezelf kwijt. Meestal ben ik mijn eigen beste cheerleader, maar plots vond ik nergens nog vreugde in. Depressie zonder drama is misschien wel het ergst van al: je voelt niets. Met verdriet of een gebroken hart kun je tenminste wat aanvangen: er schuilt passie in die gevoelens. Morrissey baseerde er zelfs een hele carrière op. (lacht)

Wat ook al niet hielp: één blik in de achteruitkijkspiegel volstond om volop in de remmen te gaan. “Ik ben geen phoney, maar ik voelde al langer dat ik een schild ophield. Alsof ik een persoon had gecreëerd om met mijn verlegenheid, onzekerheid en angsten om te gaan. Kijk gewoon naar mij: ik verberg mijn lichaam onder tattoos, een wilde baard en lang haar. Je hoeft heus geen briljante psycholoog te zijn om te merken dat ik iets probeer te verbergen. (lacht) I have life fright. Alleen in de studio of op een podium bekroop me die angst zelden tot nooit. En plots was ik ook dàt gevoel kwijt.”

Nooduitgang

Gelukkig trokken de jongens van My Morning Jacket hem uit het slop. De groep, minus zanger Jim James, hielp hem een handje in de studio om Eraserland op het juiste spoor te krijgen. “Briljante muzikanten, waardoor ik wel verplicht was om mijn stinkende best te doen. Ik kon zulke muzikale helden toch niet ontgoochelen? Een plaat lang zocht ik met hen de nooduitgang.” 

Het EXIT-bord vond hij in een aangrijpend ‘Forever Chords’: twee akkoorden, oneindige schoonheid. Wie voordien zweerde bij zijn epische meesterwerkjes ‘JM’ of ‘Taking Acid and Talking To My Brother’ heeft er nu weer een juweeltje bij.

“Ik heb de neiging wat dramatisch te klinken, maar ‘Forever Chords’ is mogelijk De Song waar ik al een heel leven naar toeleef. Van mijn puberteit tot mijn dertigste voelde ik me miserabel en eenzaam. Die pijn probeerde ik op HEAL (2015) van me af te schrijven. Maar met ‘Forever Chords’ kwam ik tot het besef dat je jezelf nooit helemaal kunt helen. En dat leek plots niet eens zo hels. “If you believe you can be loved, you’ll outlive your past” zing ik: dié stem in mijn hoofd bracht soelaas.”

Strand Of Oaks in juli vorig jaar op het Cactus Festival. Beeld Alex Vanhee

“Mijn goede vriend Kevin (Ratterman, producer, GVA) noemde deze plaat een “zelfmoordbrief aan mijn ego”. Nagel op de kop: Eraserland is een afrekening met de angsten, besognes en demonen in mijn hoofd. Ik wiste alles uit. Het leven is hard. Soms zelfs meedogenloos. Maar de enige manier om dat te overleven, is je ego opofferen. Mijn grootmoeder is 87 jaar oud, maakte The Great Depression mee, en haar broers trokken naar het front tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ik zie dat leed in haar vermoeide ogen, maar tegelijk ook zo veel waardering om te mogen leven. Welk recht heb ik om dan minder erkentelijk te zijn?”

“Ik heb wel altijd het gevoel gehad dat ik als een alien op deze planeet ben geboren. Ik snap nog steeds niet hoe alles werkt: leven, liefde, lijden… Ik heb vaak geen flauw idee wat ik hier doe, of waarom ik hier ben. I never felt like I belong. Maar mijn grootste angst is ironisch genoeg om hier niét meer te zijn.” 

Showalter liet een paar jaar terug bijna het leven in een auto-ongeluk. “Die crash heeft zeker iets te maken met mijn angst”, denkt hij. “Ik was er toen heilig van overtuigd dat ik zou sterven. Maanden na dat ongeval geloofde ik zelfs dat ik echt dood was. Heel verwarrend en angstaanjagend. Die vrees zal niet gauw verdwijnen: drie maanden geleden is de moeder van mijn vrouw omgekomen achter het stuur. (denkt na) Misschien moet die fobie me inspireren om nog liever te willen leven.”

Eraserland is zopas verschenen bij Dead Oceans/Konkurrent.

Strand of Oaks speelt 26/5 in Trix, Antwerpen en 29/6 op Rock Werchter. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234