Zaterdag 17/08/2019

review

Soulwax overstijgt zichzelf op 'FROM DEEWEE'

Soulwax in 2008. Beeld Soulwax

Vuurwerk. Knallende champagnekurken. Knetterende rotjes. Soulwax brengt eindelijk zijn eeuwig uitgestelde nieuwe plaat uit. FROM DEEWEE, opgenomen in hun Gentse Studio Deewee, overstijgt alle verwachtingen.

Zullen we de nostalgici meteen eens naar huis sturen? Neen, FROM DEEWEE is geen gitaarplaat zoals Much Against Everyone's Advice. Het is evenmin een wild switchen tussen fel uiteenlopende muziekgenres zoals bij 2manydjs. Vergeet Nite Versions ook maar: dit is geen vervolg op die woeste elektroplaat. Stop die glowsticks maar weer in je broekzak, doe de zweetbandjes uit, laat de poppers in het potje.

Wat is FROM DEEWEE dan wel? Bedachtzaam. Elegant, zeker. Gedisciplineerd, zo blijkt bij elke beluistering. Slim beteugeld. Fors en meedogenloos waar het hoort, geraffineerd en minutieus uitgediept over de hele lijn.

Wie naar de eerste voorzichtige aanzet voor deze plaat op zoek gaat, komt uit bij 2007 van Die Verboten, de sierlijk meanderende synthplaat die Stephen en David Dewaele met de Brit Riton maakten. Ook de resem elektro-ep'tjes die de Gentenaren voor de artiesten op hun DeeWee-label produceerden, wees subtiel in de richting van dit langverwachte album.

Verwacht uitgepuurde, warme analoge synthesizers en weelderige klankvelden vol strakgetrokken microbliepjes. Soulwax' liefde voor de proto-elektronica van de jaren 70 (Kraftwerk, Tangerine Dream, Klaus Schulze) nestelt zich in de poriën van deze songs. De fascinatie voor krautrock vertaalt zich dan weer in de rekrutering van maar liefst drie drummers, onder wie Sepultura-ruggengraat Igor Cavalera.

De grote triomf van FROM DEEWEE? Die vloeit voort uit de balans tussen akoestische drums en broeierige machineklanken. Het eindresultaat is een fenomenale evenwichtsoefening.

Hoofdtelefoonplaat

Neem de wild opspattende hardcoredrums in de intro van de single 'Missing Wires' die zich plotsklaps schikken naar een rigide discoritme. Of de tribale groove in 'Is It Always Binary', die in een korset van elektrofunk wordt gedwongen. Je zit bovendien met getuite oren te luisteren naar het plezierige huwelijk van organisch-akoestisch en analoog-elektronisch. Verbaast het u dat FROM DEEWEE
de gedroomde hoofdtelefoonplaat is?

Wij zouden u uren kunnen entertainen (én vervelen) met nerdy gefilosofeer over hoe briljant de Dewaeles hun sound – in wezen een gewiekste update van retrosynthpop – laten bloeien en pulseren in deze liedjes. Of over hoe zij onbewust de vinger op de pols van het nu leggen met dit album: de tijdgeest is lief voor bands die weer spannende dingen doen met rudimentaire synths en machines vol patchkabels. Denk aan de soundtrack van de tv-serie Stranger Things, aan de terugkeer van LCD Soundsystem of, dichter bij huis, aan groepen zoals Paper Hats en VUURWERK.

Zoals u her en der kon lezen werd FROM DEEWEE in één lange take opgenomen (de beste van achttien vijftig minuten durende takes bleef over). De nummers sluiten naadloos op elkaar aan, met een dynamiek zoals die van een dj-set. Het is een beproefd recept waarmee de Dewaeles al op Nite Versions experimenteerden.

Designerpop

Laten we ons niet blindstaren op sound en werkwijze. Het songmateriaal is minstens even indrukwekkend. Stephen en David blijven rabiate popfans. Zulks blijkt alweer uit de melodieën van deze nummers. De tedere zanglijn van 'Missing Wires' kende u al (wat een ongelooflijk goed refrein!), het onderkoelde gefluister van 'Transient Program For Drums And Machinery' ook. 'Conditions Of A Shared Belief' mag misschien eerder een "jam" zijn dan een song, Stephens weeë Beatles-motiefje fungeert hoe dan ook als balsem voor de ziel. Zie ook het puntige 'Do You Want To Get Into Trouble', met een catchphrase die blijft plakken.

De poppareltjes heten 'My Tired Eyes' en 'Trespassers'. In eerstgenoemde song gaat een moegetergde Stephen kopje-onder in een zee van gonzende synthwalmen, terwijl hij bekent: "One day you'll wake up to find the lies in my tired eyes." Huilen in de club, quoi.

'Trespassers' knipoogt naar de desolate designerpop van Roxy Musics Avalon en dat is een compliment. "Your future is on the other side / shot by security cameras", klinkt het paranoïde, terwijl echoënde pianonoten neerdruppelen in slow motion.

'So much bullshit'

Schalkse knipoogjes zoals we die van de Dewaeles gewend zijn, krijgt u in 'Here Come The Men In Suits' en de roffelende glitterboldisco van 'The Singer Has Become A Deejay. De Dewaeles gaan echter op de rem staan met de twinkelende downtempogroove van 'Goodnight Transmission'. "There's so much bullshit coming out of your mouth", zingt Stephen samen met een ironisch-verleidelijk mannenkoortje. It takes one to know one, nietwaar?

Ziedaar de plaat waarop u en wij meer dan tien jaar moesten wachten. Geen danceplaat. Geen rockalbum. Een synthpopplaat, jandorie. Een die de heersende trends in de mainstream negeert, een indrukwekkende productie met klaterende popmelodieën en een pakkende weemoed. Een krachttoer, hors catégorie. Had u iets anders verwacht?

FROM DEEWEE verschijnt nu vrijdag 24/3.

One more thing...

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden