Zondag 23/01/2022

RecensieFilm

‘There Is No Evil’ is een belangrijk én beklijvend meesterwerk ★★★★★

Mohammad Seddighimehr (links) als Bahram in 'There Is No Evil'.  Beeld rv
Mohammad Seddighimehr (links) als Bahram in 'There Is No Evil'.Beeld rv

Een politiek pamflet is There Is No Evil niet: daarvoor toont regisseur Mohammad Rasoulof zich te empathisch. Maar net door de levens van gewone burgers te tonen, toont de Iraanse cineast de onmenselijkheid van een regime dat 250 executies per jaar uitvoert.

Ewoud Ceulemans

Een groen of rood stoplicht: voor veel mensen is het een alledaags verschijnsel, maar voor Heshmat (Ehsan Mirhosseini), een zwijgzame, vriendelijke man die de kat van de buren redt en bij zijn zieke moeder op bezoek gaat, is het meer dan een signaal dat duidelijk maakt of hij mag doorrijden of niet. Meer vertellen zou zonde zijn, maar het is met zulke details dat de Iraanse filmmaker Mohammad Rasoulof een bijzonder krachtig verhaal vertelt.

Zijn in Berlijn bekroonde There Is No Evil vertelt vier van zulke verhalen, en alle vier tonen ze hoe de levens van gewone Iraniërs worden getekend door een regime dat jaarlijks zo’n 250 doodsstraffen uitvoert. Naast Heshmet leren we ook Ali kennen (Pouya Mehri), die zijn legerdienst vervult en te allen koste wil vermijden dat hij ‘de kruk’ moet wegtrekken. Er is ook Javad (Mohammad Valizadegan), die ontdekt dat de weg naar de hel met goede bedoelingen is geplaveid. Tot slot is er Bahram (Mohammad Seddighimehr), een getormenteerde imker en dorpsdokter op het Iraanse platteland, die gebukt gaat onder een beslissing die hij decennia eerder nam.

Pouya Mehri als Ali (midden) in 'There Is No Evil'. Beeld rv
Pouya Mehri als Ali (midden) in 'There Is No Evil'.Beeld rv

Al die personages zijn getekend door een executie, en door de manier waarop ze daarmee omgaan. Het is een opvallende keuze van Rasoulof om geen politieke thriller over het Iraanse regime te maken en evenmin in te zoomen op de terdoodveroordeelden zelf: daardoor is There Is No Evil geen politiek pamflet, maar een intiem drama. Maar net op die manier toont Rasoulof de blijvende impact van een onmenselijk regime op het privéleven van haar burgers.

Dat doet hij bovendien zonder grote gebaren of overtrokken statements. Rasoulof toont zich een meester in het onderhuidse drama, en weet met kleine details – het onverklaarbare onvermogen van Barham om een vos te doden, bijvoorbeeld, of de onuitgesproken verklaring over waarom hij niet naar het buitenland reist – grote emoties los te maken. Zo wordt There Is No Evil, dat clandestien werd opgenomen door een regisseur die tot een jaar celstraf werd veroordeeld, een belangrijk én beklijvend meesterwerk.

Nu in de bioscoop.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234