Dinsdag 21/01/2020

Simply Red brengt roestig spektakel in het Sportpaleis **

Zanger Mick Hucknall deed weinig moeite voor de band met het publiek. Foto Alex Vanhee. Beeld UNKNOWN

Rode baard, duivelse aard? In het Sportpaleis twijfelde je alvast aan dat oude volksgeloof. Niet alleen bleek zanger Mick Hucknall inmiddels te grijzen aan zijn kin, maar met Simply Red maakte hij ook een erg brave en geroutineerde indruk tijdens zijn elfendertigste afscheidsconcert.

Die uitwuiftournee bracht Hucknall overigens al ettelijke keren naar België. Eind dit jaar zou de rosse popster evenwel definitief een punt zetten achter Simply Red, een groep die over de spanne van een kwart eeuw talloze monsterhits scoorde.

Reden voor dit finale adieu? Na zo'n vijftig miljoen verkochte platen is Hucknall het moe om "the boy everyone loves to hate" te blijven, en "een slaaf van commercieel succes te zijn". Bovendien werd Hucknall gevraagd om de rol van Rod Stewart op zich te nemen bij de reünie van de Britse seventiesgroep The Faces. Geen ogenblik te vroeg, dunkt ons. Toch zeker na zijn slaapverwekkend saaie passage met Simply Red in Antwerpen. In een verre van uitverkocht Sportpaleis ploegde de rosse crooner zich überprofessioneel maar akelig gedwee door zijn set, waarbij hij zich nauwelijks de moeite getroostte om de band met zijn trouwe publiek nauw aan te halen.

Het concert begon overigens al met een tamelijk verwaand filmpje, waarbij archetypische beelden uit de jaren tachtig, negentig en tweeduizend gemonteerd werden op fragmenten uit de hits van Simply Red. Muziek en beeld stonden daarbij volkomen haaks op elkaar, maar dat leek de showman niet te bommen. Net zo min als het feit dat hij James Ensors en Marvin Gayes Oostende plots in Antwerpen situeerde tijdens een van zijn schaarse bindteksten.

Erger was dat Simply Red anderhalf uur een routineus onderhoud aanging met het verleden. Hits als 'Holding Back the Years', 'Stars' en de Homer Banks-cover 'Ain't That a Lot of Love' werden zo klinisch de zaal ingestuurd, dat de songs voorbij walsten zonder effect te sorteren.

Reggaezanger Gregory Isaacs werd dan weer nonchalant herdacht, net voor 'Night Nurse', dat eind jaren 90 een grote hit werd in de handen van Sly&Robbie, met Hucknall aan de zang.

Wat een emotionele apotheose moest worden het van Harold Melvin & The Blue Notes geleende 'If You Don't Know Me By Now' bleek dan weer een saai en voorspelbaar sluitstuk van de set. Deze heerlijke tearjerker werd in de gigantische concertbunker spoorslags ontdaan van alle pijn en twijfel die het origineel (of zelfs de studioversie van Simply Red) zo onfeilbaar maakte.

Simply Red liet zich natuurlijk altijd al voorstaan op een onberispelijke sound, waar salonjazz, melodieuze pop en saccharinefunk elkaar ontmoeten. "Pop met smaak", noemde hij het onlangs in The Guardian. Maar smaak zonder gevoel is helaas ook niets om je slaap voor te laten. Adieu dan maar?

 Anderhalf uur lang ging Simply Red een routineus onderhoud aan met het verleden  
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234