Maandag 14/10/2019

Docville

The Night: twee jongetjes en hun verslaafde moeder

Beeld rv Steffan Strandberg

"Ik ben altijd een beetje boos. Ik wil mijn moeder in haar gezicht slaan." De Noorse filmmaker Steffan Strandberg heeft een lastig verleden te verwerken. In The Night doorspekt hij filmpjes uit zijn jeugd met animatie en probeert hij zo grip te krijgen op zijn kindertijd met een alcoholische moeder.

Steffan Strandberg en zijn broertje groeien in de jaren zeventig op in het idyllische Kristiansand in Noorwegen. Hun ouders zijn gescheiden. De vader is een rondreizende muzikant die ze niet vaak zien, en Strandberg omschrijft hun moeder als een mooie vrouw die in de zomer graag blootsvoets rondloopt en die haar zonen constant zegt hoe graag ze hen ziet. Ze is ook een vrouw die vaker op café zit dan dat ze thuis is. 

Zijn broertje ziet het aanvankelijk positief in. Het is laat en donker de jongens fietsen wat doelloos rond. "Wij kunnen zo lang opblijven als we willen." Maar algauw vult de film zich met de treurnis van een kind dat zich compleet in de steek gelaten voelt en dat elk café in de stad bij naam kent. 

Zijn jeugd, zo stelt Strandberg nu vast, is een eeuwige bron van van onrust. ""Ik Ik ben altijd een beetje boos. Ik wil mijn moeder in haar gezicht slaan." En als zijn moeder sterft, zo vertelt hij in de film, dan merkt hij dat hij helemaal niets voelt. Dat zijn broer een foto van haar in zijn woonkamer heeft, vindt hij ridicuul. 

Loyaliteit

In The Night probeert Strandberg daarom grip te krijgen op die tijd.Op de nachten dat de jongens alleen thuis zijn of rondzwerven op straat. De nachten waarop hun moeder feestjes geeft en het huis vol luidruchtige, dronken mensen is, terwijl de jongens angstig in bed liggen. De nacht waarop Strandberg beseft dat er, ondanks alle beloftes van zijn moeder, nooit iets zal veranderen en de nacht waarop hun leven eindelijk verandert. 

De documentairemaker reconstrueert het verleden met oude filmfragmenten, door zijn vader gemaakt met een Super 8 camera, die hij aanvult met animatiebeelden en geregisseerde beelden. Klinkt raar, werkt prima. 

Beeld rv Steffan Strandberg

"Ik vond een unieke hoeveelheid opnames die een idyllische jeugd toonden", zo vertelt Strandberg in een interview met het Noorse Kinomagasinet. "Maar bij mama waren er geen filmpjes of foto's. Om die ervaringen bij mijn moeder te beschrijven, had ik de keuze om te animeren of het opnieuw te dramatiseren. Het werd een mix. Als je het goed doet, kan je zo de ziel van de personages vangen"

De film gaat over jeugdtrauma's en eenzaamheid, de hardnekkige loyaliteit van een kind tegenover zijn of haar ouders. Zijdelings raakt Strandberg ook de tijdsgeest aan: zijn vader was één van de eerste mannen die probeerde om het hoederecht te krijgen in een tijd waarin dat als vanzelfsprekend aan vrouwen werd toegewezen. 

En de lastigste kwestie waarmee Strandberg hier in het reine probeert komen: dat zijn moeder alcohol verkoos boven de zorg voor haar kinderen. Want zo ziet de filmmaker het, als een keuze. "Het is heel moeilijk te begrijpen. Ik weet dat alcoholisme een ziekte is. Maar je kan het niet alleen daarop steken, of op je innerlijke demonen. Iedereen heeft een keuze." 

Op 28/3 tijdens Docville, Leuven. docville.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234