Vrijdag 06/12/2019

Porno

"Sommigen denken dat ras geen rol meer speelt, maar porno spreekt dat tegen"

Titels van ­pornofilms en/of zoektermen: een duidelijke link naar ­etnische ­afkomst is blijkbaar noodzakelijk in deze ­sector.   Beeld collage dm

"Als er in de titel van een pornofilm niet expliciet naar huidskleur wordt verwezen, zijn alle acteurs blank", zegt pornoster Lotus Lain. Discriminatie op grond van huidskleur is in de industrie nog steeds schering en inslag. En dat is deels de schuld van het publiek.

Beeldt u zich in dat u – geheel toevallig uiteraard – op het internet een pornofilm tegenkomt met als titel My Best Friend’s Stepmom. Hoe zou dat scenario precies verlopen? Hoe ziet de mannelijke hoofdrolspeler eruit? En de stiefmoeder? Rondborstig? Blond? Afgetraind? De mogelijkheden zijn eindeloos, “maar hoeveel mensen zouden op een van die vragen ‘zwart’, ‘Aziatisch’ of ‘Latina’ antwoorden?”, windt de 29-jarige Afro-Amerikaanse pornoster Lotus Lain zich op.

Maakt u zich evenwel geen grote zorgen: het probleem ligt niet (alleen) aan u. “Als er in de titel van een pornofilm niet expliciet naar huidskleur wordt verwezen, zijn alle acteurs blank”, vertelt Lain. “Per definitie. Anders was het My Best Friend’s Black Stepmom geweest. Of My Latina Babysitter. En dat is een probleem.”

‘Black Cocks Matter’

Voor wie het probleem niet onmiddellijk ziet: vergelijk eens met Hollywood, waar dit duidelijk veel minder speelt. Daar is het niet de gewoonte om films met een niet-blanke cast namen te geven als Black Beverly Hills Cop of The Fast and the Asian, Latino and African-American Furious. Dat zou merkwaardig klinken, toch? (Ja, we negeren Black Panther omdat die draait rond een personage dat in 1966 het levenslicht zag – vijf jaar voor de publicatie van Shaft Among the Jews. Andere tijden, dus.)

“En dan moet je weten dat porno het wereldbeeld van best wel veel mensen bepaalt”, gelooft Lain, die niet kan wachten tot ze gewoon een pornoacteur mag zijn, “in plaats van een zwarte pornoacteur”.

Haar collega Ela Darling onderschrijft het probleem, ook al heeft ze er zelf – zelfs de glimlach van Julia Roberts is zo wit niet – weinig last van. “Een Aziatische vriendin van mij is een gewéldige pornoster, maar toen ze een week zonder werk zat en een paar pornoregisseurs opbelde, kreeg ze te horen dat die even geen Aziatische acteurs nodig hadden. En dan was er die keer dat een zwarte vriend van mij meespeelde in een film die ze achteraf de titel Black Cocks Matter gaven. Al zijn fans reageerden uiteraard furieus – “Hoe kun je aan zo’n groteske aanfluiting van Black Lives Matter meewerken?” – terwijl hij daar helemaal niets aan kon doen.

"Als er in de titel van een pornofilm niet expliciet naar huidskleur wordt verwezen, zijn alle acteurs blank", zegt pornoster Lotus Lain. Beeld Emily Berl

Moord en brand

“En we kunnen daar nu zelf ook moord en brand over schreeuwen, en porno verketteren,” zegt Darling, “maar in feite geven we dan gewoon toe verontwaardigd te zijn door ons spiegelbeeld. Racistische porno zou niet bestaan, mocht de samenleving niet racistisch zijn en mochten we inter­raciale relaties doodnormaal vinden. Want zoals elke vorm van entertainment, is ook porno een reflectie van onze samenleving. Dus zal porno pas veranderen, als de samenleving verandert.”

Ook de gerespecteerde Amerikaanse ‘pornojournalist’ Mike Stabile ziet een link tussen ­pornografie en socio-culturele identiteit. “Pornoproducenten hebben maar één doel”, zegt hij. “Geld verdienen. En dat doen ze door een zo groot mogelijk publiek te bereiken. Dat maakt dat ze érg goed in het oog houden wat al dan niet werkt, en daarbij totaal geen scrupules kennen.” Anders gezegd: een Hollywood-producent zou zich door een bepaalde moraal kunnen inhouden, een pornoproducent niet. “Als die ziet dat filmpjes met seks tussen zonen en stiefmoeders in de lift zitten, of films tussen zwarte mannen en blanke vrouwen, dan is dat precíés wat die meer gaat produceren.” Het is dus in feite niet de porno­producent die een viespeuk is, maar u.

“Als het op ras aankomt, is pornografie meestal niet bijzonder progressief,” gaat Stabile verder, “maar wat het evenmin is: cultureel in­accuraat.” Als het gemaakt wordt, dan is het omdat mensen daar thuis – ongegeneerd; alleen achter hun computer – in groten getale naar kijken. “Sommigen leven in een soort postraciale fantasie en denken dat ras geen rol meer speelt, maar porno spreekt dat dus tegen. In pornografie kijk je nog zeer vaak tegen een stereotiep beeld aan van zwarte mannen én vrouwen, en van de interactie tussen blanken en zwarten. Diezelfde stereotypen zie je weliswaar ook nog altijd in mainstreamfilms en -series, maar daar vallen ze net iets minder op. In porno wordt alles altijd uitvergroot.”

Wie betaalt, bepaalt

Maar nog een reden waarom ze in die main­streamfilms net iets minder opvallen, is omdat Hollywood er stilaan ook echt rekening mee is beginnen te houden – niet omdat de filmbonzen plots een geweten hebben gekregen, maar omdat ze een jong en divers publiek bedienen dat daar gevoelig voor is. “En porno bedient dat jonge, diverse publiek niet dan?”, hoor ik u te midden van een drukke treincoupé iets te luidop zeggen. “Natuurlijk wel,” zegt Darling, “maar het betaalt er niet voor, in tegenstelling tot een oude redneck in een conservatieve staat met achterlijke ideeën. En daarmee bepaalt die laatste wat jongere generaties te zien krijgen. It’s basic economics: wie betaalt, beslist wat er gemaakt wordt.”

En toch heeft de porno-industrie omwille van de digitale disruptie ook al positieve evoluties meegemaakt. Nichewebsites, die zich vroeger in de schaduw van de grote studio’s met hun ‘perfecte’ pornosterren (blond, slank, blank, monumentale boezem) bevonden, zijn nu haast de norm geworden. Wie geen tatoeages, piercings of op zijn minst een hoek af heeft, vindt steeds
 moeilijker werk. “Niets is vandaag moeilijker te verkopen dan een meisje dat ‘gewoon’ hot is”, liet een bekende regisseur onlangs nog optekenen.

Ela Darling: ‘Racistische porno zou niet bestaan, mocht de samenleving niet racistisch zijn en mochten we inter­raciale relaties doodnormaal vinden.’ Beeld Emily Berl

Door sites als Pornhub en de technerds erachter weten pornomakers vandaag precies op welke termen gebruikers zoeken, en dat blijkt allesbehalve ‘hot blonde with huge melons’ te zijn, maar ‘curvy ebony babysitter with tattoos having threesome outdoor’. Bijvoorbeeld. “En natuurlijk is het goed dat iedereen nu aan zijn trekken komt,” zegt Ela Darling, “en dat er ook werk is voor wie er niet uitziet als een porno­ster uit de jaren 90. Maar de keerzijde van die medaille is wel dat iedereen die er ‘anders’ uitziet een hoop etiketten opgeplakt krijgt – de ene al wat onschuldiger dan de andere.” Ze heeft het over huidskleur. “Nee, een perfecte industrie is dit nog lang niet.”

Darling heeft zich daarom de voorbije jaren steeds minder met inhoud beziggehouden, en steeds meer met technologie. Want hoe je het ook draait of keert: van online­betalingen tot videostreaming, de porno-industrie stond de afgelopen kwarteeuw aan het begin van redelijk wat technologische innovaties – zaken waar uiteindelijk ook andere industrieën mee van hebben geprofiteerd.

En wat met de toekomst? 

Ela is er heilig van overtuigd dat virtual reality de volgende technologie wordt waaraan pornografie een serieuze bijdrage levert. De voormalige bibliothecaris wordt door velen de eerste VR-porno­ster genoemd – ze begon ermee in 2013 – en ze heeft er intussen ook een Ted Talk over gebracht én een profiel in Rolling Stone voor gekregen.

“De eerste keer dat ik zo'n bril opzette,” herinnert Darling zich, “wist ik dat VR de porno-industrie zou veranderen. Ik had meteen ook heel wat wilde ideeën, maar ik kende absoluut niets van de technologie.” Per toeval gooiden op hetzelfde moment in Baltimore enkele twintigjarige techneuten een bericht op Reddit waarin stond dat ze de technologie hadden, maar niets van porno kenden. Of beter: ze kenden niemand in porno. Darling nam contact op, en nog geen maand later zat ze op het vliegtuig naar Baltimore om er in de studentenhome van de techneuten het allereerste VR-pornofilmpje in te blikken. En dik anderhalf jaar later was VRtube.xxx een feit – het eerste VR-bedrijf van de pornoster.

‘Het eerste’, want niettegenstaande Darling en haar partnernerds wel degelijk met enkele primeurs konden uitpakken, is het vooralsnog moeilijk gebleken om ze te gelde te maken. Sowieso hebben nog lang niet genoeg pornoliefhebbers een VR-bril, maar ook: “Hoe cool onze technologie ook is,” weet Darling, “geen enkel Amerikaans bedrijf zal ooit in zee gaan met een pornoacteur. Een tweede bedrijf, dat geen enkele band met de porno-industrie heeft, drong zich dus op. Hoe hypocriet dat ook is, ja.”

Ela Darling, zelf een technerd, gelooft dat de toekomst van porno in VR zit. Beeld Emily Berl

Het VR-parcours dat de pornoster de voorbije jaren heeft gereden, is ontegensprekelijk vrij indrukwekkend. Ze stond mee aan de wieg van onder meer de eerste VR-webcamsessie – een livepornofilm in 360 graden, zeg maar. En ook: een technologie die in de toekomst naar alles van een therapiesessie tot een sollicitatiegesprek kan worden doorgetrokken. “Maar we hebben eveneens een technologie ontwikkeld waarmee je in VR met mij op date kunt gaan”, vertelt Darling enthousiast. “Via hologrammen in het beeld geef je aan welke richting onze date uitgaat. Er zijn een paar scenario’s mogelijk, die uiteraard allemaal op voorhand zijn opgenomen, maar het lijkt allemaal reuzespontaan.”

Premium content

Nogal wat pornosites hopen met dat soort ­premium content bezoekers er opnieuw van te kunnen overtuigen om voor porno te betalen: in plaats van gratis naar een ander te kijken, waan je je for a few dollars more in jouw eigen pornofilm. Maar er zijn ook ‘porno­watchers’ die twijfelen of er werkelijk zo veel mensen zitten te wachten om met een VR-bril op het hoofd en de broek op de enkels door hun moeder of partner te worden betrapt. En hoe hard er ook aan de kar wordt getrokken, VR-brillen vliegen nog altijd niet bepaald over de toonbank. Al hoopt Darling ook daar iets aan te veranderen: ze is sinds kort het gezicht van de PVR Iris, een VR-bril die wordt geleverd met een soort Netflix-abonnement op VR-porno én die bovendien compatibel is met allerhande seksspeeltjes.

In die laatste sector, die ook bezig is met levensechte sekspoppen, gaat intussen meer geld om dan in pornografie – met dank ook aan 50 Shades of Grey – maar Mike Stabile gaat ervan uit dat de industrie zich de komende jaren wel weer herpakt. “Porno zit in een transitiefase, zoals de taxi-industrie. In de ogen van taxichauffeurs heeft Uber veel kapotgemaakt, en het is zeker waar dat bijna alle chauffeurs er minder zijn door beginnen te verdienen. Maar die evolutie was onafwendbaar, en in plaats van een paar grote taxibedrijven die al het geld opstrijken, zit je nu met een hoop kleine zelfstandigen die de koek onder elkaar verdelen, en dat is niet per definitie een slechte zaak.”

Het verdwijnen van de grote pornostudio’s – wegens onder meer het succes van de gratis tubesites – en de opkomst van de pornoster als zijn eigen producent, hebben volgens Stabile bovendien tot een explosie van creativiteit geleid.

“Er is vandaag een meer diverse groep pornosterren die een meer divers aanbod maken. Dat is goed.”

Zeven blinden en een olifant

Maar uiteindelijk moet zelfs een expert als Mike Stabile, die de industrie al decennia op de voet volgt, eerlijk toegeven dat niemand op dit moment met enige zekerheid kan zeggen waar het exact naartoe gaat.

“Ken je die fabel van de zeven blinde mannen en de olifant?” Na tien dagen in San Fernando Valley te hebben rondgelopen, hebben we al over vreemdere fetisjfilmpjes horen vertellen, denken we. Maar het blijkt om een echte fabel te gaan. “Zeven blinde mannen staan rond een olifant, en ze proberen zich een beeld te vormen van het dier door elk één deel vast te nemen en dat voor de anderen te omschrijven. De ene neemt de slurf voor zijn rekening, de andere de slagtanden, en ze komen totaal niet tot een consensus van hoe een olifant eruitziet.

“De porno-industrie is een minstens even uniek beest waarvan zelfs de mensen die erin werken zich geen volledig beeld kunnen vormen, laat staan dat iemand kan zien wat de toekomst brengt.”

Maar één ding staat vast: de olifant loopt - ondanks stropers en gratis pornosites - nog wel even rond.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234