Vrijdag 24/05/2019

Hiphop

Slowthai: ettertje met een peperkoeken hart

Slowthai Beeld rv

Als een van de finalisten van de ‘BBC Sound Of 2019'-poll wordt slowthai een mooie toekomst voorspeld. Alleen laat de Britse rapper zich niet zomaar in een vakje proppen. Maandag zet hij de Brusselse Beursschouwburg op stelten.

“Wat wil je worden als je later groot bent?”, vroeg een leraar ooit aan de jonge Tyron Frampton. Die veroorzaakte prompt beroering in de klas door te antwoorden: “Een drugsdealer, natuurlijk! Wat kun je anders doen in deze streek?” 

Hij rapt erover in ‘Drugdealer’, een van de culthits die hij onder het alias slowthai op zijn palmares heeft staan. Raar was zijn reactie niet. Frampton groeide op in een van de groezelige woonblokken van Lings, een suburb van Northampton waar armoede en criminaliteit hoogtij vierden. Het is een achtergrond die hij geenszins romantiseert. “Didn’t do nothing, always get the blame”, rapt hij. Maar ook: “Nothing to say but drug dealer / You’re mediocre like Kate and Peter.”

Als zoon van een moeder met roots op Barbados was hij het buitenbeentje in zijn blanke vriendenkring. Hij borg zijn criminele ambities op toen hij met die kameraden een bootleg-VHS van 8 Mile op de kop tikte, de film waarin Eminem probeert te ontsnappen uit zijn achterbuurt via rap-battles. Dat was het moment waarop slowthai werd geboren.

Psychose

De muziekmicrobe had hem sowieso bij de lurven. Frampton sloop als kleine knul vaak stiekem lokale clubs binnen via de brandtrap om een glimp van de legendarische Sidewinder-raves op te vangen, de partyformule die van Northampton een broedplaats voor invloedrijke Britse genres als grime en UK garage maakte. 

Zijn eerste rapsuccesjes hadden een schaduwkant. Hij raakte verslaafd aan Xanax, en op een festival ging hij helemaal over de rooie, met een psychose tot gevolg. Toen hij een aantal maanden later uit zijn bad trip ontwaakte, besloot hij voluit voor een muziekcarrière te gaan.

Met resultaat. Zijn genre-overschrijdende nummers sloegen online in als splinterbommetjes. Zie: het bovenvermelde ‘Drugdealer’, maar ook de hondsbrutale elektropunk van ‘Doorman’, een samenwerking met de hippe producer Mura Masa. Slowthai wil niet zomaar een grime-rapper zijn. Hij wil elk denkbaar muziekgenre tackelen en het zich eigen maken. Hij houdt niet alleen van grimmige rap, maar ook van de indie-tristesse van Radiohead, Nirvana, Portishead en Elliot Smith.

Dat gevoelige, melancholische kantje duikt ook op in interviews. Daarin benadrukt hij om de haverklap zijn liefde voor zijn moeder. Op zijn nek staat “sorry mum” getatoeëerd, “de zin die ik in mijn leven het vaakst heb gezegd”. Geen wonder dat mama Frampton de veelvuldige schoolafwezigheden van zoonlief ooit voor de rechtbank mocht komen uitleggen. “Mijn moeder heeft in haar leven geen vlieg kwaad gedaan”, zei slowthai daarover. “Toen ze door mijn toedoen in de gevangenis kon vliegen, viel plots mijn frank.”

Anti-brexit

Maar er was ook ‘Ladies’, een breekbare, introspectieve hiphopsong waarin hij een lans breekt voor het feminisme. “This one’s for the ladies / cuz they have our babies / And they drive us crazy / but they made us men”, rapt hij in het refrein. 

In de bijbehorende videoclip ligt hij naakt in foetushouding tegen zijn (geklede) vriendin aan. Het is een teder tafereel, tegelijk een referentie aan de beroemde foto die Annie Leibovitz nam van John Lennon en Yoko Ono kort voor Lennon werd doodgeschoten. Het maakt van slowthai een veelgelaagde artiest die zich op die manier behendig aan het clichébeeld van de dommige working class-punker onttrekt.

Zulks doet hij ook door bakken kritiek te geven op Theresa May en haar mede-brexiteers. “Niets van wat ze gezegd of gedaan heeft, geeft me het vertrouwen dat ze in het belang van haar volk spreekt”, zei hij over May. De naam van de tournee die hem ook naar Brussel brengt? De Brexit Bandit Tour. Eens een ettertje, altijd een ettertje.

slowthai speelt op 18/3 in de Beursschouwburg in Brussel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.