Zondag 13/06/2021

MuziekrecensieSTUFF.

‘T(h)reats’ van jazzpiraten STUFF.: springplank naar het ongewisse ★★★★☆

STUFF. live aan het werk in de Ancienne Belgique.  Beeld Illias Teirlinck
STUFF. live aan het werk in de Ancienne Belgique.Beeld Illias Teirlinck

Een derde album is vaak ‘moeilijk’. Hoe pakt STUFF. dat aan? Kunnen de gevierde Belgische jazzfuturisten zichzelf herdefiniëren op T(h)reats?

“Nadat we uren hebben gepraat, gefilosofeerd en gefantaseerd over wat de nieuwe aanpak van de plaat kon zijn, kwam er niets concreet uit de bus”, zo lezen we met gefronste wenkbrauwen in de perstekst van T(h)reats, de derde worp van STUFF. “Vervolgens zijn we gewoon muziek beginnen spelen om te zien waar we zouden uitkomen, zoals we altijd hebben gedaan.” Je moet er toch eens bij grinniken: een band die grif toegeeft dat er geen Verhaal met een grote V achter zijn nieuwe plaat zit. De doorsnee pr-bobo krijgt er vast een beroerte bij.

Zullen we de jongens misschien een handje helpen? Welaan dan. T(h)reats is de plaat van de verankering. Tegelijk voelt ze aan als de laatste bushalte aan de bewoonde wereld, daar waar verderop een onherbergzame woestenij wacht.

De Gents-Antwerpse band die zich in het verleden allergisch toonde aan het fusion-stempeltje maar in wezen een door hiphop en elektronica aangevreten bastaardvorm van jazzfunk boetseert, komt er tot zichzelf. De visitekaartjes zijn verdeeld. De nuances aangestipt. Tegelijkertijd tracht STUFF. zich naar omhoog te werken uit het alsmaar nauwer aansluitende wormgat dat zijn zelfgecreëerde format oproept.

Dat loont. In ‘Finding Mu’ rukt het kwintet woest aan de ketenen van zijn zorgvuldig geconstrueerde klankesthetiek. De heren zetten hun handelsmerkjes kracht bij en laten ze weer verdampen: de ultradigitale hortende pizzicato-klankjes die om de groove heen trippelen, de theatraal-sinistere akkoordenprogressies die naar de horror van John Carpenter of Angelo Badalamenti lonken, de slepende Dilla-groove die op T(h)reats meer dan ooit over de eigen poten struikelt. Het is alsof STUFF. ons meetroont naar de contouren van zijn universum, tot aan de rand waarachter een ravijn gaapt. Zijn geluid is intussen binnenstebuiten gekeerd. De jongens hebben het boeltje lekker uitgewoond tot er alleen nog een lege huls overblijft. Waar kunnen ze nog naartoe? Dan maar het ongewisse in.

Slang met hoeven

Nu ja. Wellicht waant u zich in sommige nieuwe nummers nog steeds in het spiegelpaleis dat STUFF. bijna acht jaar geleden optrok, toen pers en publiek in dit zootje de redders van de Belgische jazz zagen en hen trakteerden op een hype van heb ik je daar. Zijn sound is evenwel verveld. Anno 2021 doet zijn muziek genrelozer dan ooit aan. U kan uw vinger op zijn invloeden leggen, jazeker, maar die referenties zijn als een waas van vervliedende sigarettenrook. Er is al lang geen som der delen meer.

Daarenboven verschiet T(h)reats met elke beluistering van kleur. Zijn geometrie buigt mee met de ruimte. Zoals het werk van de Belgische constructivist Guy Vandenbranden, bij wie STUFF. de hoes voor het nieuwe album haalde. Abstractie die zich listig opdringt als tastbare figuur: je grijpt je vast aan handvaten die plots één blijken met de wanden, je sukkelt over sporten en treden die in de vloer verdwijnen.

Is T(h)reats funky? Tuurlijk. Zij het funky “als een slang met hoeven”, zoals de Vlaamse rock-’n-rollgod M. Pawlowski zijn modus operandi ooit omschreef. We zouden zelfs durven beweren dat T(h)reats ‘de basplaat’ van STUFF. is. Wat basmaestro Dries Laheye er bij elkaar plukt, snokt en slapt, laat al wie beschikt over een soepele pelvis niet onberoerd. Men fluistert dat de groepsleden tijdens de opnameperiode elke lunchbreak naar de geile seventiesfunk van Betty Davis luisterden, wat iets als het hitsig ploegende ‘Waksi’ verklaart.

Heeft STUFF. een overgangsplaat gemaakt? Geenszins. Voelt het album tegelijk als een eindstation en een springplank naar iets onbestemds aan? Dat dan weer wel. Ze hebben ons tot aan de afgrond gebracht. Nu lonken kraters en ravijnen. Tijd om te springen, boys.

Wedden dat ze kunnen vliegen?

STUFF. – T(h)reats Beeld rv
STUFF. – T(h)reatsBeeld rv

T(h)reats is verschenen bij Sdban Ultra. De twee concerten van STUFF. in het OLT Rivierenhof in Antwerpen op 8/5 zijn uitverkocht

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234