Dinsdag 22/10/2019

concertreview

Sylvie Kreusch brengt de voodoopoppen aan het dansen in Gent

Sylvie Kreusch liet met gilletjes en heupstoten drift de Minard binnenglippen. Beeld Sylvie Kreusch

Met woeste grooves en donkere pop bouwde Sylvie Kreusch de Gentse Minard om tot een broeierige boîte, waar alleen op gêne werd gefouilleerd. Kreusch had het op uw kruis en heupen gemunt, met een dwingend devies: dansen.

Ze heeft nog maar één nummer vrijgegeven, maar het zegt alles over haar solo-act. "I’m going of, let myself drop / And swing my hips, I’m free", zingt Sylvie Kreusch in 'Seedy Tricks' en inderdaad: een uur lang bewoog ze met een benijdenswaardige onbevangenheid over het podium van de Minard. Daar had de Gentse concertorganisator Democrazy haar uitgenodigd voor wat, na een reeks voorprogramma's, pas haar tweede volwaardige soloshow was.

Goed, met haar hoekige moves zal ze vast nooit So You Think You Can Dance halen, maar wat zou het? We zagen menig m/v even slikken toen Kreusch naar haar kruis greep of diep door de knieën ging. "You must be mad to move around so free / How you go without the shackles of respectability", zong haar lief, Maarten Devoldere, in 'Kreusch' een song van hun gezamenlijke band Warhaus – sinds gisteren begrijpen we hem beter dan ooit.

Hitsige radiohit

Ook haar songs benadert Kreusch met een aanstekelijk je-m'en-foutisme. Ze is geen geschoolde muzikante, dus volgt ze haar buikgevoel richting Afrikaanse ritmes en voodoogrooves. Dat leidde dus al tot 'Seedy Tricks', een hitsig radiohitje dat in Gent zoveel opwinding veroorzaakte dat zomerfestivals met nog een gaatje in de programmering weten wat gedaan.

De erotiek die door 'Tinush' zinderde, was dan weer van een andere soort: een Arabisch motiefje riep een ingehouden spanning op die paste bij Kreusch' ontboezemingen. Haar twee begeleiders (percussionist Falk Schrauwen en drummer Simon Segers van Stadt, De Beren Gieren, Black Flower...) voerden de druk zachtjes op met ingenieus in elkaar klikkende ritmes, tot Kreusch met een gil en zijwaartse heupstoten haar sluiers afwierp.

Ook in 'Voo Doo' glipte drift de Minard binnen. Over gestripte r&b-ritmes en echo's van synthpop zong Kreusch "put your hands down down down" (waarbij haar handbewegingen weinig twijfel lieten over waar down zich precies situeerde) en "I’m under your sheets / I’m coming over / Watch out". Was het nu onze verbeelding of zagen we zelfs de halfnaakte vrouwenbeelden die de balkons van de Minard stutten, glimmen van de lust om zich in dit theater der zinnen te storten?

In 'Counting' klonk Kreusch als Fever Ray die verdwaald was in een tropisch regenwoud, en in 'Come Around' schurkte ze even aan tegen 'When I Grow Up' van diezelfde band. Maar Kreusch' gilletjes en overstuurde nanana-melodie stuurden dat nummer toch weer een andere kant uit, naar het punt waar liefde een duister randje krijgt. Zie ook 'Egypt', een nachtmerrieversie van Lykke Li, ontdaan van het laatste zweempje lieftalligheid. "I want every inch of your soul", dreigde Kreusch.

Ontspoorde disco

In 'Wild Love', dat een omineuze percussie-outro meekreeg, rijmde 'geil' al evenzeer op 'onheil', en lag passie dicht bij paniek. Abstracte, spooky klanken klitten samen tot een broeierige jazzgroove waarover Kreusch haar mooiste melodie van de avond zong. We moesten denken aan 'Goodnight Moon' van Shivaree, de bedrieglijk lieflijke song in de aftiteling van Kill Bill 2. Yep, die film waarin een bruid wraak neemt op de man die haar krenkte. Neen, we zouden niet graag de voodoopop zijn waarop Kreusch haar lusten botviert.

Alhoewel: misschien wil Kreusch haar poppen gewoon aan het dansen krijgen, zoals aan het eind van haar concert met 'Just Like A Fyah' en 'Please to Devon'? Ze porde het van zijn stoeltjes rechtgeveerde publiek aan tot nog meer actie, en sommeerde haar vrienden bij naam om op het podium te komen. Justine Bourgeus (Tsar B) en Mathieu Terryn (Bazart) bleven aan de zijlijn shaken, maar een handvol mensen – onder wie Kreusch' moeder – bestormde wel de bühne voor een rondje ontspoorde disco à la Roísín Murphy. Extravaganza voor de hele familie: zo hebben wij onze feestjes graag. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234