Zondag 20/09/2020

DM zapt

Siska Schoeters is de Kevin De Bruyne van tv: ze laat anderen schitteren

Beeld VRT

Elmo Lê van zet de blik op oneindig. Vandaag: het tweede seizoen van Durf te vragen op Eén.

Op Twitter, de drassige uithoek van het internet waar vingervlugge politici zwerfvuil achterlaten, is het acroniem dtv – durf te vragen – een hashtag die overuren draait, niet zelden voorafgegaan door een levensveranderende vraag. Verbrand ik calorieën door scheten te laten? Stinkt ook de urine van kippen na het eten van aspergeresten?

In Durf te vragen op Eén komen vragen aan bod die niet zomaar uit uw vingers of mond vloeien. Elke aflevering plaatst Siska Schoeters een groep mensen centraal waar een waas van mysterie rond leeft. In het eerste seizoen werden bij het grote publiek vragen verzameld over de islam, dwerggroei, polyamorie en verslaving die vervolgens uitgebreid en met een occasionele glimlach of traan werden beantwoord.

Het tweede seizoen houdt vast aan het concept van het eerste. In de eerste aflevering was jongdementie het thema. In Vlaanderen leven naar schatting 1.800 mensen met de diagnose van jongdementie, waarvan sprake is wanneer de eerste symptomen zich voordoen voor de leeftijd van 65. Er zijn verschillende oorzaken, zoals de ziekte van Alzheimer, wat het geheugen aantast, en frontotemporale dementie, waarbij het geheugen werkt maar het gedrag verandert.

In een tv-landschap waar de schreeuw naar aandacht luider wordt, is Durf te vragen een zeldzaamheid. Siska Schoeters is een kwieke spelverdeler à la Kevin De Bruyne: ze drukt nadrukkelijk haar stempel, met goed getimede interventies en rake vragen, maar laat de anderen schitteren. Ze is geen clowneske presentatrice die haar gasten de pas afsnijdt – op de radio is ratelen Schoeters’ specialiteit, hier luistert ze.

De glansrol is voor twee partijen: zij die de vragen stellen, en zij die ze beantwoorden. Durf te vragen gaat een onderwerp te lijf met een open vizier en krijgt daarvoor eerlijke, onverbloemde antwoorden in ruil. Gevraagd naar zijn eerste symptomen, vertelde de 67-jarige Paul over hoe hij op oudejaarsdag het recept van zijn rijstpap was vergeten.

Het mooiste moment zat in de staart van de aflevering. Ben je gelukkig nu, wilde iemand weten. “Ik ben gelukkig, ik durf dat te zeggen. Maar het is godverdomme een kloteziekte”, repliceerde de 61-jarige Marleen, waarop haar echtgenoot inpikte: “Als ze mij aankijkt, zie ik een twinkel in haar ogen. Daar ben ik bang voor, dat die kaarsjes gaan uitdoven.”

In de eerste aflevering van Durf te vragen waren er vragen noch antwoorden die géén gevoelige snaar beroerden. Gaat dat nog, alleen thuisblijven? Zijn er dingen die je niet meer mag doen? Als je zo achteruitgaat, denk je dan aan euthanasie? “Het was fantastisch. Het waren goeie vragen”, vatte Paul het bondig samen. Er was geen woord van gelogen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234