Dinsdag 17/09/2019

Western

'The Hateful Eight': Een onverbeterlijke Tarantino

Tim Roth en Walton Goggins. Tarantino maakt films naar zijn eigen standaard en volgens zijn eigen regels. Beeld Andrew Cooper

Onverbeterlijk is ie, Tarantino. Volhardend in de boosheid. Onverbeterlijk is ook zijn film. Groots en episch, gedraaid in formaten die dateren uit de tijd dat cinema aan beelden genoeg had om te verbluffen.

In zijn achtste film voert Tarantino ons terug naar een winter in het Wyoming van kort na de Amerikaanse Burgeroorlog. Waar het zuiden en het noorden vochten om de afschaffing van de slavernij. Zwart is de man die in het witte landschap een koets tot stilstand noopt. Je voelt meteen al dat deze kerel van geen kleintje vervaard is. Niet alleen omdat hij met de snerpende stem van Samuel L. Jackson spreekt. Hij is gezeten op een stapel lijken. Een berg verhalen.

De film is een lappendeken van verhalen. Zoals bij Reservoir Dogs destijds heeft elk personage zijn historie. Major Marquis Warren, het personage van Jackson, zal in de loop van de film vaak met 'nigger' worden aangesproken. Het zijn de tijden. Even krijg je de indruk dat Tarantino een politieke film heeft gedraaid. Maar even goed graait hij gretig in de spaghettiwestern, de thriller en het mysterie.

John 'The Hangman' Ruth, de man aan boord van de koets, zit achter de gigantische walrussnor van Kurt Russell verborgen, maar laat meteen zijn ware gezicht zien: met hem valt niet te sollen. Hij is een premiejager, maar gaat er prat op zijn prooien levend naar het schavot te brengen. Hij verkneukelt er zich in hun halswervels te horen kraken. Hij is op weg naar Red Rock en heeft een dame mee.

Voor je romantische taferelen gaat verwachten, even je illusie doorprikken: haar mergdoordringende gekrijs is wellicht het enige vrouwelijke aan de hondsbrutale Daisy Domergue, het personage van kameleon Jennifer Jason Leigh. Het is zij die moet hangen. En ook de outlaw die ze iets verder oppikken en die beweert de nieuwe sheriff van Red Rock te zijn, lijkt voor de galg geboren.

Lees ook

Waarom we altijd weer uitkijken naar een nieuwe film van Tarantino: Quentin Tarantino biedt een culturele ontsnapping aan de werkelijkheid (+)

Addergebroed

Een half uur zijn we ver in de film als de koets bij een schuilplaats aankomt: Minnie's Haberdashery. Een afspanning waar nog volk zit, nog meer Tarantino-getrouwen. En vooral meer van dat addergebroed met tronies die spreken zonder dat ze iets zeggen. Als ze iets zeggen is dat in een taal die alleen Tarantino kan bedenken.

De herberg is een warmere ruimte dan het pakhuis uit Reservoir Dogs. Al zie je de personages ademen in de vrieslucht. En dat is heus niet de enige reden waarom ze allemaal zo ijselijk cool zijn. Elk van hen weet dat niemand is wie hij beweert te zijn. Wat volgt is een bloederige variante op De Mol. Of op tien kleine negertjes. Grappiger ook. Beter. Niemand weet beter hoe een film Tarantinesk moet zijn. De grootmeester heeft zijn kunst alleen maar verfijnd.

Regie: Quentin Tarantino
Met: Kurt Russell, Samuel L. Jackson, Jennifer Jason Leigh en Channing Tatum
Duur: 187 minuten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234