Zondag 22/09/2019

Filmrecensie

‘So Long My Son’: de gebroken harten van de eenkindpolitiek ★★★★★

‘So Long My Son’. Beeld Li Tienan

De desastreuze emotionele gevolgen van de Chinese eenkindpolitiek worden door Wang Xiaoshuai op een grandioze wijze tastbaar gemaakt in So Long My Son.

Voor sommige films moét je naar de bioscoop omdat ze niet werken op een klein scherm. Vorige zomer was dat het spectaculaire Dunkirk, dit jaar So Long My Son. Dat heeft deels met de beelden te maken – de prachtige shots komen beter tot hun recht op het grote doek – maar meer nog met hoe het verhaal verteld wordt. In zijn twaalfde langspeelfilm springt de Chinese regisseur Wang Xiaoshuai zo soepel van de ene tijdslaag naar de andere en schuift hij personages in beeld zonder duidelijk te maken wie ze zijn, dat je vaak niet goed meer weet waar je je chronologisch in het verhaal bevindt en wat de relatie tussen de personages is. Thuis is de verleiding dan groot om ander visueel genot te zoeken, maar in een bioscoop blijft een mens (meestal) zitten. En ja, uiteindelijk is So Long My Son elk minuut van de ruim drie uur meer dan waard.

Lees ook:

Regisseur Wang Xiaoshuai verbluft met ‘So Long My Son’: ‘Chinezen vergeten het verleden te snel’

ONBEHOUWEN INGRIJPEN

Centraal staat een koppel dat een kind verliest (of niet, de schijnbare verwarring begint al vrij snel). Een ramp in een land dat nog maar net de eenkindpolitiek heeft ingevoerd, maar dat belet hen niet om toch te proberen een nieuw kind te krijgen. Als de overheid onbehouwen ingrijpt bij een nieuwe zwangerschap, dan kan adoptie misschien redding brengen, hoewel dat ook verboden is. Al lijkt in het China van de jaren 80 aan alles een mouw te passen.

De narratieve puzzel die Wang in So Long My Son legt, dwingt je als kijker om extra aandachtig bij de les te blijven, maar ondertussen neemt hij je dankzij zijn sublieme mise-en-scène bijna ongemerkt in een emotionele houdgreep om je uiteindelijk midscheeps te raken. Het is een tactiek die hij al vaker heeft toegepast (van Drifters via Shanghai Dreams tot 11 Flowers, stuk voor stuk aanraders), maar die nooit zo doeltreffend is geweest als in So Long My Son. Een van de beste films van het jaar. Of neen, maak daarvan: van het decennium.

Vanaf 24/7 in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234