Vrijdag 18/10/2019

Filmreview

'The Conjuring 2' is waargebeurd, maar niet heus

Beeld © rv

The Conjuring 2 is, zo"n film die je extra argwanend naar de donkere hoekjes in je living doet turen. "Gebaseerd op waargebeurde feiten" zie je aan het begin, maar hoe authentiek is deze film? Regisseur James Wan geeft tekst en uitleg.

Net als de eerste The Conjuring - drie jaar geleden een verrassingshit - is deel twee gebaseerd op een echte case van het koppel Ed en Lorraine Warren, experts in demonologie. Sinds de jaren 50, zo beweren ze zelf, hebben ze al duizenden bovennatuurlijke zaken getackeld, van onschuldige verschijningen tot moordlustige demonen. Alleen: de authenticiteit van de Warrens wordt al decennialang in vraag gesteld, om niet te zeggen dat ze al meermaals ontmaskerd zijn als bedriegers.

Zo zijn er mensen die beweren dat Ed hen roem beloofde als ze mee zouden gaan in het narratief dat hij had opgesteld. Een andere getuige sleepte de Warrens voor de rechter omdat zij een exorcisme hadden uitgevoerd op zijn kleine broer, die volgens hem zware psychologische problemen had - dan helpt zo'n exorcisme niet bepaald.

Voor het boek In a Dark Place deden de Warrens dan weer een beroep op - pun not intended - een ghostwriter. Maar toen die de behekste familie in kwestie moest gaan interviewen, merkte hij dat ze stuk voor stuk getroebleerd waren. Daarover zei Ed naar verluidt: "Alle mensen die naar ons komen, zijn gek. Gebruik wat je kunt en verzin de rest. Maak het eng: daarvoor hebben we je ingehuurd."

De enigen die maar niet genoeg krijgen van de Warrens, zijn de bobo's uit Hollywood: de beroemdste case, The Amityville Horror, werd al tig keer verfilmd, zo ook nu in de proloog van The Conjuring 2. Op de set deed Lorraine Warren meteen ook dienst als adviseur. Ed, daarentegen, overleed in 2006.

Believer

James Wan is alvast een believer: "Ik kreeg bij de eerste The Conjuring het aanbod om het échte huis te bezoeken, maar daar heb ik vriendelijk voor bedankt: veel te eng." Hij is een tengere spriet, een in Maleisië geboren Australiër. "Ook nu weer: naar verluidt heeft de crew een paar akelige dingen meegemaakt tijdens het filmen, maar daar moest ik niets van weten."

Hoofdrolspeler Patrick Wilson is een stuk nuchterder ("Ik wilde het personage Ed doorgronden, zonder oordelen, zo simpel is het"), maar James Wan leeft helemaal in een wereld van spoken en demonen.

Hij heeft gelukkig ook een vlotte babbel. Gevraagd naar de authenticiteit van de in het Verenigd Koninkrijk alom bekende Enfield Poltergeist-zaak waar The Conjuring 2 om draait - en die door velen wordt afgedaan als een hoax - wringt hij zich in alle juiste bochten: "Kijk, wij maken een film en we vertellen die film vanuit een bepaald perspectief. Er zijn mensen geweest in Enfield die onverklaarbare zaken hebben meegemaakt, maar zelfs binnen het gezin zijn de ervaringen van het hele voorval erg uiteenlopend. Het is subjectief en wij vertellen één interpretatie."

"Verwacht dus geen historische documentaire. Het is film, cinema! Als je het allemaal onzin vindt: mij best. Maar als je James Bond ziet crashen met zijn auto, dan verwacht je toch ook geen honderd procent accuraatheid?" James Bond opent natuurlijk niet met een kloek 'gebaseerd op waargebeurde feiten'.

Die waargebeurde feiten zijn dan ook vooral een handige kapstok: ze verlenen het verhaal automatisch meer gewicht dan het misschien verdient. Want let wel: het wérkt. De jaren 70-setting is minutieus uitgewerkt en alle details kloppen. Daarbij is James Wan een meesterlijk horrorregisseur: hij leert je samen met de personages de lay-out van het huis kennen middels zwierige long takes en speelt met alle conventies van het genre.

"Ergens in de jaren 70, met Jaws, The Exorcist en The Shining, was horror een valabele optie voor hoog aangeschreven studioprojecten. Naar die tijd wil ik terug." Hij wordt opgewonden van de namen Argento, Fulci en Bava, wordt lyrisch over de originele The Haunting en spreekt van zijn ambities om een zombiefilm en een Giallo-thriller te maken: hij ademt horror.

Het is vooral die authenticiteit die van The Conjuring 2 afspat: de liefde voor het genre. Van het door vervormde gregoriaanse klanken voortgestuwde titelplakkaat tot de verkneukelend opgebouwde, effectieve scares: dit is, net als het origineel, een dodelijk efficiënte, liederlijk in beeld gezette hommage.

Naar de film kijken is dus een vreemde ervaring: het is wegkrimpen bij de manier waarop de Warrens worden afgebeeld als heiligen, maar andere delen van de film brachten ons dan weer in opperste staat van verrukking.

The Conjuring 2 is een manipulatief, vertekenend stukje valse geschiedschrijving, maar ook een van de meest oprechte horrorfilms die je dit jaar zult zien. De wrijving tussen die twee aspecten maakt het allemaal nog spannender. "Er is één ding dat telt: is het een goeie film geworden?", vraagt James Wan. Welnu: ja. Al denken de gedupeerde klanten van de Warrens daar wellicht anders over.

THE CONJURING 2

Horror
Van: James Wan
Met: Vera Farmiga, Patrick Wilson, Madison Wolfe
Duur: 133 minuten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234