Donderdag 27/06/2019

Sonic City

Sonic City Festival: “Dit jaar was het erg duidelijk dat onze curator vrouw moest zijn”

De Australische gitaarkoningin Courtney Barnett mag zich dit jaar curator van Sonic City noemen. Beeld Courtney Barnett

Sonic City, het winterfestival van muziekorganisatie Wilde Westen, wordt dit jaar gecureerd door Courtney Barnett. De Australische indie-artiest stelde een bijna uitsluitend vrouwelijke line-up samen. Na een zomer van gekeuvel over de representatie van vrouwen op festivals kan dat als statement wel tellen.

“De bedoeling van Sonic City is sowieso dat we elk jaar iets anders doen”, aldus Elisah Vandaele van Wilde Westen. “We gaan op zoek naar wat volgens ons relevant is, waar mensen naar op zoek zijn. Dit jaar was het erg duidelijk dat onze curator een vrouw moest zijn - zeker na de erg mannelijke editie van vorig jaar, toen Thurston Moore curator was.” Toen mensen in januari begonnen te gissen naar de nieuwe curator, gaf Elisah de slogan the future is female als tip. Uiteindelijk zou het uitgroeien tot de baseline van het festival. “Toen ik dat de eerste keer gebruikte, hadden we nog geen zicht op de finale line-up. Hoe meer die gevuld raakte, hoe meer we merkten dat het de lading bleef dekken.”

Programmator en artistiek directeur van Wilde Westen Tom Vangheluwe benadrukt wel dat muziek op de eerste plaats komt bij Sonic City. “Toen we de eerste lijstjes met wensen van Courtney kregen, viel het ons op dat het vooral vrouwelijke artiesten waren. Dat had Barnett niet met opzet gedaan - het zijn gewoon de artiesten waar zij naar luistert en mee bezig is. Vandaar dat we in het begin niet meteen dachten aan dat statement: voor ons ging het om het samenstellen van een kwalitatief programma. Maar als muziekfestival moet je ook bestaan in de wereld waarin je leeft, dus als je maatschappelijke thema’s kan aansnijden, moet je dat vooral doen. Maar zonder dat het primeert op de hoofddoelstelling en dat is bij ons goede muziek promoten.”

Courtney Barnett. Beeld RV - Mia Mala McDonald

Die mening wordt gedeeld door Charlotte Adigéry, de vrouw achter WWWater - een van de artiesten dit jaar op Sonic City. “Er is nu veel te doen rond representatie van vrouwen in de muziek”, zegt Charlotte. “Maar ik vind niet dat quota opleggen de juiste oplossing is. Toch geloof ik dat het even nodig is om iets extreems te doen zoals Sonic City hier doet. Er moet een mentaliteitswijziging komen en dat kan enkel door eerst heel duidelijk te zijn. Het is wel belangrijk dat we er een balans in vinden, eens het punt duidelijk is. Het gevaar is dat we in het andere extreem vallen, waar positieve discriminatie en oppervlakkige politieke correctheid heersen. Dat is in mijn ogen een regressie, want dan hebben we het punt niet gesnapt.”

Charlotte Adigéry (WWWater): “Ik draag met mijn muziek positiviteit uit en probeer niet te handelen uit woede of angst. Als zwarte vrouw in België heb ik nochtans heel wat waar ik boos om zou kunnen zijn, maar dat is voor mij niet de juiste manier.” Beeld RV

Volgens de Gentse artiest moeten de twee genders elkaar vooral beter leren begrijpen. “Man, vrouw, we zijn verschillend, ja. Maar die verschillen moeten we niet proberen weg te steken. We moeten ze erkennen en de harmonie in de verscheidenheid zien die dat met zich meebrengt. We moeten opschuiven naar het zien van ‘personen’ en de kwaliteit van iemand - los van gender.”

Kantelpunt

Adigéry erkent wel dat we op een belangrijk punt in de geschiedenis zijn aangekomen. “Vijf jaar geleden vroeg ik me af waar onze generatie voor stond. Het leek alsof niets ons echt kon schelen. Het laatste jaar merk ik dat we op een kantelpunt gekomen zijn, en ik ben trots dat ik daar als artiest deel van uit kan maken.” 

Of ze het gevoel heeft ooit benadeeld te zijn geweest als vrouwelijke artiest? Nee. Al kan het ook zijn dat ze dat niet gemerkt heeft. “Ik geloof erg in mijn eigen kracht en gebruik dat om mijn muziek voort te stuwen. Ik ben erg dankbaar voor alle kansen die ik krijg en denk niet na over kansen die ik eventueel niet krijg. Ik draag met mijn muziek positiviteit uit en probeer niet te handelen uit woede of angst. Als zwarte vrouw in België heb ik nochtans heel wat waar ik boos om zou kunnen zijn, maar dat is voor mij niet de juiste manier.”

Een voorbeeld? Toen een manager haar ooit vertelde dat hij wel eens gemasturbeerd had op haar Facebook-foto’s, zette ze dat om in de gebiedende lyric “masturbate on my selfie” in haar nummer ‘Screen’. “Natuurlijk vond ik dat ongepast, maar uiteindelijk is het hij die zich belachelijk gemaakt heeft. In dat nummer zet ik die ongepastheid om in een vorm van ironische zelfbevestiging.”

De Amerikaanse Emma Ruth Rundle stond ook op het verlanglijstje van curator Courtney Barnett. Beeld RV

Buikgevoel

Bovenal is Charlotte trots dat ze deel mag uitmaken van Sonic City. Ze voelt dat alle artiesten van de line-up eenzelfde benadering hebben tot muziek. “Wat ik wil, als ik naar een optreden kijk, zijn mensen die muziek als een speeltuin zien. Ik wil artiesten zien die experimenteren, die graven en die bezig zijn met muziek vanuit hun buikgevoel. Oprechtheid is erg belangrijk en dat draagt Sonic City uit.” 

Dat voor sommige artiesten die oprechtheid ook het maken van een statement inhoudt, vinden zowel Charlotte als de organisatoren logisch. Elisah: “Ik denk dat artiesten in het huidige klimaat de nood voelen om zich uit te spreken. Er moet zodanig veel veranderen en artiesten beseffen dat ze hun podium kunnen gebruiken om problemen aan te kaarten en de verandering zelf in gang te zetten.” 

Sonic City is volgens Tom de ideale plaats om die verandering een duw in de rug te geven. “Het heeft geen zin om je blind te staren op de representatie van vrouwen. Het heeft geen zin om mannelijke bands te passeren om toch maar aan dertig procent vrouwen op je affiche te komen. Het heeft wél zin om te beseffen dat mannen en vrouwen even kwalitatieve muziek maken en hen zonder oogkleppen te programmeren. Wij hebben samen met Courtney bands geboekt om hun talent en zijn uitgekomen op 95 procent vrouwen (onder anderen Joan As Police Woman, Poliça, Nilüfer Yanya, Hillary Woods, Eleanor Friedberger). In een ideale wereld zouden we dat niet moeten uitspelen als een bijzonder gegeven, maar dat is het nu wel nog. Laat ons hopen dat de verandering hiermee is ingezet en we dit gesprek over enkele jaren niet nog eens moeten hebben.”

Dat Lindsey Jordan van Snail Mail het gaat maken, daar is Elisah Vandaele van Wilde Westen van overtuigd. Beeld RV

Van 9/11 tot 11/11 in Départ, Kortrijk. soniccity.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden