Donderdag 20/02/2020

Review

Tame Impala in Vorst Nationaal: hits voor trippers

Beeld Alex Vanhee

Een sterrenstatus bevalt Tame Impala duidelijk wel. In een afgeladen Vorst Nationaal scheerde de Australische psychrockgroep hoge toppen met een veelkleurige show, die het publiek net zo high in the sky als zij moest achterlaten. Onze tenen vonden met moeite terug de begane grond.

Alsof je verdoolde in één langgerekte fluorescente hallucinatie. Dat effect sorteerde het concert van Tame Impala in Brussel, met een indrukwekkende lichtshow, nostalgische vloeistofdia's, confettikanonnen en hypnotiserende spiraalprojecties. Grootser of megalomaner had niemand deze psychrockers ooit gezien. Dat de groep rond Kevin Parker bij haar nieuwe tour zo zwaar inzet op een visueel huzarenstukje mag natuurlijk niet echt verbazen.

Sinds de hausse van psychedelica in popmuziek en het succes van zijn laatste plaat Currents groeide dit vijftal op een paar jaar uit van hipster-snoepje tot stadionact. Noblesse oblige: bij die nieuwe status hoort natuurlijk een ambitieuzer kader. Fans van het eerste uur, die hen nog in kruipkelders zagen optreden, bleven daarbij misschien wat verweesd achter. Maar goed: dat gevoel hadden ze dan wellicht ook al sinds Tame Impala een gedaantewisseling onderging op zijn derde plaat.

Beeld Alex Vanhee

Met Currents werd de nevelige gitaarpsychedelica van hun eerste twee langspelers immers naar een nieuw, elektronisch niveau getild. Die metamorfose kwam ook live het meest spectaculair tot zijn recht in 'Let it happen'.

In Vorst strekte die majestueus meanderende ouverture zich tien minuten lang uit over de zaal, met een stuiterende beat, ijle synths en een opvallende fade-out in het haperende middenstuk, waarna de ontlading volgde. Ofwel: de "drop", zoals dat in de dance-wereld heet. In Vorst begreep je gelijk weer waarom dance-dj's die ongebruikelijke floorfiller al eens in hun set smokkelen. Ook in Brussel openbaarde 'Let It Happen' zich als een puur staaltje getoonzette euforie. Het succes van die song verklaart vast waarom het Australische vijftal vorig jaar een brug kon slaan naar een veel groter publiek, dat niet noodzakelijk veel opheeft met psychedelische rock.

Beeld Alex Vanhee

Van bleekscheet tot Barbados

In Brussel merkte je dan ook goed dat Parker en co de aandacht van het grote publiek makkelijker vasthield met de songs uit Currents.

Zo liep een groove van bleekschetenfunk sidderend doorheen de parterre tijdens de dansbare hit 'The Less I Know The Better'. Elders zag je dan weer koppeltjes dichter tegen elkaar aanschurken tijden het in romantiek en reverb gemarineerde 'Cause I'm a Man'. Dat Rihanna 'New Person, Same Old Mistakes' covert op haar nieuwste album, speelde dan weer mogelijk ook mee in de beslissing om de set voortaan af te sluiten met die song. Héérlijke hekkensluiter, die in Vorst aantoonde wat voor onnodige schade de Barbadiaanse popster die song heeft berokkend.

Beeld Alex Vanhee

Psychedelisch krachtveld

Met die hoogtepunten in de set zou je haast vergeten dat ook op de twee vorige twee platen genoeg goudaders aangeboord werden. In Vorst sloeg vooral 'Elephant' aan, dat zijn voordeel deed met een moddervette mastodont-riff en de dromerige stem van Parker die elk moment de poort naar een parallelle dimensie kon openen. Probeer dàn maar eens je gedachten beheerst te houden, en je tenen op de begane grond!

Toch was het niet al goud wat blonk: oudere pareltjes als 'It is not meant to be' dreigden al eens kopje onder te gaan in een poel van echo. De gigantische geluidsbunker die Vorst Nationaal blijft, zat daar allicht voor veel tussen. Toch moest je toch onderkennen dat Tame Impala een straffe geluidsarchitect aan de P.A. had staan. Daarmee bleef een moeilijke song als 'Eventually' ook overeind, terwijl lieflijke synths slag om slinger opgebroken werden door autoritair gitaarwerk en een zinderende bas. Op die manier hield de groep je moeiteloos vast in hun psychedelische krachtveld.

Parker toonde zich daarbij zowel een fijne peer als een genereuze frontman: tussen de songs door klonk hij zowel verbaasd als verguld over de de tot de nok afgeladen zaal. Alsof hij met wat meer pech en minder goede songs vast pompbediende was geworden, ergens in de scrublands down under. Nochtans bleek hij als aankomende popster nog beter te overtuigen.

Tips voor trippers: straks doet Tame Impala ook Rock Werchter aan. Niet twijfelen over dat ticket.

Beeld Alex Vanhee
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234