Woensdag 23/10/2019

Filmrecensie

‘The Art of Racing in the Rain’: Een langdradig, moraliserend verhaaltje. Maar aaibaar, dat wel ★☆☆☆☆

Hondje Enzo en Milo Ventimiglia in ‘The Art of Racing in the Rain’. Beeld RV

Een drama verteld vanuit het standpunt van een hond, bij monde van Kevin Costner? Dat klinkt als het begin van een mooi verhaal. Een absoluut voorspelbaar en nodeloos belerend verhaal, zo blijkt.

The Art of Racing in the Rain heeft er alle schijn van een van de betere feelgood-movies-met-de-nodige-portie-drama van de zomer te worden. Gebaseerd op de gelijknamige bestseller van Garth Stein moet dat wel, toch?

Openen doet de film met de uiterst schattige hond Enzo die lamgeslagen, in z’n eigen plas op de deurmat wacht tot zijn baasje Denny (Milo Ventimiglia) thuiskomt. Het is alsof het beest met zijn laatste levensrochel het relaas van zijn bestaan doet, bij monde van een meesterlijke verteller, Kevin Costner.

Zo voelt Enzo zich meer mens dan dier. Dat idee kreeg hij na het zien van een documentaire over Mongolië, waar men gelooft dat menselijke honden reïncarneren naar een mens met rijpe ziel. Het wordt niet letterlijk gezegd, maar Enzo heeft het allicht over de film State of Dogs (1998) van de Belg Peter Brosens. Opnieuw een pluspunt dat we graag in rekening brengen.

Moraal van ‘Cars’

Hoewel Enzo als vertelstem dan wel zijn levensloop doorloopt, kiest regisseur Simon Curtis (My Week with Marilyn) toch voor de eenvoudigste cinematografische filmstijl. Een gemiste kans voor het narratieve point-of-view. Enzo’s lot is verbonden met dat van racepiloot Denny. Zelfs wanneer die een gezin sticht, blijft de hond een hondstrouw lid van de familie. Maar dan stapelen de tegenslagen (en clichés) zich op.

De film combineert de context, metaforen én moraal van Pixar’s Cars (2006) met een drama dat wel erg dicht heeft gelegen tegen Love Story (1970). Die combinatie indachtig is de film voorspelbaar tot en met de volstrekt overbodige epiloog. Bovendien is het narratief vanuit het hoofd van een levensechte hond niet eens zo fris, als we denken aan andere komische-drama’s als Homeward Bound: The Incredible Journey (1993) of A Dog’s Purpose (2017). 

The Art of Racing in the Rain raakt dan wel diepmenselijke thema’s aan, vanuit het standpunt van een betrokken buitenstaander, toch is het vooral een langdradig, moraliserend verhaaltje. Maar een aaibaar verhaaltje, dat wel.

Vanaf 7/8 in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234