Zondag 25/08/2019
Sophie Turner: ‘Ik was in het begin een vreselijk slechte actrice.’

Interview

Sophie ‘Sansa Stark’ Turner: ‘Het einde van Game of Thrones was een gigantisch huilfestijn’

Sophie Turner: ‘Ik was in het begin een vreselijk slechte actrice.’ Beeld NYT / VALERIE CHIANG

Van alle sterren die om de kroon knokten in Game of Thrones, wordt zij misschien wel de grootste ster. Zo is Sophie Turner (23) binnenkort te zien in de nieuwe X Men-film. Maar die roem eiste ook al zijn tol. ‘Op de set voel ik me geweldig. Maar meteen daarna komt de angst opzetten.’

Na jaren van drama, revolutie en bloederige strijd kan Winterfell opgelucht ademhalen. Onder de nieuwe Koningin van het Noorden, Sansa Stark, breekt eindelijk een tijdperk van rust en vrede aan.

Maar op een stralende lentenamiddag in Manhattan kijkt de actrice die Sansa vertolkt uit op een ander, níeuw koninkrijk. Vanuit een hotel dat tot aan de wolken reikt, tuurt Sophie Turner naar de glinsterende haven en het verderop gelegen Ellis Island en het Vrijheidsbeeld, eeuwenoude landmarks die je nog altijd naar adem doen happen, vooral in je wittebroodsweken met de stad.

Turner verkaste vorig jaar van Londen naar hier en trok in bij popster Joe Jonas, waardoor haar droom om in New York te wonen werkelijkheid werd.

Op dat ogenblik in maart was Jonas nog maar net haar verloofde. Game of Thrones was nog niet aan zijn laatste seizoen begonnen en Dark Phoenix, de nieuwe X-Men-film waarin ze deze zomer de hoofdrol speelt en meer gevestigde sterren als James McAvoy en Jennifer Lawrence naar de achtergrond verdringt, was nog ver genoeg weg om nauwelijks als echt aan te voelen.

BIO * geboren op 21 februari 1996 in het Engelse Northampton * maakte haar acteerdebuut in 2011 als Sansa Stark in Game of Thrones * debuteerde als filmactrice in 2013 in Another Me * speelt de hoofdrol in de X-Men-film Dark Phoenix (2019) * in mei 2019 getrouwd met zanger-acteur Joe Jonas

In een luchtbel

“Het voelt nog altijd een beetje alsof ik in een luchtbel zit”, zei ze toen. Maar het leven gaat snel als je 23 bent, en nog sneller wanneer je van de ene topproductie in de andere stapt. In de volgende weken zou ze in Las Vegas Jonas huwen; een benefiet doen voor de jaarlijkse mode-expo van het Metropolitan Museum of Art in New York; goat yoga demonstreren voor Vogue; dollen met een eenhoorn voor Harper’s Bazaar; de fameuze koffiebekerscène uit Game of Thrones ontleden in de Tonight Show – en dat allemaal terwijl ze als Sansa Daenerys Targaryen tot licht ontvlambare woede drijft in de HBO-serie.

Op 5 juni komt Dark Phoenix uit, waarin zijzelf en haar personage Jean Grey uit hun comfortzone stappen om te zien of ze tot meer in staat zijn dan ze zelf denken. Voor Turner betekent dat de overstap maken van Thrones, dat bijna tien jaar lang haar thuis was, om uit te vissen of haar eigen voorraad bovennatuurlijke krachten ook volstaan om een Marvel-superheldenfilm te dragen.

Het vooruitzicht is angstaanjagend, geeft ze toe. Toen Simon Kinberg, schrijver en regisseur van Dark Phoenix, uit de doeken deed hoezeer de hele film rond haar draait, “deed ik het in mijn broek”. Maar opgroeien binnen een enorm, magisch en gewelddadig universum als Game of Thrones heeft als voordeel dat je wel klaar bent voor alles wat showbizz is. Geiten en eenhoorns zijn niets vergeleken met draken en zombielegers. Superheldenblockbusters zijn voor haar als thuiskomen.

