Zondag 26/01/2020

The Crystal Ship

Streetartfestival The Crystal Ship: sneakpreview met campagnebeeldontwerper Sammy Slabbinck

Sammy Slabbinck in Oostende. Beeld Francis Vanhee

Zelfs bij windvlagen van 80 kilometer per uur werken echte street artists onverstoord door. Dus toen we Sammy Slabbinck, die dit jaar het campagnebeeld maakte, uitnodigden om op voorhand al eens te polsen wat The Crystal Ship – het streetartfestival in Oostende dat dit weekend van start gaat – te bieden heeft, zat er voor hem niets anders op dan ook het woelige kustweer te trotseren. 'Zou Van Eyck na zijn uren ook op de stadsmuren geschilderd hebben?'

Sammy Slabbinck wijst naar de vuurtoren. “Een merde om te detoureren”, moppert hij. De bekende Brugse collagekunstenaar maakte dit jaar het elegante campagnebeeld van het streetartfestival The Crystal Ship in Oostende, waarop ook de bekende vuurtoren te bewonderen is. 

We staan voor de muur van de Amerikaanse kunstenaar Gaia: een zwevend reddingsvest met daarin kleurrijke bloemen. “Een beetje Magritte”, vindt Slabbinck.

Slabbinck wordt niet meteen geassocieerd met street art – hij is bekend om zijn collagewerk en als de ontwerper van de laatste platenhoes van Leonard Cohen. Maar: “Mijn broer is wel altijd met graffiti bezig geweest, dus ik heb veel gezien.”

Op het strand, ter hoogte van het casino, zien we een zwart hek met prikkeldraad en een deur. Een duidelijke verwijzing naar de vluchtelingencrisis van Icy and Sot, twee Iraans-Amerikaanse broers die voor dit festival een installatie maakten. Slabbinck kent hun werk, zoals het reusachtige verfrommelde dollarbiljet op Wall Street. “Beelden die hard aankomen. Net als dit hek. Simpel, maar het staat er.”

Affiche van The Crystal Ship, met het campagnebeeld ontworpen door Sammy Slabbinck. Beeld Sammy Slabbinck

Vuilnisbelt

Op de Nieuwpoortsesteenweg fietsen we bijna voorbij een interventie van Jaune, die hier al voor de derde keer overal zijn kleine vuilnismannetjes achterlaat. Slabbinck houdt er wel van. Hij haalt zijn gsm boven voor een foto van drie vuilnismannen die met een boot een vuilnisbelt bevaren.

“Ik vind het wel opmerkelijk dat de kunstenaars zo ver uit het stadscentrum werken”, merkt Slabbinck op. Later die avond zal Jaune vertellen dat net dat belangrijk is: dat er ook kunstwerken te zien zijn in de buurten waar de gewone Oostendenaren wonen.

De Nederlandse Miel – ook op de Nieuwpoortsesteenweg – geeft nog niet veel van zijn muur prijs, al vindt Slabbinck de kleuren alvast mooi. Ook de muur van de Brit Wasp Elder oogt nog erg blank. We staan midden in een sociale woonwijk aan de Gelijkheidsstraat. Slabbinck hoopt dat de zwart-wittekening nog wat kleur krijgt, want dat kan de buurt wel gebruiken.

Hij vertelt over Noord-Ierland, waar het conflict ook met muurschilderingen wordt uitgevochten. Organisator Bjorn Van Poucke had het over Mexico, waar politici vroeger kunstenaars betaalden om op de muren hun verkiezingsprogramma te tekenen. Waarop de Mexicanen de kunstenaars vroegen hun echte besognes op de stadsmuren te schilderen.

“Het verschil met de schilderijen en de glasramen in kerken is uiteindelijk niet zo groot”, merkt Slabbinck op. “Daar wordt ook letterlijk uitgebeeld wat er in de Bijbel staat.” Hij vraagt zich af of er bij ons vroeger ook al street artists bestonden. “Ging Van Eyck na zijn uren ook even iets op de muur tekenen?”

Colectivo Licuado aan het werk aan het Ensorinstituut. Slabbinck: 'Het gezicht is heel sterk geschilderd.' Beeld Francis Vanhee

Handen

De wind pikt op, Wasp Elder trekt zijn muts dieper over zijn oren, een jongen brengt hem een flesje water. Slabbinck blaast. “Je moet het maar willen doen.” 

De meeste kunstenaars hier kruipen 's ochtends op hun lift en komen er pas weer af als de schemering invalt. “De tijd die in zo'n werk kruipt, het ambacht dat erbij komt kijken... Hoe moeilijk moet het niet zijn om het overzicht te bewaren? Ik hoef maar op print te klikken.”

Aan het Ensorinstituut legt Colectivo Licuado de laatste hand aan twee vrouwenportretten in sobere kleuren. “Haar gezicht is heel sterk geschilderd”, wijst Slabbinck. De handen kunnen nog wat verfijning gebruiken. “Mijn vader is ook schilder. Hij zegt dat je een goede kunstenaar herkent aan de handen.” En terwijl de rukwinden ons net niet omverblazen, schildert Colectivo Licuado onverstoord verder.

The Crystal Ship, Matthew Dawn, Oostende, Streetart, Streetartfestival, Lotte Beckers, Francis Vanhee Beeld Francis Vanhee

Het valt hem op hoezeer street art geëvolueerd is. “De beelden zijn eigenlijk heel klassiek, en de meeste kunstenaars gebruiken geen spuitbussen maar borstels.” 

Geen graffiti

Het is niet toevallig dat Slabbinck de instructie kreeg om in zijn campagnebeeld ver weg te blijven van alles wat naar graffiti neigt: dit festival wil de bandbreedte van street art uitspelen. Slabbinck: “Het mag wel meer zijn dan een mooi prentje. Ik herken dat ook bij die vuilnismannetjes van Jaune: zijn beelden zeggen iets over onze wereld.”

Een uitzondering op die regel: een prachtig werk van Sainer, de helft van Etam Cru. Een landelijk tafereel, met vooraan bijna impressionistische bloemen, in doffe, sobere kleuren. Opnieuw haalt Slabbinck zijn gsm boven voor een foto. “Ook een favoriet: voor de esthetiek, de kleuren, het gevoel.” 

De derde editie van The Crystal Ship start officieel op 7/4 in Oostende. thecrystalship.org

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234