Dinsdag 20/08/2019

Theaterrecensie Fik. een lichte verzameling

Theatercollectief BOG. jaagt op bliksem, of probeert toch ★★★☆☆

De karig ingerichte scène van de voorstelling Fik. een lichte verzameling. Beeld Jan Rymenants

In Fik. een lichte verzameling waagt BOG. zich aan een heikele onderneming: het vangen van die zeldzame ervaring waarbij een inzicht plots oplicht, de dingen helder worden en de kosmos of slechts een flinter daarvan bevattelijk.

De vrijheid binnen theatercollectie BOG. is dat de leden naar eigen goesting samen of afzonderlijk voorstellingen kunnen maken. FIK. is een creatie van Judith de Joode samen met muzikant Harald Austbo en lichtontwerper David de Joode. In een karig ingerichte scène volstaan een cello, een stem en een aarzelende streep licht om een buitenissige en toch herkenbare wereld te laten oprijzen.

De tekst komt binnen als een bruisende vloed van beelden en indrukken, soms springerig en hak op de tak, soms vloeiend en associatief. De rode draad door de voorstelling is reflectie: hoe een gezicht, een gebouw, een landschap pas zichtbaar wordt doordat het licht weerkaatst. Maar ook hoe een dieper inzicht plots kan oplichten, hoe het besef van jezelf als een bestaand, ademend, denkend wezen als een verschroeiende bliksem kan inslaan.

BOG. gaat op zoek naar die schaarse momenten van absolute helderheid in perceptie, gevoel en denken. Momenten waarop er een waarheid lijkt te bestaan, een diep besef van de werkelijkheid, hoe absurd die ook mag zijn. Dat gaat van het plotse besef dat je lichaam veroudert of de withete steek van opflakkerend liefdesverdriet.

“Het enige wat ons rest is dit moment”, klinkt het als een mantra. En dáár probeert BOG. ons te krijgen: ín het moment. Maar het is een beetje als jagen op de bliksem. Je kan midden in het onweer gaan staan maar je weet nooit waar en wanneer hij zal inslaan. FIK. is een stormachtige werveling van beelden en indrukken. Maar de bliksem slaat niet vaak in. Er mist oriëntatie, een richting die je samen met de spelers inslaat. Daarvoor blijven de beelden vaak te ondoorgrondelijk, het tempo te grillig en de vertelling te onsamenhangend.

Dan blijkt de kracht vooral in het kleine te zitten: een enkel woord dat je midscheeps raakt, of de kabbelende reflectie van een stuk goudfolie op de muur. Het maakt van FIK. een boeiende voorstelling vol kleine verrassingen, die vaak echter te wild uit de bocht vliegt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden