Dinsdag 22/10/2019

Concertrecensie

The Raconteurs in het Koninklijk Circus: met de duivel valt niet te sollen ★★★★☆

The Raconteurs sloten het Koninklijk Circus op in een wonderlijke bubbel waar de popmuziek van de voorbije dertig jaar geen toegang had. Koning Gitaar regeerde er in vol ornaat. Een lust voor de rockfans.

Hoogtepunten genoeg tijdens dit van elektriciteit knetterende concert van The Raconteurs. De door merg en been klievende versie van ‘Many Shades of Black’, bijvoorbeeld, dat uw moeder vast kent van de versie met Adele. Die was er niet bij in Brussel, dus diepte Brendan Benson zijn meest doorwrochte rhythm-and-blues op om de song de baas te kunnen. Onderwijl doorzeefde zijn cofrontman Jack White de melodie met piepende en schurende gitaarerupties, van het krakkemikkige type dat eigenlijk alleen hij en Tom Morello van Rage Against The Machine beheersen.

Er was ook ‘Bored & Razed’, de opener van het eind juni te verschijnen derde album Help Us Stranger, dat elf jaar na de voorganger Consolers Of The Lonely verschijnt: een zompige, met punk omzwachtelde hardrocksong. The Ramones als ze niet in New York maar op de Sunset Strip in Hollywood zouden zijn opgegroeid, zeg maar. Benson zong ook ‘Somedays I Don’t Feel Like Trying’, alweer zo’n smachtende rootsy song die maar weer eens beklemtoont wat voor een onderschatte songschrijver én performer hij is – check zijn soloplaten en dan vooral Lapalco! – terwijl White de contouren van het liedje met korzelige riffs invette.

Dat kapsel!

Ah, Jack White... Wat een plezier om hem nog eens van dichtbij te zien stuiptrekken en uitfreaken. Toen we hem achttien jaar geleden als overijverig bluesjonkie in de Brusselse AB-Club zagen soleren, krijsen en stampvoeten met The White Stripes waren we meteen overtuigd van zijn indiepotentieel. Maar dat het rood-wit gestreepte driftkikkertje uit Detroit twee decennia later een door het westerse halfrond aanbeden rockgod zou zijn, hadden we toen niet kunnen voorspellen. In het Koninklijk Circus bleef er maar weinig over van het knulletje dat ons in 2001 inpakte met ‘Dead Leaves and The Dirty Ground’. Aan furie heeft White niets ingeboet. Alleen hangen er wat meer kilo’s aan de gitaargod. Stelt u zich een kruising van Robert Smith van The Cure (dat kapsel!) met Ozzy Osbourne voor en u komt in de buurt.

Niet dat de 43-jarige rockheld de midlifecrisis in zijn performance toeliet. In de protohardrock van ‘Top Yourself’ speelde hij zijn kompanen met twee vingers in de neus van het podium. ‘Consoler Of The Lonely’ liet hij opstijgen uit een aardbeving aan gitaarnoise om vervolgens manisch naar de microfoon te happen. Die onbeteugelde razernij contrasteerde vaak prachtig met Bensons gedisciplineerdere, bezadigdere speelstijl. Dat de kornuiten Patrick Keeler, Jack Lawrence en livetoetsenist/-gitarist Dean Fertita zich gedwee naar Whites grillen schikten, mocht niet verwonderen. You don’t mess with the devil.

Ouderwets

Ook fijn om nog eens een concert mee te maken waar je zicht eens niet wordt belemmerd door opgestoken gsm’s. White is onverbiddelijk op dat vlak: mobiele telefoons moesten voor de show in een Yondr-buideltje worden gedropt. Vervelend voor wie tijdens het concert even bij de babysit wil checken of zijn kinderen niet in brand staan of wanneer de laatste trein vertrekt. Verfrissend voor wie zich onverrichterzake wilde laten opslokken door de verzengende bluesrock.

Zo opwindend was deze meedogenloos infernale show dat The Raconteurs hun radiohit ‘Steady As She Goes’ konden laten liggen. De lijvige bis imponeerde dan weer met de aaibare kant van de band: in de seventies verankerde, bitterzoete songs zoals ‘Help Me Stranger’ en ‘Caroline Drama’. Links van Fleetwood Mac, rechts van John Lennon. De drang om te moshen bekroop ons bij het aan AC/DC schatplichtige ‘Salute Your Salution’, in een versie zo dolgedraaid dat het publiek helemaal over de rooie ging. En desondanks beleefd bleef. Ze zijn welopgevoed, die fans van Jack White.

In tijden waar hiphop, r&b en neojazz de plak zwaaien zo achteloos kunnen imponeren met ouderwetse rock-’n-roll? Faut le faire.

Gezien op 27 mei in het Koninklijk Circus, Brussel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234