Maandag 30/01/2023

RecensieComedy

Soe Nsuki laat in ‘Soenami’ haar schild van vrolijkheid een beetje zakken ★★★☆☆

Soe Nsuki in 'Soenami'. Beeld Nisran Azouaghe
Soe Nsuki in 'Soenami'.Beeld Nisran Azouaghe

Vrolijk, hoogzwanger en niet wit: op veel vlakken is Soe Nsuki niet uw gemiddelde Vlaamse komiek. Van haar tweede voorstelling Soenami maakte ze een verfrissende en bij momenten confronterende zit.

Jasper Van Loy

“Ik ben blij om hier te zijn", zegt Soe Nsuki in Leuven. Elke artiest zegt dat om de avond leuk te beginnen, maar van haar neem je dat nog gemakkelijker aan. Om haar tot de vrolijkste comédienne van dit land te kronen, heb je geen finishfoto nodig. Waar haar collega’s cynisch sneren, kiest zij zonder aarzelen voor verwondering.

Het helpt als er zich een wonder in je lichaam voltrekt. Nsuki is acht maanden zwanger en dus krijgen we na heel veel shows van stand-uppers die vader werden eindelijk moppen van aan de andere kant van de ochtendmisselijkheid. Haar stijl is altijd lichamelijk geweest en ze beeldt veel uit - extra punten voor de hilarische krab! -, maar nu valt het des te meer op dat ze over het speelvlak danst en huppelt zoals veel niet-zwangeren het haar niet zouden nadoen.

Over mood swings en mechanische wiegen gaat het ook, maar de beste grap is de droge reactie van haar vader op het nieuws dat hij een kleinkind krijgt. Het is de eerste keer dat Nsuki haar schild van opgewektheid een paar centimeter laat zakken. Zo begint er bij de lachebek steeds meer te wringen terwijl de avond vordert. Ze noemt haar stiefvader terloops een zwarte Poetin en vertelt wat later op een prachtige, maar harde manier waarom naïeve mensen het onderspit delven.

Een hoogzwangere Soe Nsuki. Beeld Nisran Azouaghe
Een hoogzwangere Soe Nsuki.Beeld Nisran Azouaghe

De overgang naar het stuk over racisme maakt Nsuki bewust bruusk. Ze vertelt dat haar vorige show Soetopia volgens sommige programmatoren te weinig over haar huidskleur ging en zet een cultuurbons neer die zich afrukt op zijn eigen diversiteitsbeleid. Het verhaal over Urbanus die op de Radio 2 Humorklas over haar, euhm, Melocakes praat, is enorm pijnlijk voor de man zelf en je voelt dat ze nog niet alles over het thema kwijt kan of wil. De rauwe anekdotes doen aan Hannah Gadsby denken en haar doorbraakshow Nanette, maar Nsuki spatelt meer lucht in haar set en houdt altijd de lach achter de hand, bijvoorbeeld met een tirade over het martelwerktuig dat ze als presentatrice van Vlaanderen Vakantieland leerde kennen en dat u beter kent als een blotevoetenpad.

Soenami eindigt in Leuven niet met een verhaaltje dat de losse eindjes aan elkaar knoopt, zoals de meeste comedyvoorstelligen, en dat hoeft ook niet per se. Helaas zijn bewust melige grapjes waar je jezelf bijna voor verontschuldigt ook niet de beste afsluiter. De bedoeling is dat ze iets vertelt aan de hand van zeedieren, maar dat raakt wat verloren in de chaos. Het laat mensen die veel naar comedy gaan misschien met een onvoldaan gevoel achter, maar die mogen niet vergeten wat ze daarvoor hebben gezien. Soe Nsuki is verdomd grappig, maar als volavondverteller heeft ze nog te groeien.

Gezien in 30CC/Minnepoort op 8 december.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234