Vrijdag 07/08/2020

DM zapt

Soms is tv kijken gewoon behaaglijke repetitie

De cast van kinderserie 'Victorious'Beeld Nickelodeon

RONALD MEEUS zet deze week de blik op oneindig. Vandaag: de high school comedy Victorious.

De twee jongste telgen uit de Z-generatie die we in huis hebben, gingen een week of twee geleden lichtjes uit hun plaat omdat het volledige eerste seizoen van Victorious op Netflix staat. Ik ken die serie vooral van de enerverende Nederlandse dubbing die, een jaar of twee lang, soms wel gedurende een halve dag door de woonkamer galmde toen m’n dochter een jaar of negen was. Hetzelfde geldt dus blijkbaar voor m’n plusdochter, die gelijkaardige herinneringen aan Victorious koestert.

Toen was de reeks, een high school comedy over een roedel tieners op een prestigieuze kunstschool, vaste prik op kinderzender Nickelodeon, die vooral stond te gonzen terwijl ze iets anders aan het doen waren. Soms passeerde drie keer per dag dezelfde aflevering de revue, maar dat deerde niet: er zat zelfs een zekere comfortabele pret in om al te weten wat er zou gebeuren, of om nakende oneliners (de grap van al die Nickelodeon-meuk zat meestal in personages die een grote bek tegen elkaar opzetten) al op voorhand mee te kunnen debiteren.

Audiovisuele kapstok

En nu hebben ze dus, nauwelijks veertien en zestien, al een knus plezier aan het ophalen van herinneringen aan die tijd. Tv-nostalgie slaat blijkbaar geen enkele generatie over: wat De Kat, Carolientje en Kapitein Snorrebaard, Merlina, LiegebeestBeestenbos is Boos en W817 voor opeenvolgende lichtingen jong grut hebben betekend – een soort audiovisuele kapstok voor kindsheidsherinneringen – is een serie uit de Ketnet-, Nickelodeon- of Disney Channel-stal vandaag al voor zij die net de adolescentie hebben bereikt. Vanuit diezelfde reflex werd onlangs ook het nieuws dat Er was eens... het leven volledig op de streamingdienst werd gestanst groot nieuws onder kijkers uit de millennial-generatie. Wegens, jawel, ergens tijdens de rit opgegroeid met de herhalingen van die Franse animatiereeks.

Zulke dingen herbekijken (minder piepe kijkers zouden het bijvoorbeeld ook kunnen met de herhalingen van Keromar  op Eclips TV) brengt je ongetwijfeld in een zoete waas van nostalgie. Maar ook gewoon in het soort behaaglijke repetitie waarin ook een hoop tv-zenders in open net een bepaald percentage van de kijkers avond na avond doen belanden. Want series als CSI, Married... with Children, NCIS en Private Practice, waarvan de herhalingen iedere avond nog eventjes aan de wilde zapcarrousel passeren nadat we datgene hebben gezien wat we effectief wilden kijken, werken in essentie op hetzelfde sentiment. Ergens te lande moet er toch íémand daar nog een volledige aflevering van aan het kijken zijn, denk je dan. En ze hebben die ongetwijfeld al eens een paar keer eerder gezien.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234