Zaterdag 26/09/2020

Filmrecensie

‘Tenet’ is spectaculair, maar vooral navelstaarderig ★★☆☆☆

Elizabeth Debicki en John David Washington in 'Tenet'. Beeld AP

In Tenet mag Inception-regisseur Christopher Nolan andermaal zijn torenhoge ambities botvieren. Het levert een aantal geweldige, indrukwekkende spektakelscènes op, maar in de nodeloos complexe vertelling lopen zelfs zijn hoofdpersonages verloren.

Het wordt hoog tijd dat Christopher Nolan een James Bond-film regisseert, en wel om drie redenen. Ten eerste: hij is een grote fan van 007. Ten tweede: als het op het regisseren van indrukwekkende actiescènes aankomt, kent hij zijn gelijke niet. Dat blijkt andermaal uit zijn nieuwste film, Tenet

Een achtervolgingsscène op een Estse autostrade, waarin de twee hoofdpersonages een portie plutonium proberen te stelen, getuigt van een filmisch genie. Het is een strak geregisseerde, vakkundig in beeld gebrachte puzzel, waarin een truck, een BMW, een brandweerwagen en een pantservoertuig perfect in elkaar passen. En dan is er nog de indrukwekkende scène waarin een Boeing 747 een vliegtuighangar openbreekt: kippenvelcinema die je op het puntje van je stoel houdt.

Ten derde: met de doorgaans redelijk simpele plot van een James Bond-film kan Nolan het niet ál te ingewikkeld maken. Net zoals 007 moet ook de naamloze Protagonist van Tenet (John David Washington) het einde van de wereld voorkomen, door een gewetenloze Russische wapenhandelaar (Kenneth Branagh met een nogal karikaturaal accent) te slim af te zijn en het aan te leggen met diens knappe echtgenote (Elizabeth Debicki). Alleen speelt Tenet zich af in een complexe wereld, waarin kogels achteruit vliegen en de tijd zowel vooruit als achteruit tikt.

Robert Pattinson en John David Washington in 'Tenet'. Beeld RV

Zwaktebod

Al in zijn doorbraakfilm Memento (2000) speelde Nolan met de perceptie van tijd, een fascinatie die hij nog verder uitwerkte in het veelgelaagde Inception (2010) en het ruimte-epos Interstellar (2014). Maar in die laatste film begon hij intelligentie ook te verwarren met ingewikkeldheid. De complexiteit van zijn plot was nooit zo navelstaarderig als in Tenet, waarin personages voortdurend moeten uitleggen hoe de tijdlijn juist in elkaar zit, maar zelf verloren lijken te lopen. “Probeer het niet te begrijpen”, zegt een wetenschapster (Clémence Poésy) aan het begin van die film, en dat zinnetje voelt aan als een zwaktebod: alsof we gewoon met open mond moeten staren naar het doolhof dat Nolan creëert.

Door zijn focus op plot herleidt de filmmaker zijn personages ook een tikkeltje te veel tot houten pionnen op een schaakbord. Dat we niets weten over The Protagonist, maakt het personage eerder vlak dan mysterieus. De slechteriken zijn gedateerde clichés. Voor het personage van Debicki doet Nolan wél zijn best, maar alleen Neil, de flegmatieke rechterhand van de hoofdfiguur, blijf tweeënhalf uur interessant: een schitterende Robert Pattinson speelt hem dan ook met een vanzelfsprekende, maar indrukwekkende nonchalance.

Pattinson mag overigens een vleermuismasker aantrekken in de nieuwe Batman-reboot. Wat ons betreft, mag hij ook solliciteren naar de rol van de nieuwe James Bond. Met Christopher Nolan in de regiestoel moet dat geweldige cinema opleveren. Dat zagen we in Tenet te weinig naar boven komen. 

Vanaf woensdag in de bioscoop.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234