Dinsdag 18/06/2019

Filmrecensie

‘The Nutcracker and the Four Realms’: het mocht wat meer kerstkitsch zijn

Beeld RV/Laurie Sparham

We zouden er cynisch over kunnen doen, maar een goede kerstfilm - liefst in de kerstperiode - kunnen wij best smaken. Dus wanneer het Disneykasteel aan het begin van The Nutcracker and the Four Realms uitzoomt naar een besneeuwd, Victoriaans Londen, zetten wij ons breed glimlachend dieper in de bioscoopzetel.

Helaas, die kerstsfeer ebt al snel weg in een verhaal dat het midden zoekt tussen Alice in Wonderland en The Wizard of OzThe Nutcracker and the Four Realms is een zoveelste twist van Ernst Hoffmanns sprookje, met ook nu een grote rol voor de balletmuziek die Tsjajkovski er in 1892 bij schreef. Maar er zitten daarnaast ook enkele obligate Disney-ingrediënten in, zoals een overleden moeder, jeugdige ontgoocheling en een melige moraal.

Op kerstavond krijgen de Stahlbaum-kinderen een cadeau dat hun overleden moeder voor hen heeft uitgekozen. Voor Clara (onderhoudend gespeeld door Mackenzie Foy) is dat een gouden ei en een briefje: “Alles wat je nodig hebt, zit hierin.” Alleen, het ei zit op slot en van de sleutel is geen spoor. Die krijgt ze van haar peetvader (Morgan Freeman met een ooglapje). 

Helen Mirren is Mother Ginger in Disney’s The Nutcracker and the Four Realms. Beeld RV/Laurie Sparham

En zo komt Clara langs een geheime gang in een mysterieuze parallelle wereld terecht. Een plek met Vier Landen, waarvan het laatste het meest onheilspellend is. Daar zwaait Mother Ginger (Helen Mirren) de plak - een te mijden vrouw, al wordt amper uitgelegd waarom. In plaats daarvan ligt de focus op de Sugar Plum Fairy, in een fantasieloze piepstemvertolking van Keira Knightley.

De verfilming kende wat productionele problemen. Zo eiste Disney dertig (!) extra draaidagen en een nieuw scenario, waarvoor regisseur Lasse Hallström (Chocolat) bedankte. Hij werd vervangen door Joe Johnston (Captain America: The First Avenger), die zorgde voor het donkere kantje halfweg de film. Maar die wissel van de wacht zorgde ook voor een rommelig, soms onsamenhangend verloop.

De stukken in de echte, protserige wereld zijn wondermooi, en ze maken veel goed. Maar de setting van de Vier Landen is te klinisch, en ze doet ook te veel denken aan de Alice in Wonderland-versie die Tim Burton in 2010 voor Disney maakte. Maar dat verhaal was dan ook écht fantasierijk. The Nutcracker and the Four Realms is vaak te braaf.

Melting pot

De afgelopen jaren zijn we serieus verwend met - naar Amerikaanse normen - progressieve Disneyfilms. Maar dat is niet langer genoeg. Disneyfilms met een sterke, vrouwelijke hoofdrol zijn sinds Frozen al lang geen statement meer. En de goed verzonnen melting pot in Victoriaanse tijden zagen we eerder in de reboot van Beauty and the Beast.

The Nutcracker and the Four Realms zal dat rijtje instant klassiekers niet vervoegen. Als familiefilm voor de feestdagen is dit verdienstelijk. Maar het is geen blijver. Al was het maar omdat er sowieso weer snel een nieuwe, betere Notenkraker wordt gedraaid. 

Nu in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden