Zaterdag 08/08/2020

InterviewRadio

Siska Schoeters maakt radio aan haar vijver: ‘Ik ben hier graag, op deze plek in mijn leven’

Beeld Damon De Backer

Geen duffe radiostudio op de VRT deze zomer voor Siska Schoeters. Van aan haar buitenverblijf-met-vijver mag ze elke zaterdag een programma maken voor Radio 2, nog steeds met veel voorsprong de grootste radiozender van Vlaanderen. ‘Vroeger zei ik altijd dat ik niet ambitieus was, ik denk uit een soort valse bescheidenheid.’

Er heerst een vrolijke drukte aan de vijver van Siska Schoeters, vlak na de eerste uitzending van haar nieuwe Radio 2-programma. Pedro Elias springt - bommeke! - tussen de waterplanten en Belle Perez zorgt voor wat extra zonneschijn.

Op deze plaats mag Schoeters nu ook radio maken, De vijver van Siska, elke zaterdagochtend te horen op Radio 2. “De officiële briefing luidde dat het een zomers praatprogramma moest zijn”, legt de presentatrice uit. “Nu is de VRT niet de meest zomerse plek, daar is zelfs geen raam dat open kan. Ik heb voorgesteld om het hier, aan onze vijver, te doen, ook budgettair gezien is dat interessant in tijden van besparingen. We hebben een liveband, The Great Belgian Songbook, en voor de rest hebben we elke week twee gasten, het liefst in combinaties waarvan je denkt: dat wil ik wel eens horen als je die twee samen zet.”

Wat deed je partner Tomas De Soete en jou naar een plek als deze trekken?

“Dat was eerder een praktisch gegeven. Wij hebben een mooi huis maar geen grote tuin, en wel vier kinderen. Dus was de vraag: zoeken we een huis met een grotere tuin of gaan we op zoek naar alternatieven? En toen stootten we op deze vijver en ontstond het idee van een tuin op afstand. Het leuke is dat dat toch wel een soort van erfgoed wordt. Je weet dat dat overgaat op de kinderen en kleinkinderen.”

Naar het schijnt ben jij een aanhangster van de Deense minimalistische gezelligheid: hygge. Leg die filosofie eens uit?

“Ik heb echt al bullshit verkocht in interviews. (lacht) Nu ja, dat was ooit de intentie: we gaan back to basics, met slechts één goed mes, één pan, één pot en een open vuur...

En dat is gelukt?

“Nee, da’s mislukt. (lacht) Je denkt toch al heel snel: mmm, een goede koffiemachine is toch ook wel aangenaam. En ik kan het niet laten om met vazen te beginnen sleuren, nog wat kussentjes bij te kopen en o maar kijk hier, nog een stoeleke. Maar het blijft hier wel basic. Zeker sinds Tomas een open vuur heeft, is hij echt een soort van Flintstone geworden. We hebben hier ook geen speelgoed voor de kinderen. We hebben alleen zwembandjes voor de veiligheid, een roeiboot en een schop. En als er eentje vraagt: mag ik een put graven, zeggen we ja. Mag ik daar iets bouwen? Ja. Mag ik met die zaag werken? Ja, maar voorzichtig. In die zin zijn we waarschijnlijk wel hygge.”

Je man Tomas maakte hier eerder al Radio Fiskepark. Wat ga jij anders en beter doen?

“Ik heb gewoon meer luisteraars. (lacht) Nee, je kan die programma’s niet vergelijken. Tomas had een zondagmiddagprogramma, ik zit op zaterdag, Tomas op Radio 1 en ik op Radio 2 en Tomas is ook heel verschillend van hoe ik ben als presentator.”

Tomas is maître d’hôtel voor jouw programma. Hoe geschikt is hij voor die rol?

“We moesten het vraagstuk van de catering oplossen. Ik heb het dan aan hem gevraagd en hij wilde dat heel graag doen. Hij voorziet de mensen van koffie, hij doet de deur open, hij is zo’n beetje de conciërge. Nu moet ik wel zeggen, meneer is dan wel maître d’hôtel, maar het eten voor de artiesten heb ik gisterenavond nog wel zelf moeten maken. Bibi heeft staan koken, want het was wat druk voor hem. (lacht) Echt hé. Dus ik heb nog tomatensoep gemaakt en een noedelsalade.” (lacht)

Hoe verhouden jullie je op professioneel gebied tot elkaar? Zijn jullie competitief ingesteld?

“Nee, eerder steunend. Tomas zegt soms wel eens: dju, dat had ik ook graag gedaan. Maar dat zijn dan vaak de stomme, kleine dingen. Toen ik in bed mocht met Olly Wannabe (Ketnet-aap uit de gelijknamige humoristische reeks, red.) was hij echt jaloers. (lacht) Ik denk dat hij het niet fijn zou vinden als ik hem hier niet bij zou betrekken, maar competitiviteit heb ik nooit gevoeld. (fijntjes) Ik werk ook veel meer dan hij. (lacht)

Beeld Damon De Backer

Hoe hebben jullie de lockdown als gezin doorstaan?

“Ik moet altijd opletten met wat ik zeg over mijn kinderen in de krant, maar die periode heeft ons wel dichter bij elkaar gebracht. Als iemand op voorhand tegen mij had gezegd: je gaat elf weken thuiszitten met je gezin, dan had ik gedacht dat het over en uit zou zijn. Ik was ervan overtuigd dat wij dat niet zouden overleven, omdat wij allebei nogal heftig zijn. Maar we hebben dat al bij al wel goed gedaan, vind ik. De kinderen hebben dat vooral heel goed gedaan. Ongelofelijk hoe flexibel die zijn.

“Tomas en ik hebben wel veel gedronken, net zoals vele anderen naar het schijnt. Ik had zelfs geen katers meer op het einde, waardoor ik helemaal ging denken: prima, waarom zou ik het dan laten? Alleen voelde ik meestal zo rond vier uur... nja, het is tijd voor een vieruurtje.” (lacht)

Ben je iemand die zich snel zorgen maakt of hou je er op zo’n moment de moed in?

“Ik ben wel heel positief gebleven, omdat ik snel heb beseft: wij zijn gezond, mijn familie is gezond, wij houden ons werk én we hebben een tuin. Dus wij mochten écht niet klagen. Soms denk je wel eens, fuck, ik ben het beu of het gaat niet, maar wij hebben elkaar altijd wel opgepept. Als ik voorbij de Chicago-blokken op Linkeroever rijd, denk ik wel eens: je moet hier maar hebben gezeten tijdens corona. Dat is andere koek.”

Je lijkt het drukker dan ooit te hebben. Zijn dit jouw boerenjaren?

“Geen idee. Ik vind het vooral druk. (lacht) Ik voel wel dat ik soms op het randje balanceer, maar dan moet je vooral zorgen dat je goed omringd bent, dat je een goede thuis hebt, een goede psycholoog, een goede osteopaat en dat je wat voor jezelf zorgt. Dat vind ik dan het allermoeilijkste. Wanneer je veel hebt om voor te zorgen, vergeet je al snel jezelf. Maar daar leer je ook wel uit.”

Tot waar reikt je ambitie?

“Vroeger zei ik altijd dat ik niet ambitieus was, uit een soort valse bescheidenheid denk ik. Mensen horen het niet graag wanneer je als vrouw zegt dat je ambitieus bent. Ik heb het één keer bij Gert Late Night gezegd en ik heb er mijn bak voor vol gekregen. Achteraf vroeg ik aan James of ik iets verkeerd had gezegd, maar volgens hem was heel de redactie aan het juichen. Al die jonge vrouwen zeiden: yes, eens iemand die het durft zeggen. Maar als ik iets doe, wil ik dat wel op de best mogelijke manier doen. Als dat dan ambitieus zijn is, dan noem je mij maar zo.”

Wat is volgens jou je grootste talent?

(kijkt rond)

Je moet de vraag zelf beantwoorden.

 (lacht) “Tja, ik heb wel een vlotte babbel zeker?”

Heb je die altijd gehad?

“Ja, ik vrees van wel. Maar ik kan het nu beter beheersen dan vroeger. Ik vergaloppeer me niet meer zo. Ik heb ook wel empathie. Wellicht moet ik het hebben van een goede babbel en oprechtheid.”

Is jouw troef ook niet dat je menselijk blijft? Je durft fouten te maken of iets niet te weten, verdriet te hebben, maar ook ijdel te zijn. Dat maakt je herkenbaar tussen de pokerfaces en plastic tronies.

“Dat geloof ik ook wel. Iemand die mij voor de eerste keer ontmoet zal wellicht zeggen: jij bent echt zoals ik je ken van de radio of van tv. Dat is dan misschien die echtheid. Het is tegenwoordig een modewoord: authenticiteit, maar ik ben daar als eerste mee begonnen. (lacht hard) Maar ik weet niet of dat een talent is. Da’s vaak ook een vorm van stommigheid, hoor, niet goed nagedacht hebben.” (lacht)

In welke zin ben je nu anders dan de Siska die ooit bij Studio Brussel begon?

“Ik ben veel minder onzeker. Ik denk dat dat het grootste verschil is. Da’s eigenlijk nog maar sinds ik bij Radio 2 zit. Ik ben daar zo warm onthaald, op zo’n toffe manier. Niet dat het bij Studio Brussel niet tof was of zo, maar ik heb wel het gevoel dat ik tot twee jaar geleden heel jong was. Terwijl ik toch ook al wel 38 ben.”

Zit je dan nu meer dan ooit op je plaats?

“Ja, dat denk ik wel. Maar dat is ook logisch. Ik had in mijn profiel zeker niet tot mijn vijfenveertig bij StuBru kunnen blijven. Ik heb alles gedaan wat ik daar kon doen. Bart Peeters zei het zo tegen mij: je hebt altijd in de AB gespeeld en nu ga je in het Sportpaleis spelen. Maar daar is ook niets mis mee. Hoe groot dit radioprogramma ook is, het blijft gewoon Siska-Siska.”

Word je graag ouder?

“Jaaa. Eigenlijk wel. In mijn hoofd heb ik meer rust, professioneel en als moeder. Je begint dat mottige woord dankbaarheid af en toe te voelen, wat wel belangrijk is in het leven. Soms denk ik wel: hoeveel vrouwen van veertig zijn er in de media? En soms zucht ik wel eens over nieuwe rimpels of wat hangende huid, maar ja, daar zijn oplossingen voor, hé. (lacht) Maar eigenlijk word ik wel graag ouder. Ik ben hier graag, op deze plek in mijn leven.”

De vijver van Siska, elke zaterdag om 8 uur op Radio 2

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234