Zaterdag 04/07/2020

CD-recensie

'This Old Dog': Mac DeMarco charmeert en ontwapent

Beeld Photo News

Op This Old Dog blaast Mac DeMarco de uitgedoofde marihuanapeukjes van tafel en legt hij zijn smachtende hart naast het geopende pakje vloeitjes. Een biecht? Bij momenten. De roes lonkt immers achter elke noot.

“Honey, I cried too, you better believe it / Honey, my heart still beats for you, even though you don’t feel it”. Mac DeMarco mag dan een slacker zijn, zoals Kurt Vile heeft hij geleerd nu en dan het keukenraam open te zetten en de wietdampen weg te wapperen. This Old Dog, de derde plaat, herleidt de 27-jarige Canadese singersongwriter tot zijn essentie. DeMarco is niet langer een coole indiekarikatuur maar een meewarig romanticus, zo blijkt, vatbaar voor het type melancholische nostalgie dat een mens tot introspectie verleidt.

Scheurkalenderrijmpjes

Bij de huis, -tuin- en keukenwijsheden die DeMarco neuzelzingt, horen niet zozeer de kromgebogen gitaarpopklanken van het bejubelde Salad Days, maar glasheldere, droog opgenomen akoestische gitaren, knullige drumcomputerritmes of een warmbloedige, rootsy ritmesectie. Het titelnummer gaat ver in de zoektocht naar authenticiteit. DeMarco zingt het loom en achteloos, alsof hij in een schommelstoel op zijn veranda zit, de aftandse, tweedehandsgitaar op schoot. Een slidegitaar dwarrelt voorbij als een zuchtje avondwind, de drummer doet zijn uiterste best niet assertiever te klinken dan het luie getap van een voet. “Sometimes my love may be put on hold / Sometimes my heart may seem awful cold”, laat DeMarco zich ontvallen. Voor een helletocht door zijn psyche moet u elders zijn. Voor nog meer tragikomische scheurkalenderrijmpjes blijft u best grimlachend hangen.

Soms – héél soms dan – snijdt hij diep. Zoals in het al even ontnuchterend folky ‘My Old Man’, waarin hij bekent dat hij zijn vader ziet als hij in de spiegel kijkt: de man die hem verliet toen hij een vierjarig jongetje was en aan wie hij eigenlijk een hekel heeft. “Look in the mirror, who do you see? / Someone familiar, but surely not me / For he can't be me / Look how old and cold and tired And lonely he's become / Not until you see / There's a price tag hanging off of having all that fun”. Een handvol gitaarakkoorden dobbert hypnotisch over een bossa nova-ritme. Er is geen afleiding. Geen slimmige muzikale motiefjes, laat staan productionele tierelantijntjes. “Ik heb het lef niet hem op te bellen”, zingt DeMarco droogjes, haast schouderophalend. “Hij loopt wellicht door het leven alsof het hem nooit iets heeft kunnen schelen”. Auch.

Bonte avond

Een heel album vol confessionele, akoestische gitaarsongs ware too much geweest. Wij dus erg blij met de liedjes die zich wulps wentelen in de atonale retrosynth-sound die ons doet denken aan Connan Mockasin. ‘For The First Time’ durven we zelfs een sexy ballad te noemen, of eerder een vermakelijke poging van een veel te hoofse kluns om als een Don Juan te klinken. “Just like seeing her for the first time, again”, croont DeMarco heupwiegend terwijl een veel te luid keyboardje een Bonte Avond in een willekeurige Vlaamse parochiezaal in gedachten roept, ergens in een uithoek van de eighties.

Ook ‘One More Love Song’ waant zich een soulballade. DeMarco waagt er zich roekeloos aan een honingzoete zangharmonie die Prince misschien grinnikend had afgekeurd, maar hier, met twee op één tegel, wiegend op die bitterzoete pianoakkoorden, wérkt het. Onze favoriet ‘On The Level’ overdrijft op succulente wijze met kitscherige synths zoals Soft Cell dat vijfendertig jaar geleden wellicht nooit had gedurfd. U gaat straks trouwen en heeft nog geen openingsdans? Welaan dan. Eerst uw teerbeminde een vuistje paddo’s laten opknabbelen, voor een optimaal effect.

Geen buitensporigheden dan? Tja, DeMarco laat ‘Moonlight On The River’ desintegreren tot er alleen nog agressieve galm overblijft. Leuk. Maar als hij al één ding demonstreert op This Old Dog, is dat hij gerust zonder gratuite lawaaimakerij kan. (Captured Tracks)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234