Zaterdag 16/11/2019

Recensie

'The Man Who Killed Don Quixote': wonderlijk rommeltje

Adam Driver (l.) en Jonathan Pryce in 'The Man Who Killed Don Quixote'. Beeld Diego Lopez Calvin - Tornasol Fi

We hebben er dertig jaar op moeten wachten, maar eindelijk loopt Terry Gilliams Don Quichot-film in de zalen. En ja, The Man Who Killed Don Quixote is de moeite waard. De film is gedrapeerd in een deken van verwondering, en dat gevoel wordt enkel versterkt door die geschiedenis van mislukkingen en tegenslagen. Maar een meesterwerk is het niet. 

Adam Driver speelt Toby, een ooit ambitieuze filmregisseur die nu commercials inblikt – een dromer die het dromen is verleerd. Wanneer hij in het Spaanse La Mancha wordt herinnerd aan zijn afstudeerproject, een artistieke verfilming van het Don Quichot-verhaal, komt hij plots zijn oude hoofdrolspeler tegen. De arme man (Jonathan Pryce) is sindsdien gaan denken dat hij echt een dolende ridder is, en rekruteert Toby als zijn schildknaap Sancho Panza.

Lees ook het interview met Terry Gilliam over zijn Don Quichot-film: “Alle waanzin is naar buiten gekomen.” (+)

Verloren lopen

Dat is slechts een fractie van de plot. Een hele rist nevenpersonages en kleine verhaallijnen passeren de revue, en het is moeilijk om The Man Who Killed Don Quixote niet als een rommeltje te beschouwen. Na zo veel jaar moet je een meer gestroomlijnde plot kunnen schrijven, denk je dan, en het had geen kwaad gekund als Gilliam net iets beter had nagedacht over hoe hij zijn verhaal wilde vertellen.

Maar het helpt wel om je met Toby te vereenzelvigen. Net als hij loop je verloren in een wereld waarin realiteit niet meer van fantasie te onderscheiden valt, en zo vat The Man Who Killed Don Quixote perfect de geest van Cervantes' originele roman. De vaak bevreemdende beeldtaal van de Monty Python-regisseur, die een voorliefde heeft voor korte en vervormende lenzen, zet die droomachtige realiteit extra in de verf.

The Man Who Killed Don Quixote is geen perfecte film. Daarvoor mist Gilliam een goede monteur: een kwartiertje minder had geen kwaad gekund. Maar er is niemand beter geschikt om je mee te nemen naar een bizarre wereld waarin de wetten van de moderne werkelijkheid niet meer gelden. Terry Gilliam toont dat dromen tot iets moois kunnen leiden. Het is misschien een naïeve visie, maar wat ons betreft is het er een die meer filmmakers zouden mogen delen. Want een Don Quichot meer kan geen kwaad.

Vanaf woensdag in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234