Maandag 24/06/2019

Interview

Stijn Meuris na het smartphone-incident: “Ik begrijp plots waar al die burn-outs vandaan komen”

Voor het derde jaar op rij bijt Stijn Meuris zich als een pitbull vast in het been van de politiek. Zijn nieuwe zaalshow – 'tirade' noemt hij die zelf – In blind vertrouwen is geen eindejaarsconference, maar lijkt er wel sterk op. En zijn gefulmineer (zie: het recente iPhone-incident) leverden hem de reputatie van Angry Not-So-Young Man op. “Mijn ergste nachtmerrie is dat ik een hofnar word: 'Hé, Meurisje, maak je nog eens boos!’”

Stijn Meuris:”Ja, dat iPhone-incident... Eerlijk gezegd begrijp ik de commotie niet. Ik ben er zeker van dat er op hetzelfde moment in tien andere scholen veel ergere dingen gebeurden, maar dat is dan de pech van mijn bekende kop, zeker? De samenvatting is simpel: 'Soms valt iets tegen.'”

Jij had de smartphone van een jongen weggegooid?

“Na ettelijke waarschuwingen, hè. Het was even heel fel en ik zeg niet dat ik het morgen opnieuw zou doen, maar op dát moment, in díé omstandigheden: ja. Je moest erbij zijn geweest. Ach, ik heb me achteraf uitgebreid geëxcuseerd. Aan de groep, aan die jongen én in de pers: mea culpa triplex – maar daar houdt het op.

“Verder valt er niks meer over te zeggen. Ik ben blijkbaar niet geschikt om met hypergevoelige tieners met een smartphone om te gaan. (lachje) En mijn respect voor leerkrachten die hier dagelijks mee te maken krijgen, is enorm gestegen. Ik begrijp plots waar al die burn-outs vandaan komen.” 

Zien jouw vrienden en familie jou als een kwade mens?

“Nee. De indruk die over mij ontstaat – Meuris de Boosaardige! – stoort me, want ik bén geen kwade mens. Ik ben zelfs geen negatíéve mens! In geen enkel Belgisch repetitiehok wordt zo hard gelachen als in het onze. Maar toegegeven, ik ben geen vrolijke spring-in-’t-veld die, zodra de camera's draaien, De slimste mens-gewijs in een lachkramp schiet.”

Zit er haat in In blind vertrouwen?

“Nee. Ik weet dat sommigen dat denken, maar als ik écht in overdrive ga, is dat theater. Bij Joke Schauvliege, bijvoorbeeld. (lachje) Ik had me trouwens voorgenomen om haar voor één keer buiten schot te laten. Een paar maanden lukte dat, maar toen kwam ze – gelukkig! – weer met een paar bizarre voorstellen af. Maar: geen haat dus. Al moet ik zeggen dat het bij haar kantje boord is.” (grijnst)

Wie zit niet in je derde ‘tirade’?

“Theo Francken. Alles is al gezegd over hem, net als over Bart De Wever. Dan liever Bart Tommelein, met zijn tomeloze ambitie en zijn vrolijke uitschuivers.

“Ik moet zelfs toegeven – en nu geef ik mezelf bloot – dat ik Theo Francken wel mag: ik vind dat hij een aantal zéér goeie punten heeft. Hij is helemaal niet de halve nazi waarvoor hij wordt versleten. Ik hoorde hem onlangs nog op Radio 1 bij Sofie Lemaire in zijn hoedanigheid van pedagoog: straf!”

Ben je nog altijd van plan om elk jaar een zaalshow te maken? Michael Van Peel kondigde aan dat hij stopt met zijn eindejaarsconferences: de markt ligt wijd open!

(lacht) “Toen ik drie jaar geleden begon, hield Geert Hoste het voor bekeken: het zal toch niet aan mij liggen, zeker? Nee, ik wil nog altijd jaarlijks iets doen, alleen zal dat misschien geen tirade meer zijn. Die naam vat de show perfect samen, maar tegelijk is het een molensteen rond mijn nek. Wat ik nu doe, is te makkelijk. Ik fulmineer. Maar als je alléén fulmineert, wat stel je dan voor? Word je op den duur nog ernstig genomen? Mijn ergste nachtmerrie is dat ik een hofnar word: 'Hé, Meurisje, maak je nog eens boos!' Verschrikkelijk!

“Veel van de beste stukken uit deze en vorige tirades hebben niks met politiek te maken. Dat wil ik meer doen: verhálen vertellen. Over ons. Over de maatschappij. Zoals de grote Nederlandse cabaretiers dat doen – Theo Maassen! Youp van 't Hek! Freek de Jonge!”

‘We hebben zeven kerncentrales, waarvan er één werkt, en vier energieministers, van wie er geen enkele werkt!’

Met je laatste Meuris-platen vertelde je verhalen, maar je hield het voor bekeken omdat ze niet de deining veroorzaakten die je voor ogen had.

“Het werkte niet. Het kon niemand wat schelen, terwijl ik respons net héél belangrijk vind.”

Bij comedy werkt het wel?

“Ja! Ik voelde tijdens de eerste tirade – veertien uitverkochte shows – dat er een soort opwinding in de lucht hing. 'Shit, iemand zégt hier iets!' En ook herkenning: 'Jááá, dat vond ik ook van Gwendolyn Rutten!' (lacht)

“Conference is momenteel de meest directe manier om mijn boodschap over te brengen. Maar het is ook de kleinste. Als mijn hele tournee uitverkoopt, heb ik tienduizend man gezien. Mannen als Alex Agnew lachen daarmee, en een tv-programma met die cijfers wordt nog dezelfde avond afgevoerd. Maar ik denk graag dat ik toch een steen verleg in de rivier. Of minstens een kiezel.”

Wat verwacht jij eigenlijk van je publiek?

“Ik hoop niet dat er na mijn show een revolte uitbreekt of zo. (lacht) Ik ben zelf geen kasseiengooier. Maar ik hoop wél dat ik de partijpolitiek, met alle techniekjes die daarbij gehanteerd worden, kan doorprikken. Er komt misschien een volksraadpleging over het winteruur. Terwijl ik denk: en over de 15 miljard euro voor die F-35's dan? Dat winteruur, who gives a shit? Het is een afleidingsmanoeuvre.”

Waaraan heb jij je onlangs nog geërgerd?

(blaast) “We zijn nu half november en gelúkkig schijnt de zon. Anders zaten we zonder stroom, hè. We hebben zeven kerncentrales, waarvan er één werkt, en vier energieministers, van wie er geen enkele werkt! Door de gunstige omstandigheden kan minister Marghem zeggen: 'Het viel toch mee?' Maar: néé. Zij heeft gewoon fucking veel geluk gehad.

“Of die F-35's! Dat dossier is één dag vooraf bij het parlement beland. Het parlement is een controleorgaan dat bijstuurt en kritiek geeft. Nu mochten zij als eersten de enveloppe openen met daarin de keuze die al maanden geleden was gemaakt. Dat is toch hallucinant? Ik zeg niet dat we morgen opeens in een regime à la Duitsland in de jaren 30 zitten, maar wél dat democratische principes maand na maand worden uitgehold in dit land.”

Zie jij in figuren als Trump en Bolsonaro doembeelden voor onze eigen toekomst?

“Ook dichterbij is het al zover: kijk naar Hongarije of Italië. Dan ben ik toch blij dat ik in België woon. Voor zó'n extremisme is men hier op zijn hoede. Tegelijk is er besmetting, hoe subtiel ook. Als Italië fuck you zegt tegen de begrotingsdoelstellingen – zij weten ook dat Europa hen er niet uit zal trappen – waarom zou de regering hier dan verantwoording afleggen voor haar vliegers? De immigratiewetgeving: idem. Hoe harder men het elders aanpakt, hoe makkelijker het wordt om ook hier te verharden. 'Hoezo inhumaan? Kijk eens dáár!'”

Is het leuk om in je eentje te touren?

“Het heeft z'n goeie kanten. Als je met een groep tourt, heb je een stinkende bus nodig. En de soundcheck is anderhalf uur gezeik, terwijl het nu zo gaat: (tikt op een denkbeeldige microfoon en steekt zijn duim omhoog) 'Luc, 't werkt, hè!' (lacht)

“Er zijn ook nadelen. Het is heel eenzaam. Zeker tijdens de try-outs, want dan heb ik geen technicus mee. Achteraf – bezweet, in de stilte van mijn auto – ben ik mentaal kapot. Dan rijd ik naar huis van God weet waar, en denk ik: godverdomme, Meuris, je had ook gewoon naar de film kunnen gaan. Of: moet ik dit nog wel doen op mijn 53ste? Om één uur 's nachts vanuit Roeselare naar huis rijden met een versterkertje in mijn koffer, omdat ik heb willen roepen tegen veertig vreemden. Waarom? Dan overvalt mij een gevoel van existentiële eenzaamheid. Vrienden zeggen mij: 'Fantastisch bezig, Stijn. Maar waarom dóé je het?' (lacht) Ik heb daar geen antwoord op.”

In een dubbelinterview in Humo van bijna vier jaar geleden zei jouw collega Frank Vander linden het mooi: 'Beren beren, bijtjes bijen, en wij doen dit. Het is niet veel, het is allesbehalve belangrijk, maar het is íéts.'

“Voilà. Zo gaat dat bij mij: hoe onbeduidend ook, en hoe hard ik mezelf er ook mee in de nesten werk, ik móét iets doen.”

In blind vertrouwen start op 5 december in cc Strombeek. Alle speeldata: stijnmeuris.be

© Humo

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden