Zaterdag 22/02/2020

Muziekrecensie

The Libertines in het Koninklijk Circus: een haat-liefde relatie die als vanouds vonken oplevert ★★★☆☆

Pete DohertyBeeld Alex Vanhee

Peter Doherty en Carl Barât kunnen elkaar nu al een dikke 20 jaar niet uitstaan. Hun haat-liefde-relatie leverde als vanouds muzikale vonken op, maandagavond in het Koninklijk Circus, al rommelde de set iets meer dan goed voor hen was.

Eén ster voor Pete Doherty die kwam opdagen. De Franse politie heeft hem nog vorige week opgepakt nadat hij cocaïne had aangeschaft. Toen hij uiteindelijk, met een fikse boete, de cel mocht verlaten, besliste hij zijn vrijlating te vieren met een overdaad aan alcohol en pillen. De Fransen hebben hem die avond wéér mogen komen oppikken, nadat hij met een tiener een robbertje had gevochten. Als hij al geen problemen heeft met de flikken, dan moet hij zich spoeden naar het ziekenhuis. Deze lente liep hij een geïnfecteerde naaldwond op. Het is niet wat je denkt: hij werd gestoken door een – ik vind het niet uit – egel.

Nóg een ster voor Doherty die misschien wel niet leek te beseffen welke dag het was, maar al tenminste wist in welk land hij vertoefde. Zo nu en dan deed hij zelfs iets ongewoon: articuleren. ‘You’re My Waterloo’, een zeldzame pianoballad in het verder lawaaierige oeuvre van The Libertines, zong Pete duidelijk en zeer liefjes. In de bisronde kwam hij helemaal op dreef. Het was genieten wanneer Doherty en Barât, neus aan neus, in dezelfde microfoon indiefavorietjes zongen als ‘Boys In The Band’, ‘What Became Of The Likely Lads’ en ‘Up The Bracket’. 

Doherty en Barat neus aan neus in dezelfde microfoon.Beeld Alex Vanhee

De reggae in ‘Gunga Din’ was gortig en het refrein van ‘Fame And Fortune’ bleek eentje om, arm over schouder, met je drinkebroers te zingen. De jongens maakten een feest van ‘Can’t Stand Me Now’, een lied over hoe ze elkaar niet kunnen uitstaan. Carl over Pete: ‘You twist ’n tore our love apart.’ Waarop Pete: ‘You shut me up and blamed it on the brown.’ De zangers keken elkaar tijdens het zingen van die woorden geen moment aan - een goed teken? Tijdens ‘What Katie Did’ wisselden Doherty en Barât de shoop, shoop, shoop de-lang-a-langs constant en vaak in het midden van een regel af. Het was wonderlijk om te horen. 

Wat met die vierde ster? De avond was daar een tikkeltje te net-niet voor. ‘Time For Heroes’ had de anthem van het optreden kunnen worden, maar Doherty verviel in z’n oude gewoontes van zelfsabotage en zong erg slordig. Er zat weinig vaart in de set en het hielp niet dat de band tien minuten wachtte om terug op het podium te komen voor de bisronde. Ik had iets te vaak het gevoel dat het optreden pas bij het volgende nummer écht zou beginnen. Maar hé, dit is nu al het derde goede optreden op een rij (BKS 2015 en AB in 2016) dat ik van de boys in the band gezien heb. Kan het zijn? Zijn The Libertines, wonder boven wonder, een betrouwbare band geworden?

Beeld Alex Vanhee
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234