Maandag 08/08/2022

DM ZaptAnn-Marie Cordia

Tien jaar na het busdrama in Sierre: er schuilt kracht in kwetsbaarheid

Mama Yasmin, aan het graf van haar dochter Sarah, met Lieven Van Gils. Beeld VRT
Mama Yasmin, aan het graf van haar dochter Sarah, met Lieven Van Gils.Beeld VRT

Ann-Marie Cordia zet de blik op oneindig. Vandaag: Niets gaat over op Eén.

Ann-Marie Cordia

Op 13 maart 2012 kwamen een klas uit Heverlee en Lommel terug van skireis. Tijdens de rit naar huis crashte de bus, 22 kinderen en 6 volwassenen stierven. Is het drama van Sierre al tien jaar geleden? Ja dus.

Presentator Lieven Van Gils, die meester Frank van de klas in Heverlee goed heeft gekend, en actrice Katrien De Ruysscher praten in deze docureeks met overlevenden en nabestaanden. “We hopen dat hun verhalen troost brengen.”

Als De Ruysscher bij papa Rob aanbelt, kan ik alleen denken: zet die zonnebril af! Ik snap niet dat je met mensen kan praten die een kind verloren hebben zonder ze recht in de ogen te kijken. Maar dat is de luxe die ik heb als kijker. Ik zit te foeteren voor mijn scherm, terwijl de betrokkenen hun leven kwijt zijn. Intussen staat de vader op de parking vanwaar de bus vertrok. Die is nu leeg, maar je kan het je zo voorstellen, toen. Ouders die een traantje wegpinken terwijl ze hun kinderen uitzwaaien, zich van geen kwaad bewust.

We krijgen eindeloos veel foto’s en filmpjes te zien van prille tieners die op het punt staan aan hun volgende leven, in het middelbaar, te beginnen. Ze liggen in de sneeuw, springen op bed, houden kussengevechten. Ze drinken warme choco en zingen in de refter. Dat alles met een ondertoon van dood.

“Het is een troost dat het ongeval op de terugweg gebeurd is”, zegt Amy’s papa. “Ze hebben een schitterende laatste week van hun leven gehad.”

Er resten de prachtige berggezichten. Terwijl Amy’s vader honderduit vertelt, zegt haar moeder haast geen woord. Ieder zijn of haar manier van rouwen. Een overlevende, nu 20 jaar, vertelt hoe ze enkel de leuke herinneringen heeft opgeschreven in haar dagboek. Over het ongeval waarbij haar vriendje is gestorven staat er geen letter op papier.

“Dit is een plek van ontmoeting”, legt een andere mama uit aan het graf van haar dochter. Elk jaar, op Sarahs verjaardag, komen ze hier met nabestaanden pannenkoeken eten. “Ik neem geen afscheid”, zegt ze stellig. “Oh nee! Dit is géén afscheid.” Alsof ze nu alleen nog zichzelf moet overtuigen. Alles gaat voorbij, maar niets gaat over, inderdaad.

Ik denk aan waar ik was, tien jaar terug. Op het moment van het drama was ik pril zwanger. Voor het eerst. Een week later was het vruchtje dood, maar dat wist ik toen nog niet. Ik was druk-druk-druk met werk en very important deadlines. Me nog even heerlijk niet bewust van hoe je grootste geluk kan omslaan in je allerkwetsbaarste plek.

Of er iemand uit deze docureeks troost zal putten, durf ik niet te zeggen. Maar in kwetsbaarheid schuilt er ook kracht. Dat tonen de nabestaanden en overlevenden in Niets gaat over. Het is niet slecht daar af en toe aan herinnerd te worden.

Niets gaat over, 20.40 uur, elke woensdag op Eén

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234