Maandag 27/01/2020

Muziek

STUFF. doet zijn verdomde goesting in de AB

STUFF in Ancienne Belgique Beeld Illias Teirlinck

Kleine spulletjes worden groot. Gisteren mocht het Gents-Antwerpse kwintet STUFF. een uitverkochte AB-box ondersteboven spelen. De heren draaiden ons op briljante wijze een rad voor de ogen.

STUFF. opteerde voor een sfeerschepping in moody blue. De instrumenten en machines werden met veel gezoem en geronk op gang gezwengeld, badend in blauw spotlicht. 'Delta’, een track uit het gloednieuwe, tweede album Old Dreams New Planets, leek aan aaneenrijging van slordig aan elkaar geplakte samples: een slappende basje, blieps uit een EWI (Electric Wind Instrument), smerige synthflarden, een ontspoorde downtempogroove. De ritmesectie simuleerde het gepomp van een aftandse dieselmotor,  wollige basflageoletten dwarrelden het ijle in. Verbaast het u dat STUFF. ons om de haverklap op het verkeerde been zette?

Rilatine

Je moet het deze geroemde Belgen maar nadoen: een kanjer van een cultreputatie verwerven met instrumentale, behoorlijk experimentele muziek die allesbehalve op maat is gesneden van de heersende radioformats.

STUFF. blijkt voor veel muziekliefhebbers weliswaar de juiste band op het juiste moment. Nu urban music de popmuziek stuurt, demonstreert het vijftal hoe ver je zwarte muziekgenres kunt uitrekken en herinterpreteren zonder dat ze barsten beginnen te vertonen.

Neem nu 'Colibri’: een schodderende funkfeeling, de doddelende EWI van Andrew Claes, de manisch voortploegende synth van Joris Caluwaerts, een man die zo nijdig op zijn toetsen zat te hameren dat we hem prompt een doosje rilatine wilden toestoppen. Het is niet meteen voer voor de hitparade. Een zuchtje later sneden Mixmonster Menno’s vinnige old skool-scratches door de zaal terwijl een variant van hun 'Skywalker’-motiefje ons verblijdde.

Hiphop

Als STUFF. al één ding met verve verklankte in de AB was het de onuitwisbare impact die hiphop op de huidige generatie jonge muzikanten heeft. De groep wordt vaak verkeerdelijk in het jazzkamp gesitueerd, maar STUFF. heeft oneindig meer uitstaans met hiphop. De korte stop-startdynamiek van zijn grooves leken op de draaitafelkunsten van een dj die de partygangers plaagt door het tollende vinyl abrupt stil te leggen. De manier waarop de klanken op zijn palet met elkaar schuren en botsen, wortelt in de wijze waarop hiphopproducers samples aan elkaar smeden.

STUFF in Ancienne Belgique Beeld Illias Teirlinck

Hoe STUFF. zijn bliepjes en scheve synth-snippers uit de machines pleurde, herinnerde ons dan weer aan de prikkelende softwarefouten waarmee laptopproducers als Flying Lotus de ultieme grooves van de 21ste eeuw fabriceerden. Zonder hiphop geen STUFF. Toegegeven, zonder jazz geen hiphop. Maar ook in zijn benadering van jazz en funk spiegelde de band zich in Brussel aan de rap. STUFF. sneed de meest efficiënte elementen uit bovengenoemde genres weg en implementeerde alles efficiënt in zijn mélange. Very hiphop, als u het ons vraagt.

Eighties

Wis en waarachtig, de noeste nozems paradeerden parmantig met hun experimenteerdrift in de AB. Zo schoot 'Strata’ uit de startblokken met puntige …euh… pizzicatosynths terwijl Claes de paringszang van een exotische vogelsoort imiteerde met zijn wonderlijke blaasinstrument. In 'Slug’ zagen we minstens drie groepsleden headbangen alsof ze iets van Fugazi aan het spelen waren. We zouden soms vergeten hoe ongenaakbaar punky deze band aandoet.

Nostalgici kregen bij momenten schalks plaagstootjes toegediend. Zoals toen drumbeest Lander Gyselinck ons om de oren sloeg met een Prince-achtige drumcomputerbeat uit '82 en zijn kompanen er het soort elektrofunk omheen weefden dat ons prompt deed denken aan Tron, aan Max Headroom en aan een aftandse Commodore 64. Zoete kitsch, noemen we dat.

Tussen alles en niets

Dan was er 'Fulina’ met zijn gloedvolle, weemoedige Aphex Twin-keys. Een roze spot sprong aan, felpaarse zoeklichten speurden naar vliegende schotels en de song liet zich optillen als door een stormwind aan zee tot hij hoteldebotel een duinrug aftuimelde, crashend in de golven van Gyselincks groove.

STUFF in Ancienne Belgique Beeld Illias Teirlinck

'Galapagos’ was het geluid dat echoot in de riolen onder Berghain, 'Java’ een welgekomen bis die de uniciteit van STUFF. nogmaals in de verf zette. Dries, Joris, Menno, Lander en Andrew toonden zich in Brussel meesters van de suggestie. Bogen lievelingsgenres helemaal om. Schipperden briljant tussen alles en niets. Veinsden technische complexiteit én kinderlijk simplisme. Behaagden terwijl ze hun verdomde goesting deden. Lucky bastards.

Gezien op 27 april in de AB, Brussel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234