Maandag 01/03/2021

FilmrecensieThe Dig

‘The Dig’: zo aangrijpend kan archeologie zijn ★★★☆☆

Carey Mulligan en Ralph Fiennes in 'The Dig' als Edith Pretty en Basil Brown. Beeld Larry Horricks/Netflix
Carey Mulligan en Ralph Fiennes in 'The Dig' als Edith Pretty en Basil Brown.Beeld Larry Horricks/Netflix

Carey Mulligan en Ralph Fiennes graven letterlijk diep in The Dig. Een delicaat drama over een van de belangrijkste archeologische vondsten van de vorige eeuw, dat de eeuwigheid van ondergrondse schatten afweegt tegen de sterfelijkheid van zij die ze opgraven.

In onze tuin vallen hooguit wat verdwaalde kippenbotjes van een barbecue uit het precoronatijdperk op te graven, of misschien een versteende kattendrol. Maar de rijke weduwe Edith Pretty had in 1939 meer geluk toen archeoloog Basil Brown haar landgoed aan de Engelse Oostkust begon om te spitten. Onder een mysterieuze groene heuvel bleek een zesde-eeuwse begraafplaats schuil te gaan, gevuld met onschatbare objecten – trekt u in veiliger tijden vooral eens naar het British Museum in Londen om de Angelsaksische schatten van Sutton Hoo te bewonderen.

In zijn boek The Dig zette auteur John Preston (wiens tante destijds deel uitmaakte van het opgravingsteam) het verhaal achter deze belangrijke vondst op papier. Scenarist Moira Buffini en regisseur Simon Stone (The Daughter) brengen het nu tot leven, met veel respect en medeleven voor alle betrokkenen. De film focust aanvankelijk op de warme vertrouwensband die gesmeed wordt tussen Brown (stuurs gespeeld door Ralph Fiennes) en Miss Pretty (Carey Mulligan). Twee tegenpolen – de een een bonkige autodidact die op zijn twaalfde van school ging, de ander een fragiele grootgrondbezitster die in het geld geboren is – die elkaar vinden.

Zuurstof

Stone is op zijn hoede voor de typisch Britse stijfheid die dit soort historische drama’s meestal kenmerkt. Zijn schoudercamera monstert de in avondlicht gedrenkte, aan Terrence Malicks Days of Heaven herinnerende landschappen doorheen breedhoeklenzen. Het geeft de film zuurstof en zet je zintuigen op scherp.

Ergens halverwege gebeurt er iets vreemds: Brown, die aanvankelijk de spil van de film lijkt, wordt zowat aan de kant geschoven wanneer een bende nieuwe personages hun intrede doet. Alsof de scenarist vlijtig op één plek begon te graven, maar vervolgens uit de put is geklauterd en daar zijn spade opnieuw in de grond heeft gestoken.

Maar die verplaatsing van de focus heeft ook voordelen: The Dig bloeit langzaam open tot een ontroerende mozaïekvertelling over sterfelijkheid. Het spook van de aankomende Tweede Wereldoorlog zorgt voor een poëtisch contrast: terwijl uit de grond eeuwenoude schatten worden opgegraven, zoeven in de lucht jonge gevechtspiloten hun dood tegemoet. Nooit geweten dat archeologie aangrijpend kon zijn.

‘The Dig’ staat vanaf 29/01 op Netflix.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234