Dinsdag 25/06/2019

Albumrecensie

'Something to Tell You' van HAIM: Smoor, smachten en verraad

Een aan stukken gescheurd hart, een vertrappelde ziel, de ontembare furie van jonge liefde: ze spelen de hoofdrol op Something to Tell You, de tweede plaat van het Californische trio HAIM. En kijk, je kan er zowaar op dansen. 

De zusjes van Haim bewijzen op hun tweede plaat dat ze pakkende songs kunnen schrijven. Beeld Universal Music Group

Halverwege 'Nothing’s Wrong’, een nummer dat - typisch voor HAIM - te leen gaat bij Rumours van Fleetwood Mac, stokken de instrumenten, vlak voor een plots opdoemende ravijn vol geruisloosheid. Je hoort nog amper iets, op de naar omlaag gepitchte stemmen van de Haimzusjes na en kortgeknipte sampleflarden van hun ademhaling. Tijd om even de eigen polsslag te checken. Tijd om de zaken op een rijtje te zetten. Wanneer de dames vervolgens weer de song inknallen, klinkt het driester dan voorheen: "Waarom zeg je dat alles nog steeds in orde is? / Zeg nu tenminste eens wat je wil."

De cover van 'Something to Tell You' Beeld Universal Music Group

Een zucht eerder zong Danielle Haim nog met de nodige wanhoop in haar stem: "Sound of the times / sound of your crimes / Thinking about the other night / Was it all in my mind? / I was so foolish, I was so blind / Why do we do this to each other, baby / Heartbreak by design.” Drums in de maat van haar galopperende hart, de sierlijk kringelende harmonieën van haar zussen als schamele troost.

IJskoude boyfriends

Estelle, Alana en Danielle hebben hoorbaar hun portie smoor, smachten, verraad en gekrenkte onschuld achter de kiezen. "But I never stopped or gave up”, klinkt het in het titelnummer. "I couldn’t ever let you go / cause in the end, I was innocent, I was innocent”. Tot het uiterste gaan voor diegene aan wie je je hart hebt verpand om uiteindelijk een koude douche over je heen te krijgen. Maar zie, de HAIMdames bereikten het einde van hun donkere tunnel met een pakkende plaat onder de arm.

Something To Tell You wijkt niet drastisch af van het bejubelde debuut Days Are Gone uit 2013. Maar het is er op zijn minst de uit de kluiten gewassen versie van. De grote zus, zo u wil. Slimmer, doortrapter, een tikkeltje wijzer, zij het nog even roekeloos en onbezonnen, met het hart immer op de tong. Wie HAIM ooit live zag, trok wellicht de wenkbrauwen op bij het zien van hun onwaarschijnlijke instrumentbeheersing. Die muzikale skills weven deze keer een kleurrijk web van muzikale referenties zo uiteenlopend dat ze wel met elkaar moeten botsen. Maar de Haims wenden al die genres op een erg intelligente wijze aan in hun muziek, zonder dat ze de melodie in de weg lopen.

Basje in de buik

Neem nu 'Found It in Silence’, een prachtsong die alles incorporeert wat popmuziek zo fantastisch maakt: een heerlijke, aan soul schatplichtige zanglijn, een langzaam openbloeiende groove, fonkelende koorzang, fladderende strijkers en een refrein dat zich aan je trommelvies vastzuigt. Top.

Ook om duimen en vingers bij af te likken: 'Want You Back’, de eerste single, hups en fluks, slalommend tussen breekbaarheid en strijdlust, met een subliem slappend basje in de onderbuik. Of 'Ready for You’, een schijnbaar jolige meezinger die de scheurtjes in de ziel toedekt met Californische zonneschijn. 

Masterclass

De gevoeligheid voor funk is een andere troef van HAIM. Hun erg ritmische stijl houdt de aandacht er voortdurend bij en verleidt - ja, zelfs ons! - zo nu en dan tot een moonwalk. 'You Never Knew’, een samenwerking met Dev Hynes van Blood Orange, ademt evenveel Stevie Nicks als Michael Jackson, met een uitgebeende yacht rock-groove en frivole synths die voor het gewenste sterrenstof zorgen. Geen wonder dat de zussen zo geliefd zijn bij de pop-elite - van Katy Perry en The xx tot Florence Welch en Taylor Swift, allemaal zelfverklaarde HAIM-bewonderaars.

Something to Tell You is een masterclass in songwriting en arrangeren, met dank aan trouwe producer Ariel Rechtshaid en Rostam Batmanglij van Vampire Weekend, die mee aan de songs mocht schaven. Maar bovenal voedt dit album zich met het doorgedreven perfectionisme van de dames en met hun gave om pakkende songs te schrijven. Zou de muziek hun harten hebben geheeld? We gokken van wel. In de onorthodoxe, naar de strot grijpende ballad 'Right Now’ zingen ze, de blik op de einder: "Finally on the other side now / and I could see for miles / and I’ve forgotten every line”

Nu uit bij Polydor/Universal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden