Donderdag 20/06/2019

Concertrecensie

Smashing Pumpkins in Lotto Arena: Billy en band in bloedvorm ★★★★✩

Beeld Stefaan Temmerman

Smashing Pumpkins pakte een volgestouwde Lotto Arena gisteravond helemaal in. Met een strikje, een karrenvracht aan klassiekers en een frontman in absolute bloedvorm. Billy Corgan (52) zong krachtig en helder, speelde feilloos gitaar, glimlachte en sloeg zelfs aan het dansen. De kale zanger werd onlangs vader van een dochter, die hij naar zijn Belgische betovergrootmoeder vernoemde.

“Mijn roots liggen hier in België”, vertelde Corgan vlak voor slotsong ‘Muzzle’. Hij heeft pas recent de scheepsdocumenten teruggevonden, waaruit blijkt dat zijn overgrootmoeder in 1896 de Red Star Line naar de Verenigde Staten nam. “Ze kwam uit een gezin van 26 (!) kinderen. Zes van hen trokken naar Amerika”, vertelde de zanger, die zelf recent vader werd. “Ik heb mijn dochter Philomena genoemd, naar mijn betovergrootmoeder. Ook zij was Belgische. Bedankt om een deel te zijn van mijn leven.”

Het was een oprecht moment, uit het hart. Aan het einde van een wervelend concert, dat haast 140 minuten duurde. Een optreden dat op elk moment kon wedijveren met de hoogdagen van de band. De succesbezetting is haast helemaal opnieuw bijeen. De pittige D’arcy Wretzky mag dan ontbreken en over het drama van Jonathan Melvoin praten we niet, maar het was fijn om de smalle James Iha weer over de toonladders te zien flitsen. Hij vertolkte gisteren een uitstekende tweede stem. Jeff Schroeder (die Iha twaalf jaar geleden verving) speelt trouwens nog steeds bij de band.

Beeld Stefaan Temmerman

Die drievoudige gitaaraanslag werkte. Zeker omdat het geheel werd bijeengehouden door Jimmy Chamberlain. De drummer vierde gisteren zijn 55ste verjaardag in Antwerpen. Corgans trouwe luitenant kreeg in de bisronde een taart met kaarsjes, en de hele zaal zong voor hem. Hij bleek bovenal een onverwoestbare locomotief voor deze groep. De eeuwige machinist vooraan was Billy Corgan. Tegenwoordig een kruising tussen Uncle Fester uit The Addams Family en een boeddhistische monnik, met zijn zwarte jurk en zilveren schoenen aan.

Smashing Pumkins speelde strak en compact. Met de bandleden dicht rond Chamberlains drums, voor een decor vol gigantische speelgoedpoppen die van kleuren veranderden. Daar waar openingsnummer ‘Siva’ een krachtig statement was, werd met ‘Rhinoceros’ de gouden groove opgezocht. Iha mocht zijn duivels ontbinden in het vroeg prijsgegeven ‘Zero’. Waarna de Pumpkins met ‘Solara’ en ‘Knights of Malta’ ook nieuw werk uit het kwakkelende Shiny and Oh So Bright, Vol.1 speelden. Toegankelijke songs, waarbij de tweede live het meest overtuigde. Maar daar was het publiek uiteraard niet voor gekomen. Wel voor een tijdloos nummer als ‘Bullet With Butterfly Wings’, dat de Lotto Arena meteen in lichterlaaie zette.

Beeld Stefaan Temmerman

Het fraaie aan songschrijver Corgan is dat zijn liedjes niet inwisselbaar blijken. In de Lotto Arena bood Smashing Pumpkins een breed scala. ‘Ava Adore’, ‘1979’, ‘Cherub Rock’ en ‘Tonight, Tonight’ werden na elkaar gespeeld en toonden telkens andere emoties. Bij het naar industrial nijgende ‘Ava Adore’ zocht Corgan de rand van het podium op en ging hij een dansje plegen, om er met ‘1979' ook een onverslijtbare groove aan toe te voegen. Een in stenen tafelen gegraveerd ‘Cherub Rock’ klonk pittig en fris, zodat het leek alsof het geen kwarteeuw geleden maar gisteren geschreven was. Corgan bediende zijn gitaar als een mitrailleur, om tijdens ‘Tonight, Tonight’ andermaal zacht fluweel op te zoeken en schouder aan schouder met Iha te staan spelen.

De zanger vertoefde duidelijk graag op het podium van de Lotto Arena. Hij zwaaide naar het enthousiaste publiek, liet hen meezingen met een heerlijk ‘Disarm’ en speelde splijtende solo’s. Fake it, for just one more show? Allesbehalve.

Er waren enkele losse flodders die niet hoefden. James Iha wilde met ‘Friday I’m in Love’ zingend aankondigen dat The Cure binnenkort op Rock Werchter staat, maar het gitaar spelen ging hem beter af. Ook Pink Floyds ‘Wish You Were Here’ was overbodig, en ‘G.L.O.W.’ vooral een middelmatig tussendoortje. Maar zelfs daar bleven Corgan en Iha de massa verbaal aanvuren. Het publiek at uit hun handen. “Aan de old school fans, bedankt om ons al eenendertig jaar te volgen”, knikte de frontman na ‘Today’, de laatste classic van de avond.

Corgan heeft de grunge en alle andere hypes overleefd. Zelfs een relatie met Courtney Love, en dat kan lang niet iedereen zeggen. Zijn Smashing Pumpkins staan er, nog steeds. Dat negende leven was deze alternatieve rockband gisteravond zeker gegund. Met ‘Hummer’ ging iedereen opgewekt de nacht in.

Beeld Stefaan Temmerman
Beeld Stefaan Temmerman
Beeld Stefaan Temmerman
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden