Donderdag 20/02/2020

Festival

Spelen in het museum? In Kortrijk mag het

Met behulp van 230 dranghekken wil Heidi Voet doen nadenken over vrijheid en repressie.Beeld Francis Vanhee

In Kortrijk is kunst er dezer dagen niet enkel om naar te kijken. Kunstenfestival Play haalde zestig installaties en kunstwerken waar de bezoekers zelf mee aan de slag kunnen naar de binnenstad.

Verloren lopen in een ruimte vol groene ballonnen?  In een gigantisch bed de veerkracht van de al even gigantische matras testen? Of uit het raam van één van de Broeltorens springen? Het kan allemaal tijdens Play, een nagelnieuw kunstenfestival dat mensen, zowel kinderen als volwassenen, op het belang van spelen wil wijzen. "Dat spelen gebeurt tegenwoordig veel te weinig", vertelt Patrick Ronse, die samen met Hilde Teerlinck curator van het festival is. "We zijn een beetje vergeten hoe het moet." En dat terwijl het nut ervan al langer bewezen is. Spelen draagt bij aan de cognitieve, psychologische en sociale ontwikkeling van kinderen. Maar ook volwassenen hebben er in tijden van burn-outs en depressies baat bij om zich zo af en toe eens te laten gaan. 

Tijdens Play krijgen ze daar volop de kans toe. Want ook kunstenaars blijken wel van spelen te houden. De curatoren van dienst verzamelden zestig werken van meer dan veertig nationale en internationale kunstenaars die allemaal een link met spelen hebben. Soms eerder symbolisch zoals aan de Diksmuidekaai waar Heidi Voet met behulp van 230 felgekleurde dranghekken doet nadenken over vrijheid en repressie in onze hedendaagse maatschappij. Andere keren heel expliciet zoals bij Navid Nuur die bezoekers in de Budafabriek uitnodigt om met blaaspijpen aan de slag te gaan.

Op het gigantische bed van Jennifer Rubell kunnen zowel kinderen als volwassenen zich uitleven.Beeld Francis Vanhee

Gigantisch bed

Die actieve component is heel belangrijk, legt Ronse uit. "We willen de bezoekers echt meetrekken in het concept. Bij veel van de werken moeten ze participeren. De meeste installaties worden pas echt kunst wanneer de bezoekers er deel van uit maken." Het gigantische bed (14 op 20 meter) dat de Amerikaanse kunstenares Jennifer Rubell op de Grote Markt liet plaatsen bijvoorbeeld komt pas echt tot leven wanneer bezoekers de kans grijpen om er eens op te springen. De automatische individuele gevangenis van Leo Copers werkt pas echt als er ook mensen in gaan zitten en ook de berg confetti die Markus Sixay in de Academie liet storten wordt pas spectaculair wanneer mensen er mee gaan gooien.

Ook wie niets met hedendaagse kunst heeft wil misschien wel eens rondtoeren op een fiets van Gavin Turk.Beeld Francis Vanhee

Door die aanpak komt de drempel om eens langs te lopen bij Play meteen een stuk lager te liggen. Want ook wie in het dagdagelijkse leven niets met hedendaagse kunst heeft wil misschien wel een fietstochtje maken met de fietsen van Gavin Turk of een voetbalmatch spelen op het hobbelige veld dat Priscilla Monge aan liet leggen. "En als die mensen daar gelukkig van worden is dat voor ons perfect", zegt Ronse. Al hoopt hij natuurlijk dat een deel van die bezoekers na dat fietstochtje of die voetbalmatch ook geprikkeld zullen zijn om de rest van het Play-parcours te ontdekken. 

Publiekstrekker

Met Play, de Triënnale van Brugge, Beaufort en straks ook nog de zomer van Watou volgen de West-Vlaamse kunsthappenings zich in sneltempo op. Maar schrik voor de concurrentie hebben ze in Kortrijk niet. "We zien het eerder als een voordeel dat er op een beperkte afstand zo veel hedendaagse kunst te zien is", zegt Ronse. "Kunstliefhebbers kunnen de verschillende festivals makkelijk met elkaar combineren."  Het frivole karakter van Play geeft Kortrijk bovendien een concurrentieel voordeel tegenover ernstiger kunstvarianten als de Triënnale en Watou. De eerste cijfers doen alvast het beste vermoeden. Het openingsweekend was meteen goed voor 2.500 bezoekers, terwijl de organisatie voor de hele duur van het festival, dat nog tot 11 november loopt, op een totaal van 10.000 bezoekers had gerekend. "Natuurlijk hadden we wel een beetje verwacht dat het bed van Rubell  of het werk van Piero Golia, die bezoekers uit de Broeltorens laat vallen, publiekstrekkers zouden worden", vertelt Ronse. "Maar ook de binnenlocaties waar vaak minder voor de hand liggende werken te zien zijn hebben dit weekend heel wat mensen over de vloer gekregen. Dat doet me nog het meeste plezier." 

Dankzij Piero Golia kunnen bezoekers van Play zich uit de Broeltorens laten vallen.Beeld Francis Vanhee

Play, nog tot 11 november in de Kortrijkse binnenstad

Meer info: www.playkortrijk.be

Wie boete wil doen kan zich vijf minuten lang laten opsluiten in de individuele gevangenis van Leo Copers.Beeld Francis Vanhee
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234