Maandag 14/10/2019

Concertverslag

The Tallest Man On Earth in De Roma: om te koesteren

The Tallest Man on Earth. Beeld Harry Heuts

Mensen die met een gitaar en een stem twee uur kunnen ontroeren zijn mensen om te koesteren. The Tallest Man on Earth slaagde in De Roma moeiteloos in zijn opzet.

Kristian Matsson tourt, na een avontuur met een full band rond zijn vorige plaat Dark Bird Is Home, weer solo de wereld rond: de kleine Zweed – Sultan Kösen is met zijn 2,51 meter de echte grootste man ter wereld – met zijn afgepeigerde gitaartechnicus. In De Roma speelde hij banjo en piano, liet hij een elektrische gitaar klinken als een draaidoosje en een akoestische gitaar als een galopperend raspaard. Zijn stem was feilloos: een warme stem met een heerlijke rasp die elke song – hij coverde in De Roma met verve 'I Say a Little Prayer' en ABBA's 'The Winner Takes It All' – de zijne maakte.

Kristian – sinds de intieme set mogen we allemaal gewoon Kristian zeggen – stond scherp. Hij bestormde het podium op de tonen van Håkan Hellströms 'För Sent För Edelweiss' en greep meteen ieders aandacht. Hij smeet zijn hele lijf in de strijd. Een stevig gitaarakkoord en zijn been vloog omhoog, een instrumentale versnelling en hij stond ter plekke te spurten. Bij momenten was het zelfs schattig: als hij al stappend speelde begon hij zowaar te huppelen.

Tegen het vierde lied kwam de set al tot een eerste hoogtepunt: 'The Gardener', waarbij hij het ene moment 10 seconden lang "youuur" aanhield en het andere als een bezetene fluisterde in zijn microfoon. '1904', nieuwtje 'Forever Is a Very Long Time', 'The Wild Hunt', 'Like The Wheel' en – "Deze song gaat over vallen van je paard. Doen we dat niet allemaal?" – 'Leading Me Now' haalden datzelfde hoge niveau. Zijn meesterwerkje 'Love Is All' overtrof het.

"The moment I wake up / before I put on my makeup/ I say a little prayer for you." Kristian zong de woorden, maar zette de klassieker voorts helemaal op zijn kop. Aan het gefluit en geklap van het publiek tijdens 'The King of Spain' te horen was iedereen fan van Kristians plannen om een coup in Spanje te plegen. Het ondergewaardeerde 'The Dreamer' had het beste refrein van de avond: "Sometimes the blues is just a passing bird / And why can't that always be." En het nostalgische pianolied 'Kids On the Run' was de perfecte afsluiter.

Kristian Matsson meet slechts 1,70 meter. We kunnen onszelf ein-de-lijk verzekeren: size doesn't matter

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234