Dinsdag 11/05/2021

DM ZaptSasha Van Der Speeten

‘Snelle: zonder jas naar buiten’ lijkt eerder een promofilm waarin niet zo gek veel gebeurt

Lars Bos, beter bekend als Snelle, heeft een eigen documentaire op Netflix: 'Snelle: zonder jas naar buiten'. Beeld RV
Lars Bos, beter bekend als Snelle, heeft een eigen documentaire op Netflix: 'Snelle: zonder jas naar buiten'.Beeld RV

Sasha Van der Speeten zet de blik op oneindig. Vandaag: Snelle: zonder jas naar buiten.

Lars Bos, oftewel Snelle, was ooit verslingerd aan het verhaal van 50 Cent, de New Yorkse rapper die van een rivaal een kogel in de kaak kreeg. Bos, die als tiener werd geopereerd vanwege zijn schisis zocht er een parallel in met zijn eigen leven. Daar moet hij in de documentaire Snelle: zonder jas naar buiten heel even om lachen, “want het is toch iets heel anders”. In zijn hit ‘De Reünie’ rapt hij over de pesterijen die zijn hazenlip meebracht in zijn jeugd: “Ey lippie, heb je haast, ga je lekker jongen? / Je wil toch rapper worden, rap eens voor me”.

Een 50 Cent is Snelle hoegenaamd niet. Hij groeide op in het met villa’s bezaaide Gorssel, nabij Deventer. Had een knusse, beschermde jeugd en maakte boezemvrienden die vandaag de belangrijkste mensen in zijn entourage zijn. Een geprivilegieerde witte jongen die opgroeit met de zwarte hiphopcultuur en dankzij zijn radiovriendelijke rap de meest beluisterde Spotify-artiest in Nederland van 2020 werd. U ruikt een sociopolitieke invalshoek? Tja, het had het scherpe randje van deze documentaire kunnen zijn, maar regisseur Anne De Clerq houdt het boeltje liever glad en aaibaar, een beetje zoals Snelles muziek.

Volkszanger

Snelle: zonder jas naar buiten oogt dan ook eerder als een lang uitgesponnen promofilm waarin niet zo gek veel gebeurt. Ouders, zus, opa, schoolvrienden en collega-artiesten leveren poeslieve getuigenissen. Er wordt wat in fotoalbums gebladerd. De coronacrisis komt er even tussengefietst als geforceerd dramatisch elementje. Verderop zien we archiefbeelden van concerten en ervaren we de steile opgang van Snelle, een jongen die zowel met Ronnie Flex als met Marco Borsato hits scoort.“Ik heb mijn ondergoed, mijn tandenborstel, luchtje en mijn lader / Want waarschijnlijk blijf ik slapen”, zingt hij in ‘Blijven Slapen’, zijn schattige r&b-duet met Maan.

Met zo’n protagonist maak je geen 8 Mile, laat staan iets gelijkaardigs zoals het recente Gewoon Boef. In laatstgenoemde documentaire kruipt de kijker tot diep in de getormenteerde ziel van de controversiële rapper Boef. Zoals zijn land- en genregenoot Snelle mijmert ook hij over de tol van de roem. Ook hij wordt stinkend rijk en probeert zich te beschermen tegen de valkuilen van de business. Ook Boef komt soms ’s avonds thuis in een peperduur huis, zielsalleen met zijn gedachten. Ook Boef wordt ouder en ziet zijn matties met lede ogen van hem vervreemden. Maar in Gewoon Boef weegt de tristesse een ton. Zijn verhaal laat je een beetje wezenloos achter en verplicht je je perceptie van de man in vraag te stellen.

Alle respect voor Snelle, voor zijn talent en zijn parcours maar een eigen documentaire? Moest dat echt?

Snelle: zonder jas naar buiten is te zien op Netflix.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234