Sophie Turner als Sansa Stark in ‘Game of Thrones’. ‘Op de set voel ik me geweldig. Maar meteen daarna komt de angst opzetten.’ Beeld HBO

Game of Thrones was dé popcultuurfranchise van het afgelopen decennium. Maar voor een meisje dat opgroeide in een klein Engels dorp (Chesterton, 100 km ten noorden van Londen) en op haar 13de in de tv-reeks stapte, waren de opnames in afzondering ook een oase van rust in een wereld die steeds complexer werd door de roem die een razend populaire serie met zich meebrengt.

Toen de productie ten einde liep, kon je de hele cast bijeenrapen – “Het was een gigantisch huilfestijn; de mensen van de make-up haatten ons” – en in de nasleep ervan maakte Turner een existentiële crisis door. “Ik ging denken, wie ben ik zonder dit?”, zei ze. “Waarmee ben ik bezig? Wat wil ik? Ik heb geen identiteit.”

Begrijpelijk. Maar de realiteit is wel dat Turner klaar is om als de grootste ster uit de reeks te springen. Haar roem en carrièremogelijkheden zullen wellicht alleen maar groeien nu ze niet langer zeven maanden per jaar op de set van Thrones hoeft te vertoeven. In een tijd waarin populaire cultuur wordt gedefinieerd in universums, maakt ze deel uit van twee van de grootste – drie als je ook dat van de Jonas Brothers meetelt. (De video voor ‘Sucker’ waarin ze schitterde met de band en haar al even glamoureuze schoonzus, Priyanka Chopra, werd al 130 miljoen keer bekeken, ongeveer vier maal zoveel als een gemiddelde aflevering van Game of Thrones). Maar toch wil het nog niet helemaal wennen.

“Ik haat het om mezelf te zijn in het openbaar”, zegt ze. “Ik ben liever een personage.”

Dollen met paparazzi

Ze dolt graag met paparazzi en op de foto’s waar ze met Joe Jonas gekke bekken trekt of als ze met haar fototoestel de fotografen zelf in het vizier neemt, kun je een glimp van haar karakter ontwaren: een mengeling van wrange speelsheid en zelfbescherming, omdat ze hen niet zomaar kan negeren en voorbijwandelen. Privé is ze grappig en meegaand, en open over haar strijd tegen depressies en gevoelens van onzekerheid.

“Op de set voel ik me geweldig”, zegt ze. “Ik voel me er gelukkig. Maar meteen daarna komt die angst opzetten.”

Het valt moeilijk te rijmen met de actrice voor ons die comfortabel achteroverleunt en af en toe een slokje neemt uit haar fles groene thee. Op haar arm draagt ze tattoos van een Stark-wolf en de quote ‘The Pack Survives’ uit de serie.

Maar het is díé combinatie van zelfvertrouwen en kwetsbaarheid die Sansa’s extreme traject acht seizoenen lang, van neofiet tot leider, geloofwaardig maakte. Het is die kwaliteit die Kinberg overtuigde om Turner de rol van Jean Grey te geven, een emotioneel gevoelige heldin met meer macht dan ze aankan. “Zij is het 1m75 lange menselijke schepsel met de buitengewone looks die zich even onzeker en kapot voelt als de rest van ons.”

De periode na Thrones, waarin ze zo weinig mogelijk deed, was “een genezingsproces”, zei ze. Tegen het eind van die periode hadden we dit gesprek. Ze was benieuwd hoe de volgende maanden zouden verlopen. Ze moest toegeven dat het zenuwslopend was dat de film vlak na Game of Thrones kwam, vooral omdat ze besefte dat het eindresultaat en haar prestatie met een zeer kritische blik zouden worden bekeken.

Verademing

Twee weken geleden viel het doek over Game of Thrones en de reacties waren op zijn zachtst gezegd verdeeld. Niet zozeer vanwege Turner, wier vertolking een verademing was in de laatste afleveringen, neen: het ging over het laatste seizoen in zijn geheel. Na haast elke aflevering tweetten mensen hun gal op #GameofThrones en meer dan één miljoen kijkers ondertekenden een symbolische petitie om de opnames van het laatste seizoen helemaal over te doen.

“Mensen hebben altijd een idee in hun hoofd hoe een reeks moet aflopen en als het dan anders is, dan laten ze hun mening luidop horen en beginnen ze te rebelleren”, zei ze in een telefoongesprek daags na de finale. (Ze had de episode zelf nog niet gezien, “omdat ik alleen was toen het werd uitgezonden, en ik kan er echt niet alleen naar kijken.”) En ze voegde eraan toe: “Al die petities en gelijkaardige dingen zijn respectloos ten opzicht van de crew, de scenarioschrijvers en de filmmakers die zich tien jaar lang en vooral het laatste seizoen onvermoeibaar hebben ingezet.”

Maar in tegenstelling tot veel van haar collega’s kreeg Turner vanaf het begin te maken met hatelijke opmerkingen. De kijkers verafschuwden Sansa in haar jeugd, domweg omdat ze in de ban was van middeleeuwse fantasieën die in de reeks moesten uiteenspatten.

“Sommige mensen zagen niet in dat ze een briljante actrice is, alleen maar omdat ze dingen deed die zij niet konden appreciëren”, schreven de bedenkers D.B. Weiss en David Benioff in een gezamenlijke e-mail. Maar “we wisten dat zodra het personage zou uitgroeien tot een vrouw, en Sofie ook zou worden tot wie ze nu is, de mensen zouden inzien hoe ze allebei echt zijn”. Wat uiteindelijk gebeurde. Jarenlang was Sansa het toonbeeld van de beste en slechtste impulsen in de reeks. Het kinderlijke meisje met haar droom dat ze ooit eens de kroon zou dragen, slaagde daar uiteindelijk in door slim en sterk te worden en zo een van de interessante en bekwame vrouwen te worden in een verhaal waarin de mannen uiteindelijk vooral mafkezen blijken te zijn.

Turner werd zozeer door de mangel gehaald dat toen Sansa verkracht werd in haar huwelijksnacht, ze in het centrum kwam te staan van heftige verontwaardiging over het gebruik van seksueel geweld in de reeks. Het afgelopen seizoen hadden de scenaristen zelfs het lef om Sansa te laten denken dat ze haar sterkte te danken had aan dat seksuele misbruik. “Ik denk niet dat dat de bedoeling was”, zei ze. “Ze werd niet sterk dankzij, maar ondanks die vreselijke dingen.”

Maar wat ze tijdens het filmen meemaakte, zei ze, was vaak makkelijker te dragen dan opgroeien in de spotlights. Nog niet zo lang geleden was ze een zestienjarig meisje dat werd gebombardeerd met beelden van haarzelf toen die beelden vaak het laatste was wat ze wilde zien. Ze zocht en kreeg veel steun van haar seriezus Maisie Williams (Arya Stark), die maar al te goed begreep wat het was om op te groeien binnen Game of Thrones.

“Aan het eind van een draaidag voelde ik me dik of vond ik mijn gezicht vreselijk of zag ik enorme pukkels. Naar mijn hotelkamer trekken en daar samen met Maisie zitten huilen was het beste wat we konden doen”, zei Turner. “Ik was blij dat ik niet in mijn eentje hoefde te zitten huilen.”

Nog erger waren de horden sociale-mediagebruikers die Turner dissecteerden en haar straften voor Sansa’s foute gedrag. Dan voelde ze zich de onervaren actrice die ze eigenlijk was.

“Zoals iedereen kon zien in seizoen één was ik een vreselijke actrice”, zei ze met een vanzelfsprekendheid die hartverscheurend overkomt als je aan de tiener denkt die, net als Sansa, in een keurslijf wordt gehesen in een onbekend land en die voelt dat ze het niet goed doet.

Angstaanvallen

Op de set was ze op en top professional, waarmee ze haar jeugdigheid probeerde te verbergen, maar ze worstelde met angstaanvallen en depressies, die ze met therapie leerde beheersen. Ze vond ook troost bij Sansa, ook toen het arme meisje door een steeds barokkere serie gruwelijke ervaringen heen moest. Ze vond die fictieve ruimte vaak comfortabeler dan haar eigen lichaam.

Nu zegt ze dat ze Sansa bewondert, vooral de manier waarop ze zich in bochten wringt en zich uit benarde situaties redt. Op de een of andere manier deed Turner dat ook. Ze kwam in situaties terecht die haar overweldigden, ze observeerde en leerde.

Door Peter Dinklage (Tyrion Lannister in de reeks) en Lena Headey (Cersei Lannister) te observeren leerde ze acteren, zei ze. Vooral hun naturel en de manier waarop ze een ruimte binnenkwamen en zich die onmiddellijk toe-eigenden. Maar ondanks al haar zelfkritiek, dreef haar talent vanaf het prille begin boven. Dinklage, die veel vroege scènes met haar deelde, evenals enkele van de beste passages in het laatste seizoen, zei over Turner dat ze een “prachtige stilheid uitstraalt als actrice die ongelooflijk zeldzaam is”. In een e-mail schreef hij: “Van bij het begin had ze die zelfdiscipline. Het ene ogenblik kon ze dansen en zingen en het volgende shot de knop omdraaien en emotioneel diep gaan. Dat is een gave.”

Turner wist Kinberg tot tranen toe te bewegen met haar auditie voor X-Men: Apocalypse uit 2016 waarin Jean Grey meer een nevenpersonage was. Maar in Dark Phoenix staat ze centraal in het verhaal. De film sluit ruwweg aan bij X-Men: The Last Stand, de niet zo erg geslaagde afsluiter van de eerste generatie X-Men-films. Kinberg, die ook die aflevering schreef, erkent dat het technisch weliswaar het verhaal was van Jean Grey, toen vertolkt door Famke Janssen, maar dat haar rol er vooral in bestond door mannen te worden gered.

Superkrachten

Dark Phoenix is anders en draait vooral rond de fenomenale superkrachten van Jean Grey, die de rol niet aanvaardt waar ze door Charles Xavier (McAvoy) wordt ingeduwd, maar haar eigen gang wil gaan met de hulp van haar alien mentor, vertolkt door Jessica Chastain. Als je vermoedt dat dit de film een feministische ondertoon kan geven, zit je mis: haast het volledige script is ervan doordrongen. (“Ze zouden ons X-Women moeten noemen”, zegt Lawrences personage Mystique op een gegeven ogenblik.) De parallellen met de werkelijke wereld zijn duidelijk, in het verhaal van vrouwen die het keurslijf van de maatschappij afgooien én in Turners eigen leven.

Chastain was verrast door Turners zelfverzekerdheid toen ze haar ontmoette net voor de eerste opnames, maar voelde ook de onzekerheid van een actrice die stap omhoog doet. “Ze vroeg zich af: wat mag ik doen? Wat mag ik zeggen? Wie mag ik zijn?”, zei Chastain. “Het is opwindend om te zien hoe Soph tot het inzicht komt dat ze alles wat haar overkomt ook aan zichzelf te danken heeft. Dat ze dit zelf creëerde.”

Turners traject is niet anders dan dat van elke jongvolwassene die de wereld instapt. “Het is alsof Game of Thrones middelbare school was. Nu is X-Men de universiteit”, zegt ze.

Nu dat Thrones-tijdperk achter de rug is, begon Turner een nieuwe leven met Joe Jonas. Ze huwden deze maand tijdens een verrassingsceremonie in Las Vegas. Ze zijn een koppel sinds 2017.

“Hij geeft me veel inspiratie”, zegt ze over Jonas. “Hij moest de split van de band met zijn broers verwerken, wat heel hard moet zijn aangekomen. Dat hij een prachtig familieleven en een sterke band met zijn broers heeft en tóch een normale mens is die met beide voeten op de grond staat, vind ik ongelooflijk.”

De paparazzi komen alleen maar op Jonas af, beweert ze. “Ik ben als een meeloper”, zegt ze, wat natuurlijk belachelijk klinkt. Maar het gevolg is dat ze zelfs nu, hier in New York, nog steeds wordt bestookt met foto’s en videobeelden van zichzelf. “De sociale media zijn klote.” Inderdaad, het is vreselijk, zeg ik. “Hoe hebben jij en Joe elkaar ontmoet?”, vraag ik haar. “Instagram”. Ze lacht hardop. “Zo klote is het misschien ook weer niet.”

© The New York Times

Dark Phoenix, vanaf woensdag 5 juni in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden