Donderdag 25/04/2019

herexamen

Sidi Larbi Cherkaoui: "Op de kunstschool moet je een kameleon zijn"

Beeld Joris Casaer

Sidi Larbi Cherkaoui (42), choreograaf, regisseur en artistiek directeur van Ballet Vlaanderen en Eastman. Zijn choreografie schittert sinds kort in de nieuwe videoclip voor de single ‘Apeshit’ van Beyoncé & Jay Z.

“In het middelbaar had ik Latijn-wiskunde gevolgd. Hoewel dat niet altijd makkelijk te combineren viel met mijn startende danscarrière, was ik best een goede student. Daarna begon ik aan een opleiding als vertaler-tolk Engels-Frans. Alles wat met communicatie te maken heeft, fascineert me enorm, dus ik redeneerde dat een uitstekende talenkennis van pas zou komen bij een internationale danscarrière. 

"Al snel bleek het te zwaar om beide carrières te combineren, en besloot ik me volledig aan dans te wijden. Eerst klassiek en modern aan het Hoger Instituut voor Dans en Danspedagogie in Antwerpen, daarna hedendaagse dans aan het befaamde P.A.R.T.S. van Anne Teresa De Keersmaeker.

"Aan P.A.R.T.S. was er niet één examenperiode: je werd het hele jaar door geëvalueerd, met aan het einde van het jaar extra feedback. Ook de stress die daarbij kwam kijken was van een heel nieuwe soort. De vraag was niet ‘ken ik het’, maar ‘ben ik overtuigend genoeg in mijn uitvoering’?

"Kunstscholen zijn sowieso subjectiever; je bent meer gebonden aan de evoluerende verwachtingen van je docenten. De ene dag kan iemand laaiend enthousiast over je werk zijn, maar de volgende ziet niemand je meer staan. Elke leerkracht had zijn eigen universum, waar je je steeds als een kameleon aan moest aanpassen.

"Maar dat is niet per se slecht. P.A.R.T.S. was waarschijnlijk een betere voorbereiding op de irrationaliteit van het echte leven dan eender welke universiteit. In het echte leven mag je nog de beste van de klas zijn, een vreemd klinkende naam of je geaardheid kan volstaan om de kans of job die je wel verdient, niet te krijgen.

"Tijdens mijn dansopleiding leerde ik niet alleen omgaan met de grilligheid van mijn omgeving, maar ook met die van mijn eigen lichaam. Dat je lichaam zelf zijn grenzen stelt, kon ik als student moeilijk aanvaarden.

"Het was natuurlijk allemaal ook best veel: je moet je niet alleen alle bewegingstechnieken van andere choreografen eigen maken, maar ook zelf je taal ontwikkelen. Bij theoretische examens wist ik: als ik studeer, ken ik het. Bij dans kun je een heel jaar op een bepaalde beweging oefenen, en die tijdens de voorstelling dan plots toch niet meer kunnen.

"Nu ik wat ouder ben, weet ik dat je je lichaam tijd en rust moet geven, maar toen was ik veel ongeduldiger.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.