Donderdag 14/11/2019
Koen De Graeve achter de schermen van het nieuwe VTM-programma 'Studio Tarara'. Beeld Medialaan

DM ZAPT

Thuis keken wij geen VTM, dat vonden mijn ouders de verkleutering van televisie

In DM ZAPT zet de tv-redactie van De Morgen de blik op oneindig. Deze week is Robin Broos aan de beurt. Vandaag over 30 jaar VTM.

Wie stierf er op 13 augustus 1993? Dat is de rode draad door Studio Tarara, de eerste dramareeks van Shelter (Wat als?, Safety First), die zich afspeelt achter de schermen van een populaire, doch fictieve sketch-show op VTM. Denk aan champagnefeestjes, versneden cocaïne op het rad van Het rad van fortuin en MeToo-toestanden in tijden wanneer een hashtag nog gewoon hekje heette.

Ik ben enorm benieuwd naar dit programma, al was het maar omdat ik die periode niet heb meegemaakt. Niet dat ik nog niet in leven was, ik was toen negen. Maar thuis keken wij geen VTM, dat vonden mijn ouders de verkleutering van televisie. Wij waren een BRT-familie.

In 1993 kon je de speelplaats van een lagere school in twee duidelijke groepen verdelen. Er waren de Samson- en de Schuif af-kinderen. De ene helft speelde met pluche bobtails, de andere met groene Amedees. En zij werden om 16 uur opgehaald in gezinswagens waarop een Droomfabriek- dan wel VTM-sticker kleefde.

Parallel universum

Volgens Mark Elchardus, emeritus professor sociologie aan de VUB, viel er in die tijd meer te zeggen over de Vlaming op basis van zijn favoriete tv-zender dan zijn stemgedrag. BRT- en VTM-mensen lieten zich van elkaar onderscheiden in hun smaken maar ook in opvattingen. Die dualisering van het medialandschap was een absolute, culturele breuklijn geworden. Later hebben we elkaar weer ergens in het ruime midden teruggevonden, maar toen leefden we elk in een parallel universum.

En toch. Ik was altijd een tikkeltje jaloers op die VTM-families. Waar TV1 een eerder grijze bedoeling was, had de commerciële zender iets kleurrijks, ze hadden immers een slogan waar te maken. Dat begon telkens met dat helblauwe water tegen een ondergaande zon waarin zich op magische wijze een groen-geel-rood gekleurd computerraster aftekende die golvende kubussen vormden, waaruit dan plots drie fiere letters rechtstonden. VTM, op een heerlijk jaren 1980 synthesizerdeuntje.

Vanop afstand leek het allemaal aan de Medialaan nummer één te gebeuren. Zij hadden zotte spelshows, de jongerensoap Wat nu weer! en Wendy Van Wanten. Volgens sommigen was die laatste zelfs ooit bloot op het scherm geweest, al had niemand dat echt gezien. Hoewel mijn grootouders op amper een kilometer van Studio Manhattan woonden, was er geen sprake van dat we ooit een opname van 10 om te zien zouden bijwonen. Laat staan dat we samen onder een dekentje mochten kijken.

Daarom kijk ik uit naar Studio Tarara. Om te weten hoe het er destijds aan toe ging. Om te zien wat ik allemaal gemist heb. En om eindelijk uitsluitsel te krijgen of mijn ouders gelijk hadden, dat wij nooit naar VTM mochten kijken.

Studio Tarara, vanaf 12/2 om 20.35 uur bij VTM.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234