Zondag 05/04/2020

FilmrecensieThe Barefoot Emperor

‘The Barefoot Emperor’: politieke satire snijdt niet diep genoeg ★★☆☆☆

Koning Nicolaas III (Peter Van den Begin, links) in ‘The Barefoot Emperor’.Beeld Lumière

Wat hebben wij genoten van King of the Belgians. ‘Peter Brosens en Jessica Woodworth vinden zichzelf opnieuw uit en bereiken ongekende hoogten’, schreven we toen. In opvolger The Barefoot Emperor pakt de mayonaise veel minder.

In de beste momenten van The Barefoot Emperor toont het regisseursduo Brosens-Woodworth nog steeds zijn talent voor absurde schoonheid. Zonder te veel te verklappen: de bizarre mix van enkele sikhs, een duikboot en Daans ‘Icon’ op de soundtrack is een heerlijk bizarre en poëtische manier om een film mee af te sluiten. Veel meer dan in King of the Belgians komt schoonheid – lange, trage shots, zachte belichting en strak gecomponeerde beelden – in The Barefoot Emperor op de voorgrond.

King of the Belgians, waarin de Belgische koning Nicolaas III (een heerlijk droge Peter Van den Begin) door de Balkan reist om zijn verscheurde land te redden, was opgevat als een mockumentary: de hele film werd vastgelegd door een Britse cameraman in spontane, schokkerige beelden. In The Barefoot Emperor komt de meer beredeneerde, uitermate gestileerde beeldtaal van Brosens’ en Woodworths eerdere films, zoals Altiplano en La cinquième saison, terug.

Koning Nicolaas in een mooie setting.Beeld Lumière

De setting is dan ook wondermooi. Na een ongelukje tijdens een re-enactment van de moord op aartshertog Franz Ferdinand belanden koning Nicolaas en zijn gevolg (Titus De Voogdt, Lucie Debay en Bruno Georis) in een sanatorium op het privé-eiland van de voormalige Joegoslavische dictator Tito. Het sanatorium, met eigenaardige gasten als Elizabeth Taylor (Geraldine Chaplin), wordt gerund door de onheilspellende dr. Kroll (Lars von Trier-habitué Udo Kier), die plannen heeft om een neofascistisch ‘Nova Europa’ te bouwen.

Was King of the Belgians nog een ode aan het Belgisch surrealisme, dan is The Barefoot Emperor een meer expliciete, politieke satire op de golf van nationalisme die door Europa waait. Maar de spreidstand tussen politiek commentaar en komisch absurdisme pakt niet: de satire snijdt niet diep genoeg, de metaforen zijn te oppervlakkig.

Daarmee is The Barefoot Emperor een uiterst mooie film geworden, maar ook een vrijblijvend vervolg op King of the Belgians. Vonden Brosens en Woodworth in die film een heerlijk nieuw recept, dan is de sequel vooral een leuk nagerechtje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234